Herkes konuşuyordu ama ben hiç bir şey duymuyordum "Eftelya alsana evlilik cuzdanını"dedi turan,bu cümle ile sarsıldım,hiç istemiyordum o cüzdanı elime almayı turan"alsana karıcığım!"dedi korkudan hemen aldım "aferin karıma şöyle söz dinlesen her şey çok güzel olucak"dedi turan,tepkisiz bir şekilde yüzüne baktım"ailem ile vedalaşmak istiyorum"dedim turan sırıtarak"tabi vedalaş nede olsa birdaha görüşemeyeceksiniz" dedi gözlerim dolmuştu çünki doğru söylüyordu.
Ailem ile vedalaşmam bitince turanın babası benim babamın yanına geldi "kan davası bitmiştir"dedi yüksek bir sesle herkese duyurmak istiyordu sesini sanki,babam"bu saatten sonra ne sizin aşiretinizden nede bizimnaşiretimizden kan akmayacak"dedi ve elini turanın babasına uzattı turanın babasıda babamın elini sıktı ve başını onaylar şekilde salladı,"boranlar hadi gidiyoruz"dedi,turan elimden tutup beni araca bindirdi,giderken bir çift göz gördüm;mutsuz,hissiz bu gözler abim Giray'a aitti o'da en az benim kadar üzgündü amayapacağımız hiçbir şey yok herşey bitmişti,evlenmiştik,o ömrümü çürüteceğimm,lanetli konağa gitmek için yola çıktık.
