SARAHIN ANLATIMINDAN
Kuşlar cıvıl cıvıl öterken Güneş ışığı pencereden içeri sızıyordu.. güneş ışığı yüzümü yaktığında yanımdaki adama biraz daha sokuldum.. o kimmi..Ares.. ah o benim kahramanım.. eşim.. arkadaşım.. her şeyim.. ona hafifçe sokulduğumu fark edip beni yakınına çekince artık tamamen uyanmıştım.. yüzüne baktığımda ne de yakışıklı bir çocukla evliyim dedim kendi kendime..
Peki?.. biz buraya nasıl mı geldik?..gelin anlatayım..
Şimdi ben Sarah size hikayemi 10 yaşımdan itibaren anlatmak istiyorum. Geri kalanı o kadarda önemli değil. Çocukluğum sessiz bir şekilde geçti.. ailem kalabalık bir aile olduğu için hiç bir Zaman sosyal bir tip olmamıştım.. sırf bunun yüzünden arkadaş bile edinemedim.. ortaokul yıllarımda.. lise yıllarımda hep kafamı sıraya gömerek geçiriyordum.. taki 10. Sınıfın başlarına kadar.. onunla tanıştım.. Ares.. hayatımı kurtaracağından habersiz bir şekilde onunla arkadaş olmuştum.. benim aksime Ares popüler idi.. hem yakışıklıydı.. hemde vücudu yapılıydı.. hangi kız düşmezki.. dalgalı kumral saçlarıyla... Orman yeşili gözleriyle herkesin hayaliydi.. tabiki benimde öyleydi ama belli edemezdim.. sonuçta o.. o benim arkadaşımdı yani.. zaten hayatımda tutunabileceğim bir o dal vardı.. onu da aşk denen illet ile bozmak istemiyorum.. sonuçta Ares gibi biri.. beni nasıl sevebilirdi ki.. yani.. sevemezdi değil mi?...
değil mi?!
ARESİN ANLATIMINDAN
Hani şu tek çocuk olup dışarıdan şımartılmış gibi görünen... ama aslında hayatı bok gibi olan çocuklar varya.. heh işte o benim.
Lanet olası o ailem varya.. varlığı belli olmayan baba ve bipolar narsist annem.. hayatları beni ön plana atmakla geçti?!
Hayır yanlış anladın.. ilgilenmekten bahsetmiyorum. Ellerindeki tek iyi şey ben olduğum için insanlara beni göstermekten zevk aldılar. Herkesin gözü benim üstümdeydi.. tanımadığım kızlardan.. kadınlardan.. erkeklerden?... İlgiler ve övgüler alıyordum... Ah ne hoş...
Hayır. Hiçte hoş değildi..
CİDDİYİM BUNLAR ÇOK RAHATSIZ EDİCİ.
Neyse.. lise yıllarımda öyle geçiyordu.. sanırım o zamanlar 16 yaşına yeni girmiştim..yine dış görünüşe tapan insanlar onlardan nefret ettiğimi bilmeden benim peşimden koşmaya devam ediyordu. Belki benden nefret ediceksiniz ama. Sadece yüzüm için beni seven insanları ciddiye alamıyorum. Üzgünüm.
Günlerden bir gün sınıfta yine etrafim insanlarla çevrili bir şekilde duruyorduk etrafımdaki erkekler belki yanımdaki kızlardan birini koparabilirler diye şaklabanlik yaparken.. aralarından ona ilerde çok teşekkür edeceğim ama bana çarpınca anasına küfrettiğim çocuk üstüme doğru düşmüştü.. o üstüme gelince arkamda kafasını sıraya gömen kızı fark edememiştim bile.. zaten hiç kendini gösterme zahmetimde bulunmazdı.. sanki.. nefret ediyordu bundan..
Neyse kızın üstüne çullandığım gibi kafasının üstüne oturmuştum resmen.. o gerizekalı üstüme düşünce aniden olan bir şeydi.. bende olayım farkına vardığım gibi doğrulmuştum.. gözlerinin içinde kaybolduğum.. bana her baktığında şükretmeyi hatırladığım kadın.. Sarah... sinirle gözlerini bana doğrultmuştu..
"Ne yapıyorsun sen Allah aşkına?.. geri zekalı falan mısın?!"
"Yoo değilim..:)"
"Fark ettim!.. kafama oturdun resmen ya.. dikkatli olsana biraz?!"
"..."
"Konuşmuyor bir de.. beyinsiz?!"
Güldüm.. uyuduğu için saçı başı dağınıktı sanırım onu ilk görüşümdü.. ağzının kenarındaki kurumuş salyayı bile görebiliyordum.. tanrım... Yine aklıma geldi.. gülmemek için zor tutuyorum kendimi.
İşte hayatımın aşkı ile karşılaşmamız böyle olmuştu.. tabi herşey ilk olarak arkadaşlıkla başladı.. çekingen biri olduğu için asla nasıl biri olduğunu anlayamamıştım.. benim için gizemin ta kendisiydi
"Gizem kim lan!"
"Aşkım.. hahahaj.. betimleme o
Şimdi ise kollarımda uyuyordu... Lise bittikten sonra yaşlarımız 18- 19civarıydı.. bir hatamıdır bilemem.. ama Sarah hamile kalmıştı... Zaten evlilik planlarım vardı ama.. bu kadar erken olacağını beklemiyordum açıkçası... Üniversite okurken evlendik. Şuandada hayatımız mükemmel derecede iyi.. kızımız odasında uyuyor.. karım kollarımda