Bölüm 4
Eden’in kalbi
————
Leroy silah olduğunu öğrendiği sırada içgüdü ile tamamıyla senkronize olmuştu. Ona saldıran yaratık artık imkansız bir hedef gibi gelmiyordu, yüzünde rüzgarı hissettiği anda kollarını kaldırdı ve muhteşem bir cesaret ile savunmaya hazırlandı!
Yaratık arkasını dönüp gitmeye başladı
Şaşkınlık içinde kalan Leroy “Gidiyor mu?” Dedi
Kafasındaki ses:
“Her ne kadar benzemesede bir hayvan ile savaştığını unutma Leroy, doğal içgüdüleri ona kaybedeceğini söyledi, zorlamasan iyi edersin sana son çare olarak saldıracaktır. Bırak gidiyorken gitsin”
“Haydi portakal ağacına geri dön, bu arada bana Darmond diyebilir-“
Kendisinin “Darmond” olduğunu söylerken sert bir tepki ile karşılaştı
Leroy: Hayır
Darmond: ?
Leroy: Bana saldırıp öylece gidemez
Darmond: Senden çok daha hızlı ve güçlü-
Leroy, Darmond’u susturup “Ama korkak” dedi ve devam etti:
“Eğer senden….”
“Hayır!”
“Benden korktu ise bunun bir nedeni var”
“Arzumu anladığın ve sezdiğin gibi böyle bir yaratığında varlığını sezmiş olman gerekiyordu. Bu artık benim gözümde saklanmam gereken bir tehlike değil, kazanmam gereken bir savaş!”
İnsan dilini anlamasa bile Leroy’un konuşmasını duyan yaratık hızlanıyordu, korkup kaçıyordu!
Leroy ilerledikçe yaratık durma kararı aldı ve rüzgarı beklemeye başladı
İlk esintide saldırıya geçti ve anlam veremediği bir şeye tanıklık etti! Rüzgar Leroy’un etrafından süzüyordu, ona değmiyordu
Leroy: Ne oldu? Korktun mu?
İçgüdü değişiyor ve rakibine göre tavır alıyordu. Yoğunlaşarak kendi kendine rüzgarı çarpıtıyordu
Çaresi kalmayan yaratık doğrudan koşmaya başladı ve tıpkı bir insan gibi yumruk attı. Buna karşılık göğüsünü kollarıyla kapatan Leroy darbe ile kemiklerinin kırıldığını hissetti
Darbenin şoku ile nefes alamayıp yerde yuvarlandı, kısa bir süre hareketsiz kalmasına rağmen kendine geldi ve kemikleri iyileşti. Leroy daha yerden kalkamadan yaratık çıldırdı ve bir darbe daha indirdi
Leroy aşırı adrenalinden bir şey hissetmiyordu ama içi paramparça olmuştu, her bir darbede ölümden dönüyor ve tekrar iyileşiyordu! Artık darbeler hasar vermeyene kadar
Yumruklarının kısa bir sürede etkisiz kaldığını gören yaratık bağırmaya başladı ve yüksek seste çığlıklar attı, ona benzeyen onlarcası rüzgarın sayesinde yardıma gelmişti
Leroy ayağa kalktı ve sayının arttığını gördü
Sinirleri bozuldu ve istemeden güldü “Sanırım portakal ağacına dönmeliydim” dedi
Darmond zihninin içinden seslendi
“İçgüdü savaştıkça gelişiyor ve geliştikçe savaşıyor”
“Bunun için seninle beraberim, bana korkusuzluğu göster. SAVAŞ!!”
. . .
*6 saat sonra hava kararır iken”
Leroy bitkin bir biçimde çıktığı binaya geri girmiş ve kırılmış bir oluktan içeri akan suyu içmişti. Kıyafetini bir torba şeklinde bağlamış ve içini doldurmuştu, sesi titreyerek “Bu kadar arzu ile ne yapacağız” dedi.
————————————————
Eden gecelerin güzelliği ile bilinen bir şehirdi insanların bitmek bilmeyen sesleri ve şehrin ışıkları Nell için büyüleyici bir olaydı
Nell: Hey Sherald sence Elliot dikkat etmeye değer biri mi
Oldukça uzun boylu ve yaşlı, şık giyinimli ve stilist Sherald uzun beyaz saçlarını geriye doğru atıp cevap verdi
Sherald: Hayır
Nell: Bence evet
Sherald: Hayır
Nell: Sen evet diyene kadar zorlayacağım
Sherald: Mümkünse dışarı çık, Eden’in kalbini araştırmam gerek
Nell: Pf gidiyorum
Sherald elindeki kitapları açıp hızlı bir şekilde okumaya başladı
Nell dışarıda yürürken Merkez’e doğru bakan bir balkonda Elliot’u gördü, heyecanlandı çünkü Elliot onun için çok iyi bir insandı, ona yaklaşırken garip bir şeyler hissetti
??!!
————-
4.Bölüm sonu
Eden’in kalbi