İçeriğe geç

Arslanoğlu ailesi

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Arslanoğlu ailesi

Bölüm 2

2.b

babamın evine yani aşağı kata indim ikizler (üvey kardeşlerim ) çoktan uyumuşlardı. babam ve nilüfer abla salonda tedirgin bir şekilde oturuyorlardı yanlarına gidip oturdum babam "kızım " dedi acı bir şekilde nilüfer ablaya baktı nilüfer abla babama güç verircesine gülümsedi ikiside çok durgundu kötü bir şey olduğunu anladım, tedirgin bir şekilde ikisine baktım birbirlerine güç veriyorlardı.

Birbirlerini seviyordular

Çok seviyordular

Güzel seviyordular

babam "kızım ııı bak şimdi beni bölmeden dinle kızım . kızım ııı kızım şimdi beni annen aradı şey dedi sen yani şey nasıl söyliçem bilmiyorum ama seni ben doğurmamışım" dedi

"baba bildiğim kadarıyla beni annem doğurdu ama" dedim babam azıcık rahatlasın diye işi şakaya alarak

nilüfer abla " hera'm bak tatlım annen sana hamile kalığı zamanlar hem babanla hem de o zamanlar hastanede eşi tedavi gören bir adamla ilişki içindeymiş bu adamda annenin 17 yıl önce doğum yaptığını yeni öğreniyor yani senin baban olup olmadığını öğrenmek istiyor " diye olayı açıkladı naif ve kibar sesiyle sonrasında yanıma gelip devam etti "ama her ne olursa olsun sen bizim kızımızsın bebeğim tamam mı "dedi nilüfer abla

nilüfer ablayı çok seviyordum beni hiç bir zaman kızlarından ayırmadı yıllarca hasret duyduğum anne sevgisini bana geçte olsa vermeye çalışıyordu nilüfer abla babamdan 9 yaş küçük olmasına rağmen babamla birbirlerine iyi geliyorlardı bu yüzden zaten abla demem nilüfer abla birlikte babamın arabasını ödünçÇALIP dürüm yemeye gidebileceğim bir ablamdı

babam" kızım yarın hastaneye gidilecek dna testi için ama sonuç ne olursa olsun sen benim kızımsın birtanem dedi" nilüfer abla gelip sağıma oturdu ve bana sarıldı babamda sol anıma oturup bize sarıldı ikisininde yanaklarını öpüp eve gitmek için kaltım ikiside biliyordu onların yanında gerçek duygularını açığa çıkarmayacağımı

eve gittim

annemi düşündüm yani beni doğuran kadın arkadaşlarımdan ışıl ve mete dışında herkese yalan söylüyordum. iki yalanım vardı mert ve hakana söylediğim yalan şu 'annem ben doğarken ölmüş beni anneannem büyütmüş çünkü babam annem öldükten sonra bir süre kendine gelememiş sonra anneannem rahmetli olmuş ve ben babamın yanına gelmişim' diğer insanlara söylediğim yalan 'nilüfer benim öz annem' neden mi çünkü annemden utanıyordum .Keşke keşke hayatımdaki tek keşke beni doğuran kadındı

ALLAHIM KEŞKE O KADIN BENİM ANNEM OLMASAYDI

🐸

Yeni bölümmm

Ne düşünüyorsunuz

Sizce özgü hera neden annesinden utanıyor

Lütfen bol bol yorum yapın

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.