Bölüm 1

O kara gün herşeyimi elimden almıştı. Benim ayakta dumamın tek sebebi vardı abim . O beni için çok uğraşmıştı. Sonum annem gibi olmasın diye... Eskiden, sevginin gücü gibi şeylere inanırdım ama şimdi çok saçma geliyor. Eğer öyle birşey olsaydı şimdi parasız pulsuz ve en önemlisi aile sevgisinden ayrı kalmazdık. Eğer öyle birşey olsaydı şuan ağlamıyor olabilirdim. öncesi.... "Selin! Yine mi ağlıyorsun bakayım. " Bunu söyleyen abimdi ve cidden katı bir ses tonu ile söylemişti. Ama yinede sesinde ve bakışlarında anlamsız bir şefkat vardı.Yanıma geldi usulca yatağa oturdu. Elini omzuma koyup destekleyici bir şekilde sıvazladı. Gözlerini üzerimde hissettiğim için yavaşça yüzümü ondan yana çevirdim. Bana "Her zaman senin yanındayım. " der gibi bakıyordu. Haliyle yüzümde bir tebessüm belirdi. "Haa şöyle, gül bakalım. " dedi. Neşesi sesinden belli oluyordu. O da sırıtmaya başladığında birşeyler söylemeye karar verdim. "Ee bu akşam arkadaşına gidiyor musun? " diye sordum hala ağlamaktan titreyen sesimle. "Ben gidiyorum da siz babamı ziyarete gidiyor musunuz? " diye soruyu bana yöneltti. Bir süre sorunun cevabını bilmeme rağmen öylece bekledim. "Evet gideceğiz inşallah iyi geçer. " "İnşallah."