İçeriğe geç

Aşiretten kaçış

Bölüm 1 · 6 dk okuma

Aşiretten kaçış

Bölüm 1

Asel

♤

Mardin

Mardinin kavurucu sıcağıyla karşı karsiyaydı insanlar kimileri tarlada ekmek parası peşindeydi, kimisi de konağında oturmuş keyfinin peşindeydi.

O kadar güzel bir memleket olmasına rağmen çok acımasızdı Mardin, taş duvarlarda her bir insanın çığlığı vardı ama kimse ağzını açıpta konuşmazdı, havanın yakıcı sıcağı buradaki buz yürekli insanların yüreğini ısıtmaya da yetmiyordu artık ,nitekim asel'ın ailesıde buzdan soğuk kişilerdendi

Bu kavurucu sıcakta her yer sıcaktan yanarken ,sıcak havaya rağmen soğuk rüzgarlar esen konakta olacak olayları kimse tahmin etmiyordu

♤

"Saçmalama istersen Berfinn"diyee hafif kızar gibi Berfin'e baktım ama Berfin beni pek takmıyor gibiydi

"Ne saçmalaması kızımmm sen o sunumu ne kadar güzel yaptığının farkında değilsin galibaaaaa adamlarr sana bayıldı resmen konuşmandan ne kadar etkilendiklerini söyleyip durdularr" diye hızlı hızlı konuşan Berfin'e baktım benden bile daha heyecanlıydı ama ben ona göre daha sakindim ve bu da onu sinir ediyordu

"Eee Berfin napalım sadece bir sunumdu yani hem o kadar da iyi değildi "diyip okulun çikisına gelince öğrenci kimliğimi makineye basıp dışarı çıktım arkamdan hızlıca berfinde geldi o da dışarı çıkınca bana bakarak aynı tekrarla konuştu

"Nee demek iyi değildi asel, kendine gelllllll !! Kendine gelll !! Ben böyle bir şahesere 'iyi değildi ' dedirttirmemmmm"

Onun böyle söylemesiyle kendimi tutamayıp hafif kikırdadım benim güldüğümü duyunca kendisine güldü ,bir kaç saniye daha gülüp sonra derin bir nefes alıp durdum

"Tamam Berfin dedirtme senn "dedim

O da gözlerini kısıp güldü

"Dedirtmemmm"

Yol boyunca okul hakkında konuşup durduk sonra berfinle ayrılacağını yere geldik

"Hadii ben gittim bayyy !!" Diyip öpücük atarak ters yürüyerek yavaş yavaş benden uzaklaştı

Bende onun havada öpüçüğünü yakalayıp, öpücük attım

"Görüşürüzzz!"diyip bende el salladım gülümseyip önüne dönüp evinin sokağına ilerledi bende çantamdan kablolu kulaklığımı çıkarıp müzik dinleyerek konağa doğru ilerledim konağa yaklaştığında kapıda bir sürü araba görmemle adımlarımı yavaşlatım arabaların yanında bizim aşiretten olmayan adamlar gördüm gözlerimi kısıp onlara bakarken adamlardan birisi bana dönünce gözlerimi onlardan alıp kulaklığımı çıkarıp sırt çantama koydum şahmaran konağı yazan kapıya bakıp derin bir nefes aldım ve yavaş adımlarla konaktan içeri girdim ve girmemle bütün gözler üstüme düştü bu bakışlardan rahatsız olup gözlerim annemi aradı ,gözlerimi avluda gezdirirken annemin sedirde ağlayan annemi göremle adımlarımı oraya gönlendirdim burada neler oluyordu hiç bir şey anlamiyordum ama hiç iyi birsey olmadığı belliydi ,annemin yanına gelince annemin önünde eğilip anneme baktım

"Annem nolduu niye ağlıyorsun ve bu kadar kişi niye toplandı?"dedim etrafa bakarken annem hâlâ ağlarken zar zor ağzını açıp kapadı en sonunda derin bir nefes aldı konuşmaya başladı bütün dikkatim ile anneme o daklanmıştim

