Sınıfın kapısından uzaklaştık sinirlendim kendi istememişti şimdi de beni konuşmak için çağırıyordu "ne oldu Deniz" dedim sesimi yükselterek gözlerinden sinirlendiğini anladım kına karşı sesinin yükseltilmesinden hoşlanmazdı bir an geri çekilmek istedim ama yetmişti artık ne yaptığı belli olmuyordu canı isterse yazar arar ama canı istemezse telefonunu bile açmaz günler sonra mesajına döner ama ona hesap sorulmasını ve hesap vermeyi sevmez "Su ne yaptığının farkında mısın"
"evet farkındayım" "ben seni özleyim yanına geleyim senin bana yaptığına bak" beni nankör çıkartma çabalarına bak ya "özlediysen adam gibi gelir benden özür dilersin dünkü dediklerin için" durdu benim sözümü bitirmemi bekledi "ama doğru Deniz beyin ne zaman özür dilediği görüldü ki" Deniz sinirlenmeye başlıyordu ama bu yoldan dönenin kaşığı kırılsın yeter be ne yaptığı belli değil bu nde insanım ve artık u bilinmezliklerde kendimi yıpratmak istemiyorum.
Koridordaki bizim sesimizi duymuş olmalılar ki Can ve Kumsal bizim yanımıza gelmeye başladılar "evet kimseden özür dilemem" Denizin dediği ile beynimden vurulmuşa döndüm ben onun gözünde KİMSE miydim cidden "ben senin gözünde kimseyim öyle mi o zaman bitirelim ama pardon ben senin gözünde kimse olduğum için zaten bizim biteli çok olmuş da ben kör olduğum için görmedim yada görmek istemedim hata bende sana sende değil sana bu kadar beni üzme hakkı verdiğim için" Deniz arkasını dönüp bir iki adım atmıştı ki dediğim şeyle durdu benden bunu beklemediğini belli eden bir surat ifadesi ile döndü bana evet bende benden bunu beklemiyordum pısırık değilim ama genel de Denizi sevdiğimden onun dediklerini yapardım ama artık sıkıldım anlamıyorum anlamak istemiyorum onu.
Arkasını dönüp gittiği ikim adım yolu hızlı bir şekilde geldi ve dibime girdi Kumsal a bir ara gözüm kaydı ağzı açık bizi izliyordu Can sa çatık kaşları ile kızgın bakışlarını Deniz e yolluyordu ama Deniz bana bakıyordu uzun zamandır ona bakmadığımı etrafa baktığımı fark ettim bunu yapmamı fırsat bilerek "arkam dönükken söyledin şimdi gözlerinin içine bakarken niye gözlerime bakmıyorsun Su" dalga geçer gibi konuşmuştu gözlerinin içine bakarak " ayrılalım Deniz bitirelim uzun zaman önce bitmiş olduğunu yeni anladığım ilişkimizi bitirelim " " hatırlıyor musun Deniz başlarda nasıldın ne kadar iyi davranırsın beni üzmemek için elinden geleni yapardın ama şu son aylarda öyle değilsin kalbimi o kadar kırdın ki tamir edilebileceğini sanmıyorum" biraz bekledim boğazım düyümlendi gözlerim yanmaya başladı canım acıyordu " ben bu ilişkiyi devam ettirerek daha fazla kalbimi kırmanı göze alamam canımı yakmana izin veremem o yüzden bitti Deniz bitti! Mutlu olmalısın artık uzun bir süre değil hiç görüşmeyelim" ağlamadım onun yanında ağlamadım çünkü eski Deniz değildi ilk zamanlardaki Deniz değildi ben ağlayınca benimle üzülüp beni mutlu etmek için elinden geleni yapıcak, ben üzülürken onun içi parçalanacak eski Deniz değildi.
Değişti değiştim ve farkına vardım son aylarda düşünceli olmamın sebebi ben nasıl ilişkimizi kurtara bilirim düşüncesi idi ama tek taraflı olmuyormuş gördüm yaşadım acı bir şekilde. Deniz i arkamda öylece bırakıp gittim bitmek bilmeyen teneffüs ün bittiğini belli eden zil çalmıştı ama umursamadım elimi yüzümü yıkayıp kendime gelmem lazımdı. Kumsal koluma dokunana kadar bana seslendiğini duymamıştım "kızım dursana sana sesleniyorum" "duymadım Kumsal zil çaldı gir sınıfına" "olmaz sen iyi misin iyi görünmüyorsun" "yüzümü yıkayacağım iyiyim ben sizin desiniz kimya değil mi hocadan azar yersin git sınıfa" "doğru bişi olursa haber ver bana mutlaka" "tamam hadi git sen sınıfa" Kumsal gittikten sonra aynada kendime baktım gerçekden biraz kötü görünüyordum yorulmuştum içime derin bir nefes aldım kendimi artık özgür hissediyordum. Tuvaletten çıktım kenarda Can ın beni beklediğini görünce şaşırdım gelip bana sarıldı çok iyi hissettirdi Can ın yanımda olmasını seviyordum.