Bölüm 2
Unutulmuş yetenek-2
———-
“Kanka sakin ol ya, elbet bir işe yararsın”
“Usta dikkatli ol ve aman diyeyim sakın sessiz yürüme”
“Ya çocukla dalga geçmeyin, üzülüyordur”
….
Merkezdeki sınıf uyandırma gününden 1 hafta sonra profesyoneller ile acemiler Eden’in dışına çıkarılmıştı
Avlanılan ilk canavarın arzusu kişinin sınıfına ve güçlendirmesine uygun bir silah oluşturuyordu
Leroy ekiple beraber yürürken şunları mırıldanıyordu
“2 sınıf ve 1 güçlendirme elde ettim… bir hiç uğruna ve şimdide Eliot diğer güçlendirme alan öğrenci ile takım oldu, normal bir insandan farkım yok. Ölebilirim”
“Ama elbet yapabileceğim bir şey olmalı”
Diyerek düşünmeye devam etti
“Buradaki güçsüz yaratıklar insanları algılayamıyor, eğer güçlendirmemi kullanıp arzumu gizler isem bir tanesi kandırabilirim”
Leroy, acemilerin avlandığı alandaki barikatlardan birinin önüne geçti ve güçlendirmesini kullanarak beklemeye başladı
Beklediği için av ekibinden uzaktaydı lakin kendine inanıyordu, arzusu gizlenmiş olduğundan tamda istediği gibi onu hissetmeyen bir yaratık oradan geçiyordu eline bir taş aldı ve tam fırlatacak iken profesyonellerin bağırışlarını duydu
“TÜM ÖĞRENCİLER, EDEN ŞEHRİNE DOĞRU VAR GÜCÜNÜZ İLE KAÇIN!!”
Ekipten uzakta kaldığından panikleyen Leroy ne olduğunu anlamaya çalışıyordu, ekibe yaklaşmak istedi ama herkes yeteneklerini kullanarak kaçtığından araları bir hayli açılmıştı
Etrafına bakarak koşarken herkesin neden Eden’e kaçtığını anladı, binlerce yaratık kuzeyden muazzam bir hızda av alanına doğru geliyordu
Leroy şok içinde
“Ölmek istemiyorum”
Dedi ve var gücüyle koşmaya başladı
Yaratık sürüsü iki dakika içinde tüm av alanını dolduracaktı, kaçamayacağını yaratıkların hızından anladı ve sesini yırtarak
bağırdı
“BANA YARDIM EDİN”
Bu acı sesi kimse duymadı
——
Eliot ekip ile devam ederken Eden’e oldukça yaklaşmıştı, profesyonellerden en kıdemlisi
“Bir kişi eksik”
Dedi
O sırada Leroy var gücüyle bağırarak koşuyordu
“LÜTFEN BANA YARDIM EDİN”
“ÖLMEK İSTEMİYORUM”
Bedeninde güç kalmamıştı, Eden’i ve ekibi açıkça görüyordu lakin mesafe çoktu
Eliot arkadaşını kurtarmak için ileri atıldı ve güçlendirmesini aktif etti bunu gören Leroy umutlanmıştı ve koşmaya başladı
Diğer güçlendirme alan öğrenci Eliot’u kolundan tutup “Yetişemezsin, ikinizde ölürsünüz” dedi
Profesyonellerden biri Eliot’a “Ben bile yetişemem, üzgünüm onun sonu ap açık ortada” diyerek önüne geçti
Önüne geçen öğrencilerden kurtulamadı ve yardıma gidemedi
Başını öne eğip Eden’in surlarındaki giriş kapısına yaklaştı
Eliot’un vazgeçtiğini gören Leroy dizleri üzerine çöktü ve bedeninde kalan son gücü ile kuvvetlice bağırdı
“HAKSIZDIM”
“İSTEDİĞİN İÇİN DEĞİL KORKTUĞUN İÇİN ÖLECEKSİN ELİOT”
Eliot son bir kez uzaklarda yere çökmüş Leroy’a baktı
Yaratıklar tarafından parçalanışını izledi ve Eden’e girdi
1 Dakikadan kısa bir süre sonra yaratıklar Eden’in teknolojik surlarını zorladı lakin bir çizik bile atamadılar
Eliot boş gözler ile yere bakıyordu
Nell: Güçsüz olduğu için başına bunlar geldi, surların dışına çıkmamalıydı
Eliot: Ona dikkat etmeliydim o benim-
Nell: bla bla bla bizler güçlendirme almış öğrencileriz halkı koruma uğruna fedakarlık yapmalıyız tek bir kişi için değil
Eliot sessizlik içinde kafa salladı ve avladığı yaratığın arzusunu çıkartıp Nell’e gösterdi
——————
*bir kaç gün sonra*
“Başım ağrıyor”
“Tüm bedenim…”
“Ben? Yaşıyor muyum?”
