Hastaneye geldiğimde hemen danışmanın yanına gittim. "Kolay gelsin ben DNA testi için gelmiştim."
"Teşekkürler isminiz nedir?"
"Asena Gök"
"TC kimlik numaranızı alabilir miyim?"
"Tabi *********** "
Kadın biraz bakındıktan sonra bana döndü.
"Asker misiniz?"
"Evet"
"Allah sizi hep korusun."
"Çok sağolun"
"Sağ tarafta Bilge hür'ün odası var oraya gideceksiniz."
"Tamamdır sağolun"
"Rica ederim iyi günler"
Odayı oğredikten sonra odaya gidip kapıyı çaldım. Gir sesini duyup hemen odaya girdim.
Bilge hanım hemen ayağa kalkıp elini uzattı.
"Hoşgeldiniz Asena hanım"
"Hoşbuldum"
"Buyurun şöyle oturun"
Diyerek bana ailem olduklarını düşündüğüm kişilerin karşısında ki koltuğu gösterdi.
"Şimdi biliyorsunuz durumu o yüzden direkt kan tahliline geçelim diyorum sizde onaylarsanız."
Hepimiz başımızla onaylayınca kan almak için bir köşeyi gösterdi bende hemen o tarafa ilerledim. Benden kan aldıktan sonra babam denilen kişiden aldılar ve yarım saat içerisinde çıkacağını söylediler (arkadaşlar bende DNA testinin yarım saatte çıkmasının imkansız olduğunu biliyorum lakin bu bir kurgu ve herşey bence normal bundan dolayı lütfen herşeyi çok ciddiye almayın🤭) bende hemen kimseye birşey demeden Hayal'in yanına gittim.
"Asena ne yaptınız?"
"Kan verdik işte yarım saat sonra sonuç çıkacak"
"Hmm, konuştun mu?"
"Kiminle?"
"Ailenle"
"Daha ailemler mi değiller mi bilmiyoruz unutma. Hemde konuşmadım. Direkt kan verdim odadan çıktım"
"Neyse konuşursunuz illaki"
"Öyle"
Aradan yarım saat geçtikten sonra odaya gittim.
"Hoşgeldiniz yeniden, durumu açıklayayım Asena Gök %99,9 Mehmet Duran'ın kızıdır"
Bir an gerçekten kalbim sıkıştı. Çok kötü oldum bunun nedeni kaç yıl boyunca ailesiz büyüp sonra bir doktorun gelip ailen var demesiydi. Kendi kafamdaki konuşmayı durdurup karşıma baktım. Gülay Duran'ın gözü dolmuştu. Daha anne demeye cesaret edemiyordum.
"Ben sizi yalnız bırakayım" diyerek doktor odadan ayrıldı.
"Kızım" diyip gözleri dolarak Gülay hanım geldi ve sarıldı. Ben bir anne olmasamda yıllar sonra kızını bulan bir kadının duygusunu anlayamayacak kadar empati yapamayan biri değildim. Bundan dolayı bende sarılmasına karşılık verdim. 2 dakikaya yakın sarıldıktan sonra Gülay hanım ayrıldı ve Mehmet bey geldi, sarıldı. Ben ona da karşılık verdim.
"Kızım nasılsın?"dedi Gülay hanım.
"İyiyim siz?"
"Bizde iyiyiz." Dedi Mehmet bey
"Kızım akşam yemeğine bize gelsen olur mu?"bir an düşündüm acaba gitsem mi diye ama gitmeye karar verdim.
"Peki ben size numaramı vereyim siz bana konumu atarsınız."
"Tamamdır söyle" diyerek telefonu çıkardı.
" **** *** ** ** Benim numaram"
"Peki kızım"
"Neyse ben gideyim"
"sarılabilir miyiz?"
"Tabii ki" dediğimde anında sarıldılar bende karşılık verdim ve odanan çıkıp Hayal'in yanına gittim.
