Teyzemle beraber hazırlandık.
"Hadi teyze ya kime süsleniyon bu kadar?"
"Geldiimm"
Teyzemde geldiğine göre artık gidebilirdik.
Lunaparka gitmeye karar vermiştik.
Lunaparka geldik ve teyzemin telefonu çaldı teyzemse önemsemedi.
"Neden açmıyorsun?"
"Kayıtlı olmayan bir numara."
"Olsun canım belki önemlidir."
Teyzem telefonla açtı.
Ve sanırım telefondaki bi arkadaşıydı.
Teyzemi beklemeye başladım, sanırım uzun sürecekti.
"Bi dakika, tatlım sen git ben gelicem."
Başımla onayladım ve lunaparka girdim.
Kendimi kötü hissetmeye başladım.
Ama ruhsal olarak yani tekrar takip ediliyormuş gibi ama bu sefer sanki kötü bir şey olucak gibiydi.
Gözüm dönme dolaba çarptı.
Küçücükken hep dönme dolabın tepesinde kalmak isterdim. Ama yükseklik korkum da var aynı zamanda...
Sonraysa ayıcıklara , ayıları sevmem.
Ama dart atınca kazanılan bi oyunda caydırıcı yönü buydu.
Gittim ve şansımı denemek istedim.
Oradaki çalışan ise "Hadi şansını dene küçük hanım" dedi demesi hir şey değilde alaycı bir şekilde söylemesi sinirime gitti.
Her neyse.
Dartı aldım ve balonun birine attım olmadı.
3 hakkım vardı.2 hakkım kalmıştı.
Adam güldü.
"Haha çok komik." Dedim ve kendini topladı. Hayır yani bu küçümsemenin sebebi ne?
Diğerinde ise arkamdaki biri bağırdığı için fikkatimi toplayamadım ve atamadım son hakkımdı.
Tüm dikkatimi topladim vee...
ATAMADIM!?
"Bozuk bunlar!"
"Aynen bi sana bozuk zaten."
"Hıhı tabi"
Arkamda birinin durduğunu anladım ve arkama döndüm, tahmin edin kimdi...
Zor değil...
Evet bildiniz tabikide Sarp arkadaşımız.
Beni kenara yitti ve dartları istedi.
Ben umursamadım gidiyordum ki "Asi bekler misin?"
"Bekleyemem."
"İyi bekleme."
"Beklemiycem zaten."
"E git o zaman."
"Gidiyorum zaten."
Bu çocuk benim başıma bela olucak herhalde!
Biri kolumdan tuttu ve beni çevirdi.
"Al bu sana" dedi ve pembe bir ayıcık uzattı.
"Ben ayıcıkl-"
"Asi ayıcıkları sevmez."
Teyzem de teyzem canım teyzem.
Sarp kolumu bıraktı.
"Öyle mi?"
"Öyle"
Teyzem "Ama ben severim." Dedi teyzeme öyle bir baktım ki yani...
Sarp da şaşkın bir şekilde "Ha öyle mi?"
"Evet" teyzeme neler oluyordu anlamdım.
"Ayıyı bana verebilirsin."
Sarp ayıcığı teyzeme uzattı.
Teyzem tesekkur etti ve "Sen yeni gelen çocuksun sanırım?"
"Evet siz de Asi'nin teyzesisiniz sanırım."
Teyzem kafasıyla onayladı.
Ama bi dakika bi dakika ben hiç kimseye teyzemden bahsetmedim ki.
"Nerden biliyorsun?"
Sarp'ın yüzü bi bozuldu.
Sonra telefonu çalmaya başladı.
Hemen telefonu açtı ve bizden izin istedi.
Teyzem hemen yanıma geldi ve kolumu cimcikledi.
"Aa noluyor ya!?"
"Bu çocuk kim?"
"Yeni gelen çocuk işte "
"Allaallah "
"Ne!?"
"Niye ayı veriyo sana?"
"Ben dart atma yerinde atamadım bu da atmış beni gördü bana getirdi."
"Acaba öyle mi?"
"Ne öyle mi?"
"Her neyse yürü eve gidiyoruz."
Hiçbirşey demedim ve arabaya binip eve gittik ev ve lunaparkın arası baya vardı.
Eve geldik.
İçeri girdik ve girer girmez ikimzde uyumaya gittik.
...
Gece yarısı değişik bir koku ve bağırışla kalktım.
Kapıyı açmaya çalıştım ama kapı açılmadı.
Sanırım kilitlenmişti ama teyzem kitlemezdi.
"Teyzee!"
Hem kapıyı zorluyor hem de teyzemi çağırıyordum.
Kapı asla açılmıyordu.
Teyzem de öteki taraftan zorluyordu.
"Teyze sen in aşağı ben kapıyı açıp gelicem."
"Asi ev yanıyor."
Ne!? Ev mi yanıyordu? Tamam tamam sakin kalmalıyım.
"Tamam teyze sen in ben kapiyi açıp gelicem. "
"Asi hızlı ol yavrum."
Teyzemin merdivenden indiğini hissetim ve kaygım arttı.
Eğer ben sakin kalmassam teyzem asla sakin olmazdı.
Kapıyı zorlamaya devam ettim ama kapıyı açamadım hatta kapının kolu kırıldı ve ateş artıyordu bunu hissedebiliyordum evin içi kokuyordu hemde çok yoğun.
Hem masamın oradan makası aradım.
Bulamıyordum.
Son olarak aklıma bir fikir geldi.
=================================
Sarp'ın gözünden:
Ormanlık alanda yürümeye başladım.
Asi gilin evin olduğu yere doğru yaklaşıyordum.
Yaklaşınca fark ettim ki evin tarafında dumanlar vardı.
Hayır, hayır aklımdaki olmasın lutfen...
Koşarak Asi gilin evinin oraya gittim.
Kapının önünde nerdeyse tüm mahalleli vardı. Ve Asi'nin teyzesi ben görür görmez . Yüzünde bi nefret ifadesi belirginleşti ben hızlıca eviniçine girmeye çalıştım herkes beni tutmaya çalıştı ama ben durmadım.
Asi'yi tüm odalarda aramaya başladım.
Bi odanın kapısı kitliydi.
"ASİ! ASİ! ORADA MISIN? ASİ!"
İçerden ses gelmiyordu ve sanırım dumandan etkilenmişti.
Kapıyı iyice zorladım ama açamadım.
En sonun da cebimdeki bıçakla zorladım.
Yine olmadı.
Biraz daha zorladım ve biraz daha...
En sonunda kapıyı açabilmiştim.
İçeri girdiğimde kimse yoktu içerde yatak bozulmuştu.
Ve dışarıdan bana bağırıyolardı aşağı inmeye çalıştım ama gidemiyordum.
En sonunda kendimi hazırladım.
Ve hızlıca dışarı çıktım ve Asi'yi gördüm.
Ordaydı.
Ve bana bakmaya başladı.
Ama bu sefer herşeyden değişik bakıyordu sanki benim hakkımda herşeyi öğrenmiş gibi...
Yanına gittim ve sarıldım.
Çok şaşırmıştı.
Ben de hemen kendimi topladım.
Ve bana "Sen mi yaptın?"
Diye sordu.
Benden nekadar şüpeleniyorsa artık
"Hayır"
"Gerçi suçlu suçunu neden itiraf etsin ki dimi?!"
Hiçbirşey demedim ve hemen ormana doğru çıktım.
Peşimden geleceğini biliyordum .
Ama o neler olacağını bilmiyordu...
=================================