Annem gözündeki yaşı silip,gözlerimin içine baktım

"B-boran abin kız kaçırmış kizım " Demesiyle etrafın sessizleşmesi bir oldu annemin sözü beynimde bir bomba gibi patlarken annemin yüzüne bakıp dondum kaldım bir kaç dakika donuk kalınca bir iki kadın beni sarsmaya başladı ama şuan kendimde bile değildim abimin kız kaçırması çok büyük sonuçlara sebep olurdu ve bunların arasında beni etkileyecek sonuçlarda vardı bunu düşündükçe sol gözümden bir yaş aktı ,öylece dönük bir şekilde kalırken yüzüme değen bir el ile kendime geldim ,annem gözünden akan yaşında siliyordu bir anda dolan gözlerimde anneme baktım ağzımdan tek bir kelime döküldü

"Anne" sesim o kadar kısık çıkmıştı ki kendim bile zor duymuştum,

Annem iki eliyle dolan gözlerimden firar eden göz yaşlarımı sildi

"Doldurma hemen o ela gözlerini senin annen var yanında sil şimdi o aklındakileri "diyip akan göz yaşlarımı sildi ,bende kafamı tamam anlamında salladım, sonra benden ayrılıp gözüme baktı

"Hadi kızım sen odana git" kendimde zar zor bir enerji bulup kafamı salladım merdivenlere ulaşıp yukarı cıktım kafamı sağ'a cevirince sark odasından çıkan agaları dolu gözlerle izledim herkes merdivenlerden inince tek bizimkinler ve bir ağa kaldı

Adar ağa

Ateş saçan gözleriyle nereyi yaksam diye bakıyordu ,sonra gözlerim babamlara çarptı babamların yüzünde ki gülümsemeleri görünce anladım ki kendi oğlu için kendi kızını yakmiştı tekrar dolan gözlerimi gizlemeye çalıştım orda öylece beklerken üzerimde delici bakışlar hissetmeye başladım kafamı kaldırınca Adar ağa ile karşılaştım esmer tenenine uyan siyah takımıyla korkunç görüntüsüne korkunçluk katıyordu ,onun keskin bakışları altında edildiğini hissediyordum ama yinede kafamı dik tutmaya çalıştım ama çalıştım sadece ,Adar ağa büyük adımları ile yanıma geldi bana yukarıdan bakarken

"Asel sen misin?"dedi sadece ,konuşmaya mecalim bile yoktu o yüzden kafamı sallayıp onayladım cevap vermeme sinirlenmiş olucak ki kolumu tutup sıkıca sıktı kolumun acısıyla gözlerim bir daha doldu

"Cevap ver bana !"diye tislarcasina konuştu

Onun bu halinden korkarak

"Benim"diyebildim sadece ,cevabını alınca memnun olmuş. Bir şekilde kolumu sıkmayı bıraktı ve yüzüne yerleştirdiği garip gülümsemeyle bana baktı

"Aferim böyle ol ,hep böyle olursan rahat yaşarsın ama hele beni bir sinir et o zaman acimam sana cehennemi yaşatırım karıcım" sondaki karıcım kelimesi baskilayarak söylemesi beni çok rahatsız etmişti ama ne yapacağımı bile bilmediğim için kafamı sallayıp

"Tamam"dedim hızla Adar ağada bir kaç adım benden uzaklaştı sonra merdivenlere yonelicekken aklına bir şey gelmiş gibi bana omzunun üzerinden bakıp

"Yarına güzel hazırlan karıcım "dedi ona anlamaz bir şekilde baktım ama birsey diyemeden önüne geri dönüp merdivenlerden hızlıca indi yeri döven sert adımlarla konaktan çıktı sonra duvardan gelen araba gazlama sesiyle gittiğini anladım avluya baktığımda diğer kadınlarından gittiğini gördüm yine bizimkilerle yanliz kalmıştık merdivenlerin butonuna tutunarak odama gitmeye çalıştım ama bu seferde babam gil çıktı ,babam pişkin gülümsemesiyle bana baktı