Leroy kafasını kaldırıp etrafına baktı, surların dışında olduğu kesindi yıkık dökük bir ofisin içindeydi
“Uyanmışsın”
Leroy bu sesi duyduğu anda doğruldu ve arkasına baktı, 2 metre boyunda insanımsı bir yaratık ona doğru geliyordu
“Korkma”
Leroy: Ne oluyor
“Arzunu gizledin ve barikatın önüne geçtin sonrasında yaratığı bekledin ve ona bir taş atıp tekrardan arzunu gizleyip barikata çarptıracaktın bunu bir kaç defa tekrarlaman onu bitirecekti”
Leroy: Sen?
“Bedenin paramparçaydı”
Leroy: Konuşabiliyorsun
“Kendi bedenimi kullanarak seni diktim her bir dikiş insan beyninin anlayabileceğinden çok daha hızlı bir biçimde titreşerek seni bir kaç gün içinde yaşayabilir hale getirdi”
Leroy: Yaratıklar öldürür
“Sizlerin bizi avladığı gibi bizde aslında sizleri avlıyoruz sadece yaratıkların değil insanların içindeki arzuda kullanılabilir”
Leroy ayağa kalkıp sınıfını ve güçlendirmesini hissetmeye çalıştı lakin hiç bir şey tepki vermiyordu
“Arzuna bir şey yapmadım sadece onunla iletişime geçtim”
Leroy: İletişime geçtim?
“Arzunun içerisinde bilgileri yazar, bu kadar saçma bir sınıf uyuşmasına sahip olman dikkatimi çekti-“
Leroy bu konuyu duymak istemediğinden konuyu değiştirdi
Leroy: Neyse ne, ölüme terk edildim senin sayende yaşamam bir şey ifade etmiyor oraya dönmem tekrardan ölmem demek burada durmamda tekrardan ölmem demek büyük bir ihtimal karnın tok ve acıktığında beni tüketeceksin
“Aslında meyve ile besleniyorum”
Leroy: Lanet olsun
“Hm?”
Leroy: İnsanlar sizden korkuyor, ölümden korktuğumuz için güçleniyoruz ve avlıyoruz, surların içinde yaşıyoruz ve yeni ordular kuruyoruz ama siz kendi ekosisteminizde hayvanlar gibi yaşıyorsunuz. Korksaydın beni kurtarmazdın… sanırım asıl korkusuzlar sizlersiniz
“Korksaydın kaçardın”
Dedi yaratık boğuk bir sesle
Leroy anlamadı ve yaratığa baktı
Yaratık kendi içerisinden bir arzu çıkardı ve Leroy’a gösterdi
“Sürüden sadece 3 tanesi seni parçaladı, korkmadın ve bir ölüm savaşında bulundun öleceğini bildiğinden bir tanesini seninle beraber götürdün”
Leroy yaratığa baktı ve titremeye başladı, yaratığın bedeni eriyor ve bir şeyi açığa çıkarıyordu
“Her türlü öleceksin değil mi? Normal yaratıklar gibi değilim arzudan çok bir içgüdü ile çalışıyorum ve bu içgüdü senin o an yaptığın saldırı ile daha önce hiç bir zaman tanık olmadığı bir korku hissetti”
Leroy: Korktun? Nasıl?
Yaratık hırçın bir ses ile sözünü kesti
“Böyle olmamın bir nedeni var konuşabilmemin ve düşünebilmemin, içgüdümü al ve bana bir insan olarak ömrümde son bir defada olsa bana korkusuzluğu hissettir”
“Korkmak istemediğim için bu hale geldim, bir gün anlayacaksın”
Leroy yavaş yavaş yaklaştı ve içgüdüyü eline aldı muazzam bir güç hissediyordu, tehlike seviyesi son derece olan bir yaratığa aitti bu!
Göğüsüne yaklaştırıp bedenine girişine şahitlik etti, kemiklerinden organlarına kadar yaratığın her bir santimine işlendiğini hissediyordu
İlk arzusu bir içgüdü olduğundan beyninde bir ses yankılandı
SİLAH!!
???
———-
2.BÖLÜM SONU
Unutulmuş yetenek-2