"Durum ne?"
"Ailemlermiş."
"Ne? Gerçekten mi?"
"Evet ama iyi insanlara benziyorlar. Baya sarıldılar falan yani"
"İyi bari"
"Akşama onlara yemeğe gidiyorum.
"Vayy gerçekten mi?"
"Evet?
"Ne güzel akşam yemeğinden sonrada bir tur dedikodu döndürelim."
"Tamamdır,neyse ben gideyim hem şu aileyi bir araştırayım hemde hazırlanayım."
"Tamam gülüm görüşürüz."
"Görüşürüz"
Diyerek odadan çıktım.
Hemen eve gidip bir kaç kişiyle konuşup dosyalarını istedim onlarda sağolsunlar kırmadılar direkt hallettiler. Bende dosyalarını inceledikten sonra evi toplamaya giriştim tam o sırada konum ve saat 20.00'da akşam yemeği yeneceğini belirten bir mesaj geldi. Saate baktığımda saat 18.30'du anca hazırlanırdım
Kombini bu şekilde tamamlayıp saçımı şekillendirip saat 19.30'da evden çıktım. Arabama binip attıkları konuma gittim.kapıyı çaldığımda hizmetli bir kadın açtı. "Hoşgeldiniz buyrun" "teşekkürler" diyerek içeriye ilerledim. Beni gören Gülay hanım hemen yanıma gelip sarıldı "hoşgeldin kızım gel abilerin ve kardeşinle tanış." "Hoşbuldum" içeriye doğru ilerledik. Beni gören Mehmet bey'de ayağa kalktı ve sarıldı "hoşgeldin kızım" "hoşbuldum" sonra Gülay hanım bana dönüp bak şimdi en büyük abin
Ata Duran
Ortanca abin
Kayra can Duran
En küçük abin
Barın Duran
Ve en küçüğünüz olan kardeşin
Metehan Duran"
"Memnun oldum bende Asena"
Hepsi memnuniyetlerini dile getirdiler. Sonrasında yanıma gelip tokalaştılar. Ama en son gelen Metehan bana direkt sarıldı bende bu sarılmasını boş bırakmadım hemen karşılık verdim. Sonrasında Gülay hanım seslendi
"Hadi gelin sofraya sofrada konuşuruz"
Herkes gittikten sonra bende arkalarından gittim ama sağolsun Metehan beni yalnız bırakmadı. Hepimiz sofraya oturduktan sonra yemekler servis edildi.
"Kızım sen kendini tanıt tanıyalım istersen olur mu?" Dedi Mehmet bey
"Olur tabi ama isterseniz siz sorun ben cevaplayayım."
"Tamam ben başlayayım en sevdiğin renk ne?"
"Her rengi severim ama her şeye gittiğini düşündüğüm ve en çok beni yansıtan sevdiğim renk ise siyah lakin dediğim gibi her rengi severim."
"Hmm peki sevgilin var mı?" Bu soru Gülay hanım'dandı ve sanırım diğer aile üyeleri bu soruyu beklemedikleri için öksürüp,aksırmaya başladılar. "Yok hayır, sevgilim yok." "Peki abla ne iş yapıyorsun? Ya da çalışıyor musun?" "Çalışıyorum,askerim" askerim dememle herkesin gözü bana döndü. "NE ŞAKA YAPIYORSUN Dİ Mİ?" Dedi Metehan "Hayır şaka yapmıyorum" "nasıl asker oldun?" Dedi Barın bey. "Bu nasıl soru? Asker nasıl olunur? Ya da bilmiyorsan anlatayım." "Onu demek istemiyor kadınlar diyor nasıl asker olur diyor,beceremezsin diyor yani ki bence haklı" dedi Kayra mıdır nedir? "Ne diyorsun sen ya ne ima ediyorsun?"
