Aşk için Fedakarlık
Aşk dediğimiz şeyin kelime anlamı zaten fedakârlık. Öyle, “ben burada bekleyeyim de gerçek aşk beni bulsun,” kafası yok. Bulması da binde bir ihtimal zaten. Ya çok çevreniz olacak, ya da bulan şey gerçek aşk olmayacak. Sizin aramanız gerekir, yorula yorula, dizleriniz kanaya kanaya, canınız yana yana, ağlaya ağlaya. Deneye deneye tecrübe edeceksiniz belki de. Her seferinde yaptığınız gibi yine bir sigara yakıp, “hayırlısı,” diyeceksiniz, demeyi bileceksiniz.
yeri büyük. Aşkın yaşaması büyük ölçüde fedakarlığı göze alabilmeye bağlı. Ama fedakarlığın her zaman mutluluk getirdiğini söyleyemeyiz. Şöyle bir örnek verelim...
Genç kızın yüreği, aşk heyecanıyla kıpır kıpırdı. Duygularının karşılıksız kalmadığını da çok iyi biliyordu. Galiba, hayatının kalan yıllarını birlikte geçirmek isteyeceği erkeği bulmuştu. Bir incir çekirdeğini doldurmayan nedenler uğruna yıkılan yuvaların, ayrılan çiftlerin hikayelerini okudukça, endişeleniyordu.
Ya sevdiği genci gücendirirse, ya ona gerektiği kadar ilgi göstermediğini düşünürse?
Sadece kadın ya da sadece
Genç kız, sevdiği genci kaybetme korkusuna kendini iyice kaptırınca, delikanlıya hoş görünmek için çırpınmaya başlamıştı. İlk günlerde, çok masumane fedakarlıklarla sevdiği genci memnun etmeyi başardı. Fakat bir süre sonra genç kız sevdiği uğruna, kendi hayatını, kendi zevklerini ve sorumluluklarını bir kenara bıraktığını yavaş yavaş fark etmeye başladı.
Zaman zaman içinden isyan etmek geliyordu ama sevdiği gencin ondan sadece fedakarlık beklediğini bildiği için her şeye razı olmuştu. Aradan geçen zaman içinde genç kız, delikanlının onun duygularını kötüye kullandığını, sadece kendini düşündüğü için bu ilişkiyi sürdürdüğünü anladı.
Ve tahmin edeceğiniz gibi, bu aşk hikayesi, genç kızı büyük bir hayal kırıklığına uğratarak noktalandı.
Kalbiniz kendi kalbiniz kadar temiz olursa, kalbiniz başkalarına ayna olur. Yani kalbiniz karşınızdakine nasıl davranıyorsa, karşınızdakine de aynı şekilde davranacaktır. Bir aynaya benziyor.
