Sevmek sevilmek gibi olsa, sevilirdik. Sevmek ne bilmezdim, aşık olana kadar. Ozan diye biriydi. Tâki bizim sınıftan biriyle çıktığını öğrenene kadar. Bunu öğrendiğimde hayal kırıklığına uğramıştım. Ama meğerki çıkmamışlar Ozan beni kıskandırmak için kızla çıkmış. Hemen açılsada hayalime kavuşsam diyodum içinmden. Aradan 1-2 ay geçti çocuk açılmayınca ben açılayın dedim neyse çocuğa açıldım çocuk o sırada okula yeni gelen bı kıza bakıyodu ama kızın hakkını yemiyim kız dünya güzeli bı kızdı Ozana dedimki "Ozan ben seni seviyorum senden hoşlanıyorum".
Ozan beni takmadı güldü senden daha iyileri varken sanamı kaldım ezik dedi o zaman içim kan alıyodu kalbim parçalandı. Derste bi ara ağladım yeni gelen kız B şubesindeydi kıza bı göz atmaya gidiyim dedim. Ozan kapının önünde kızı bekliyodu bende saçımı, kıyafetimi düzenliyimde yanına gidiyim kızada ismin ne? diye sorarım dedim,
Kızı çağırdım ve ismin ne dedim kız neden soruyorsun dedi bende merak ettim dedim kız bana ismim Melis dedi
Bende ismin çok güzelmiş dedim o sırada (içimden) Ozana çarparakmı sınıfa gitsem diyodum. Ozanın omzuna çarparak gitmek için koştum ve ayağım Ozanın ayağına takıldı
tam yere düşücektim ki Ozan beni tuttu ve neler çevirdiğini biliyorum dedi.
(Bölüm 2 gelecek)