Depoda derin bir sessizlik oluşmuştu.
Mert öfkeyle Arda’ya döndü.
“Sen benim planımı bozdun!”
Arda soğukkanlı bir şekilde gülümsedi.
“Ali’nin ölmesini istemiyorum.”
“Onun her şeyini kaybetmesini istiyorum.”
Ali, Elif’i arkasına aldı.
“Elif, çık buradan!”
Elif istemiyordu ama Ali’nin gözlerindeki ciddiyeti görünce koşarak deponun dışına çıktı.
Tam o anda Mert silahını tekrar kaldırdı.
“Bu iş burada bitecek!”
Bang!
Silah sesi depoda yankılandı.
Ali son anda yere eğildi. Mermi arkasındaki demir kapıya saplandı.
Ali hızla yere düşen demir boruyu aldı ve Mert’in elindeki silaha vurdu.
Silah yere düştü.
Mert geri çekildi.
Arda ise kenarda olup biteni izliyordu.
Ali öfkeyle Arda’ya bağırdı.
“Bütün bunları sen mi planladın?”
Arda başını salladı.
“Evet.”
“Neden?”
“Çünkü yıllarca senin gölgende yaşadım.”
Ali’nin gözlerinde hayal kırıklığı vardı.
“Seni kardeşim gibi görüyordum.”
Arda acı bir kahkaha attı.
“Ama ben seni hep rakibim olarak gördüm.”
Tam o sırada dışarıdan siren sesleri duyuldu.
Polisler limana geliyordu.
Arda hızla arka kapıdan kaçtı.
Mert de fırsattan yararlanıp karanlığın içinde kayboldu.
Ali depodan dışarı çıktığında Elif gözyaşları içinde ona sarıldı.
“İyi misin?”
Ali omzundaki yaraya rağmen gülümsedi.
“İyiyim.”
Elif yarayı görünce korkuyla,
“Kanıyorsun!”
dedi.
“Önemli değil.”
Elif ceketinden kopardığı bir parçayla Ali’nin omzunu sardı.
“Sen benim için canını riske attın.”
Ali, Elif’in gözlerine baktı.
“Sen benim ailemsin.”
Elif gözyaşlarını tutamadı.
“Seni kaybetmekten çok korktum.”
Ali onu sıkıca sarıldı.
“Artık hiçbir güç bizi ayıramaz.”
Ertesi gün…
Ali şirkete gittiğinde patron onu odasına çağırdı.
“Ali.”
“Buyurun.”
“Dün gece olanları öğrendim.”
Ali sessizce bekledi.
Patron ayağa kalktı.
“Hayatımı yıllar önce kurtaran kişi sendin.”
Ali şaşkınlıkla başını kaldırdı.
“Ne?”
“Sen beni hatırlamıyorsun ama ben seni unutmadım.”
Patron masanın çekmecesinden eski bir fotoğraf çıkardı.
Fotoğrafta yıllar önce genç bir Ali, yaralı bir adamı güvenli bir yere götürüyordu.
O adam bugünkü patrondan başkası değildi.
“Bu yüzden sana güveniyorum.”
Ali fotoğrafa uzun süre baktı.
Demek kader onları yıllar sonra yeniden bir araya getirmişti.
Patron gülümsedi.
“Bugünden itibaren seni sağ kolum olarak görevlendiriyorum.”
Ali şaşkına dönmüştü.
Bu terfi, şirket içindeki birçok kişinin hoşuna gitmeyecekti.
Özellikle de…
Arda’nın.
Şehrin başka bir köşesinde…
Arda, Mert’le yeniden buluştu.
Mert sinirliydi.
“Dün gece başarısız olduk.”
Arda masaya yeni bir dosya bıraktı.
“Hayır.”
“Şimdi gerçek plan başlıyor.”
Mert dosyayı açtı.
İçinde Elif’in çocukluğuna ait eski belgeler vardı.
“Bu da ne?”
Arda sinsi bir şekilde gülümsedi.
“Elif’in bile bilmediği bir sır.”
Mert merakla dosyaya bakarken Arda fısıldadı:
“Bu sır ortaya çıkınca… Ali ile Elif’in hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacak.”
Devam edecek…