Bölüm 2

Sabah bağırış sesleri ile uyandım. Hangi andaval bağırıyordu bu saatte.Gözümü kapatıp uyumaya çalıştım. Bakın çalıştım diyorum çünkü bağırış sesleri daha da arttı. Oflayarak kalktım yataktan. Merdivenlerden inip salona geldim. Annem babam, Şahin abim, Miraç abim, bir adam ve kadın yanların da abim yaşlarda bir adam daha vardı. Gözlerimi ovuşturarak yanlarına geldim."Noluyo abi ne bağırıyorsun" diye sordum Miraç abime."Kızımız da geldiğine göre gidelim" dedi karşıda ki adam bir dakika ne bana mı dedi kızım diye.Miraç abim hızla yanıma geldi. Yüzümü avuçlarının arasına aldı. Ben daha şoktaydım. "Abim bana bak Elzem bana bak sen benim kardeşimsin dna testine gidicez sadece sonuç her ne olursa olsun seni benden alamazlar" dedi."Kardeşimse her türlü alırım Miraç Akdağ" dedi abim yaşında ki adam.Kafamı onlara çevirdiğim de gördüğüm görüntüyle şok oldum.Karşıda ki biyolojik babam olma ihtimali olan adama benziyordum. Bu onların kızı olma ihtimalimi arttırıyordu.Ama bu benim umrum da değildi. Ailem benim herşeyimdi. Anneme çevirdim gözlerimi ağlıyordu. Yanına gittim. Önüne çöktüm bir elini tuttum. Diğer elimle de göz yaşlarını siliyordum."Annem ben senin kızınım bunu hiç bir şey değiştiremez biliyorsun dimi" dedim. Kafasını salladı. Ama gözleri başkaydı sanki yıllardır kızından ayrı kaldığı için ağlıyordu.Öyle olmamasını diledim.Sarıldım. Sonra babamın yanına gittim. Ona da sarıldım. Oda sarıldı. Şahin abime baktım gözleri dolmuştu. Koşarak sıkıca sarıldım. Sıkıca sarıldı. Yukarı çıkıp üstümü değiştirdim. Aşşağı indim o adamlar gitmişti. Bizde evden çıkıp hastaneye doğru yol aldık. Arabadaydık. Kimse konuşmuyordu. Kulaklığımı takıp sevdiğim şarkıyı açtım.Mavi Kum - Senden uzakKafamı cama yaslayıp gözlerimi kapattım.Arabanın durmasıyla gözlerimi açtım. Kulaklığımı çıkarıp arabadan indim. Abimlerin yanından yürümeye başladım.Hastaneye girdiğimizde babam danışmaya odayı sordu. Odayı öğrendikten sonra asansöre binip kata çıktık.Odaya girdiğimizde o aile mini etek crop giymiş abartı makyaj yapmış bir kız ve bi çoçuk vardı. Boş yere geçip oturduk. Kan verdik. O kız bağırsa çağırsa da zorla vermişti.Telefonumu kapatmıştım. Berat ve Anıl ağzıma sıçaçaklardı.Beş on dakika sonra doktor geldi. "Evet, öncelikle burada yıllar önce yapılan bir hatayı açığa çıkarmak için buradayız ve sonuçlar doğru çıktı bebekler karışmış" dedi doktor.Elim ayağım tutmuyor gibi hissediyordum.Babam bağırdı."Ne hatası doktor ben yıllarca öz kızımdan ayrı kaldım. Kanımdan olmayan birine baktım. Kızımdan ayrı kaldığım 17 yılımı bana geri verebilir misin doktor?" Dedi. İçimde bir şeyler koptuğunu hissettim. Gözlerim dolmaması için direnirken Miraç abimin dediği şeyle dona kaldım."Babam haklı biz kardeşimsiz 17 yıl geçirdik. Ne olduğu belli olmayan orospu bir kıza baktık biz" dedi.Otuzlu yaşlarda ki adam abime yumruk atacaktı kiHızla ayağa kalkıp yumruk attım. Ne hakla bana böyle söylerdi."Kendine bak sen abicik mesela annen 5 yıldır evli olduğunu ya da dört yaşında bir kızın olduğunu biliyor mu?" dedim alayla."Kız abimin kopyası resmen" diye bir mırıltı duydum ama aldırmadım.Meltem ve Miraç kavga ederken zaferle gülümsedim.Biyolojik aileme döndüm. Kadın konuşmaya başladı."Evimize gidelim mi kızım?" dedi biyolojik annem olan kadın."İstemesen de geleceksin zaten" dedi abim olduğunu veletten duyduğum adam.Allahın kütük varlığı."Belki gelmek istemiyorum" dedim meydan okuyarak.Reşit değildim. Gitmem zorundaydım. Ama biraz eğlensek bir şey olmaz bence.Tek kaşını kaldırdı."Reşit değilsin, teknik olarak gelmek zorundasın" dedi."Bunu bende biliyorum ya bir aileye ihtiyacım yoksa, ya da bir aile istemiyorsam?" dedim alayla."Geliceksin Elzem gerekirse polis zoruyla getiririm ama seni o koduğumun Mardinine götürüm" dedi sinirle. İstediğimi aldığımda kafamı salladım. Sinir olmuştu ve ben insanları sinir etmeye bayılırdım. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Bölümü nasıl buldunuz arkadaşlar. Sürekli kitap yazıp siliyorum ama bu beğenilirse silmem.Yorum atın lütfen...Seviliyorsunuz:)