Bölüm 1

Ailem,hep "armağan" diye severdi beni, onların hep "armağan"larıydım ben. Bazen, onları iki şık arasında kalıp, sonra cevabın tamamen farklı bir şık olduğunu düşündüren öğrencileri avlamak için yapılmış deneme soruları çözermiş gibi sorularımla delirtsem de; farklı davranışlarımla "Ne koysam düzelir?" dediğin slaymlar gibi (tabi daha olmamış slaymlar) kararsızlık ve zor duruma düşürsem de; yaramazlıklarımla son dakika sözlüsü gibi çıldırtıp bıktırsam da, hep "armağan"larıydım ben onların. Onlara gönderilmiş bir hediyeydim. Taa ki, "okul" denen lanet bana bulaşana kadar...