Zeynep'in annesi bana dönüp "Sende kimsin?" dedi.İstemsizce gözümden yaş aktı.Panik bir ses tonuyla "Zehra teyze ben Beren.Hatırlamadın mı?"dedim.Zehra teyze "Hayır."dedi.Bende "Nasıl hatırlamassın Zehra teyze Beren ben!Nasıl ya?"dedim.Ama hala çakmadı.
Çantamı alıp hızlı adımlarla hastaneden ayrıldım.Yağmurda yağıyodu zaten.Islanarak otobüs bekledim.Ayrıca ağlıyordumda."Nasıl ya!Nasıl hatırlamaz.10 yıllık arkadaşımdın.Yıllarca ya!Yıllarca..."dedim.Annesi hatırlamıyo ama belki Zeynep hatırlıyordur dicekseniz Zeynep hafızasını kaybetti.Bayılınca yere düşmüş taşta kafasına gelip kafası yarılmış.Beyninede vurmuş.
Bir yandan telefon çalıyordu.Ezel arıyodu.Telefonu açtım konuşurkende otobüse bindim.Ezel "On saattir niye açmıyosun ya!"derken otobüs bir anda fren yaptı ve yere düştüm.Önüme baktım ve önümde benim yaşlarımda çocuk.İçimden "Merhaba arkadaşlar bugün ben birisine aşık oldum!"dedim.Çocuk bana "İyi misin?" dedi.Bende "İyiyim teşekkürler." dedim.Çocuk kalktı yerini bana verdi.Kendiside indi.
Ay bir sonraki bölümde nolcak acabaa🤫🤫