"Bizim dememize gerek kalmadı o zaman öğrendin herşeyi"

Kafamı kaldırıp babama baktım sonra onun arkasındaki abilerime baktım gözlerinde hiç pişmanlıkla ilgili birsey göremiyorum bile artık yürüyerek enerjiyi bile kendimde bulamıyorum ama kendimi zorlayarak

"Yarın ne var?"dedim güçlü tutmaya çalıştığım sesimle babamın arkasındaki Boran abim konuştu babamın konuşmasına izin vermeden

"Sözün ve nisanın okucak kızz ne şanslısın ama demi sayemde kaptın ağa adamı" dalga geçerek konuşması sinirimi bozsada birsey diyemedim sadece sözün ve nişanin demesine takıldım Allahım bugün neler yaşıyordum böyle nolur bunların hepsi bir rüya olsunnn ,şok olmuş bir şekilde abime baktım ona bakmadan sıkılmış olucak ki oflayarak Boran abim gitti onun arkasındanda babamla abim gitti onların gitmesiyle yere çöktüm biraz soluklanıp son kalan gücümle odama girebildim yavaş adımla kendimi yatağa attım ,yatağa yatmam ile gözlerimdeki yaşlar bir bir akmaya başladı ağzımdan kaçan hıçkırık ile elimi ağzıma bastırdım sesimi duymasınlar diye sonra yanımdaki yastığa sarılıp ağlamaktan ağrıyan gözlerimi kapattım gözlerimi kapatınca bir karanlığın içine gömüldü

kendimi bir anda bir ormanda bulmuştum üzerimde bembeyaz bir elbise vardı koyu kahverengi olan saçlarım güzel bir şekilde örülmüştü etrafımda dönerken bir anda bir ses duydum

"Asel!"

etrafıma baktım ama kimseyi göremedim sonra etrafımda dönerken karşıma bir anda Adar ağa çıktı üzerinde yine siyah takımı vardı gözlerinden ateş çıkıyordu bana bakarken Eline baktığımda elinde bir silahın olduğunu gördüm korkarak iki adım geriledim benim gerilememle yüzünde bir şeytani gülümseme ortaya çıktı elindeki silahı bana doğrulatarak

"Silahtan mı korkuyorsun karıcım?!"dedim sakin ama keskin sesiyle

Hızlıca kafamı sallayıp onu onayladım

Adar âga daha da sinirlenip silahın emliyerini açtı ormanın başka bir yerinde ise başka bir erkek sesi geliyordu ama sesi çıkaramıyorum bana asel diye bağırıyordu

"Aselim!"

Dedi tekrar görmediğim kişi sanki beni arıyormuş gibi, gözlerim ormanda dönerken sonra Adar agayı tekrar gördüm şimdi daha da sinirli gibiydi silahı daha sıkı tutup

"benim olduğum yerde başka bir erkeği mı arıyordun karıcım!"diye bağırıp cevap vermeme izin vermeden bir silah patlama sesi duyuldu üzerime bakınca üzerimdeki beyaz elbisenin kırmızıya döndüğünü gördüm ama hiç bir acı hissetmiyordum sonra bir siluet gördüm uzun boylu bir adamdı bu tam yüzüne bakıcakken tekrar bir kurşun sesiyle rüyadan uyandım

Uyandığımda yatağımda kan ter içinde kalmıştım korkudan titriyordum yetimden doğrulup kalktım ellerimi goğsüme koyup derin bur nefes almaya calişim biraz sakinleşince hava baktım hava kararmistı büyük ihtimal geceydi o yüzden ses yapmadan kendime kıyafet alıp duşa girdim kısa bir duş alıp üzerime pijamamı giyip tekrar yatağıma yattım biraz tavana bakıp bildiğim süreleri okuyup Allah'a dua ettim sonra gözlerimi kapatıp uyumaya caliştım

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.