20 yaşındayım doğuştan gelen hastalığım yüzünden hayatta çok zorluklarla yaşadım ama pes etmedim babamın adı tolga annemin adı ise alisa
annemim çok farklı Bi genleri var ananem koreli babam japonyalı arada çık fark yok aslında az çok
benziyorlar ama neyse annem ben küçükken ölmüş acı çekmiyorum çünkü tanımıyorum bile ama
yanımda olsaydı bunlar bence olmazdı evden çıkmama izin vermemesi beni deli ediyor
Akşam olduğunda inadına pijama ile incem
Pijamam da bu 😈😄😫
Babam kızıcak ama olsun bide ev topuzu yaptım beni dağınık görürse istemez bence hem babam konuşamadığımı söylerse hepten istemez
Aşşaşı indiğimde ilk gördüğüm kişi o oldu adı da Eren ismi sıfatına çok uymuyor ateş olabilirdi aman neyse ne diyorum ben babam beni görünce kızgın Bi ifadeye takındı
O sıra benim aldırış göstermemem büyük cesareti
Tolga : bu telefona bakmam gerek
Babam telefon ile dışarı çıktı bende tam Mutfağa gideceğim sıra ki oradaki camdan kaçaçağım elimi tuttu ben çekmeye çalıştım ama lanet olası eli çok
güçlüğdü arkadan iki erkekten biri abi diye seslendi diyeri ise kardeşim diye ben o sıra elinden kurtuldum Mutfağa hızlıca gittim camı açtım
korumalar diyer taraftaydı hızlıca köprüye gidecektim korku içimi eritmektwn başka bişey yapmayacak tı o yüzden korkmadan motorbsikeltimi aldım evet çok iyi bir süriciğüm
Bindiğim sıra arkadan korumalar bağrourıduu ve Eren hemen dışarı çıkmıştı bende son hızla gittim ama arkamdan erenin mottotor Bi iskelet ile
geldiğini gördüm Lanet olsun pislik dahada hızlandım köprüye gelmiş tim indim üzerine. Çıktım
Eren : in ordan intahar etmek Çoçuk oyuncağı değil
Ben onu dinlemeden atlayacğı sıra eliyle beni tutup kucağına aldı arkadan arba geldi durdu beni arkaya
oturtudu oda yanıma tek dediği şey eve gidiyoruz lafıydı ama kimin evi
