Bölüm 1

Karanlıktı, onun kalbi artık karanlığa gömülmüştü. Ona karşı olan aşkı bitmek üzereydi. Belki de son dakikalarını yaşıyordu. İçeriden bakıldığında karanlığı çok net bir şekilde görünmekteydi fakat dışarıdan bakıldığında ise çok mutluydu. Sanki onun yanında olduğu için, sanki ona karşı olan son aşkını yaşadığı için mutluydu. Cam gibi mavi gözleri gülmek ile gülmemek arasına gidip geliyordu. Yavaş yavaş aşk hakkındaki her şey kalbi gibi kararıyordu. Tüm vücuduyla bunu yansıtıyordu. Artık gülerken gözleri kısılmıyor sadece gülüyordu, gülmek için değil güldüğünü göstermek için gülüyordu. Saçına dokunuyor, dokunmak zorunda kalıyordu. Çünkü o sarı saçlarına artık kimsenin dokunmayacağına hatta dokunamayacağına emindi. Korkuyordu ama kendine karşı koyamıyordu. Aklı, kararmış kalbi ile ortak olmuştu. istediklerini yaptırıyorlardı o istemese de. O an anladıki artık aklı da kararmıştı ve karanlıktan başka hiçbir şey hatırlamıyor ya da hissedemiyordu. Organları ona karşı durmuştu. Kulakları kararmıştı hiçbir şey duymak istemezcesine, gözleri kararmıştı bir daha asla bir şey görmek istemezcesini. Hayatı kararmıştı onun. Aynı kandırılmış bir aşk gibi.