Bir hafta sonra, Rona, okuldaki bir günün sonunda, Alex ile yalnız kaldı. Her şey, o anın içinde gizliydi. Alex’in gözleri, tam karşında parlıyordu.
“Rona, hislerim gerçekten sana olan bir bağdan mı geliyor, yoksa iksirle mi şekillendi? Bunu anlamak istiyorum,” dedi Alex.
Rona, sessizce Alex’e bakarak, gözlerinin derinliklerine doğru yol aldı. “Sanırım… iksirden çok daha fazlası var,” dedi. “Ve bence gerçek aşk, ne iksirle ne de herhangi bir dış etkenle şekillenir. O, içimizde bir seçimdir.”
Alex’in yüzü yavaşça aydınlandı. “O zaman… ben de seni seviyorum, Rona. Gerçekten.”