"Koca tabur erkeğin içine nasıl soktular seni diyorlar?" Dedi Ata bey "Ne diyonuz lan siz? Kadınlar istediği görevi yapabilir ben her gün dağda bayırda boşuna it avlamıyorum bu sırtımdaki yaralarda oturduğum için olmadı. Ben her gün siz evinizde rahat uyuyup rahatça bu bir kuş sütü eksik masanızda oturun diye bu kadar zorluğa dayanıyorum siz bana böyle şeyler ima edecek son kişi bile değilsin ve ben sizin yapamayacağınız işleri yapıyorum haddinizi bilin!" Bu çıkışımla herkesin sesi içine gitti. Bir anda kapı çaldı. "Birini mi bekliyordunuz?" Dedi Gülay hanım "Baran'lar gelecekti." Baran mı dedi? İnşaallah aynı kişiden bahsetmiyoruzdur. Derken içeriye uzun uzun adamlar geldi. Yüzlerine baktığımda bizim timdi. Beni görünce hemen tekmil verdiler ve hazır ola geçtiler. Bende Baran'ı görünce hazır ola geçtim. "Komutanım sizin burada ne işiniz var?" Dedi Emre abi "abi asıl sizin ne işiniz var?" "Ya baran komutanım Duran ailesiyle tanıdık bizde gelip gidip alıştık. Peki ya siz?" "Upuzun mesele sonra anlatırım." Sonra Gülay hanım konuştu. "Çocuklar oturunsanıza. Gülistan 6 tabak daha getir." Bütün tüm masaya oturdular. "Ee çocuklar nasılsınız?"dedi Mehmet bey. "İyiyiz Mehmet abi siz nasılsınız?" Dedi Baran. "Bizde iyiyiz" sonra Burak bana döndü. "Komutanım Mehmet abilerle siz nereden tanıştınız cidden?" "Doğum sonrası kaçırılmışım hastanede bu sabah ortaya çıktı." Bizim timdeki herkes bur bir anda "NEE!" dediler. "Öyle valla" dedim bende karşılık olarak. Sonra ise baran bana döndü"o yüzden mi sabah karargahtan erken çıktın?" Bende ona dönüp başımla onaylayıp geri önüme döndüm "bazı arkadaşlar asker olduğuma inanmasada evet öyle oldu." Bu sefer ses Selim'den yükseldi. "Komutanım valla sizin asker olmadığınıza inanmam için yıllarca hainlik yaptığınızı falan öğrenmem gerekiyor." Diyip kıkırdadı. "Hain olmadığını nerden biliyoruz ki?" Dedi Barın salağı. İşte şimdi bittin olum sen "ne diyon lan sen?" Diyip aniden kalkıp yumruk attım. "Olum bak orospu demeye getirdiniz birşey demedim ama mesleğime laf edersen bu sefer Allah yarattı demem öldürürüm seni!" Diyip bir yumruk daha attım. Bu sefer beni tutmaya çalıştılar. "Olum kork artık sen benden,sen çok üste çıktın sen çok şımarık büyütülmüşsün ama merak etme ben seni mütevazı birine dönüştürürüm. Bak çocuk benimle uğraşm-" diyordum ki Metehan'ın sesi geldi. Etrafımızda ki herkes beni durdurmaya çalışıyordu. "Abla kırmızı kalpli biri arıyor" dedi. Bu sefer durdum işte. Sanırım Hayal benim geldiğimi düşünüp eve gitmişti ve beni göremeyince korkmuştu. Acmazsam daha çok korkardı. Hemen telefonu alıp açtım. "Efendim aşkım" diyip köşeye ilerledim. "A-asena n-nerdesin?" "Duranların yanındayım hemen gelicem birtanem." "A-asena l-lütfen ç-çabuk g-gel" "çıkıyorum balım hemen geliyorum, telefonu kapatma benimle konuş" "t-tamam" "Gülay hanım benim acil çıkmam gerekli kusura bakmayın" "yok canım önemli değil beni de haber et" "Tamam" diyip evden çıktım.