Selamlar yine bir bölüm yazalım dedim. Ben bu ikiliye bayıldım. Ne diyorsunuz? Olur mu bu ikiliden?
Keyifli okumalar.
Hayat bir süre gelen mesaja cevap vermek istemedi. Yüzünde buruk bir tebessüm hakimdi. Birazdan Polatla olan konuşmaları son bulacaktı ama bitsin istemiyordu. Her gün mesajlaşmak ve konuşmak istiyordu. Her ne kadar itiraf edemese de Polat ona çok iyi geliyordu.
Aradan bir dakika bile geçmeden yeni bir mesaj geldi. Mesaja geri dönmeliydi aksi takdirde mesaja yazamadan bile bir daha konuşma ihtimalleri yok olabilirdi.
Polat Alemdarım: Biz neden konuşmaya devam ediyoruz?
Sen benden sadece bir gece talep etmedin mi?
Dün gece senle konuştum.
Bugünde yazıştım.
Bizim için verilen sürenin sonuna gelmiş bulunmaktayız.
Söylemek istediğin bir şey var mı?
Birazdan uzun bir göreve gideceğim.
Ne zaman geri döneceğimi bilmiyorum.
İşte benim hayatım bundan ibaret.
Hayat: Bana vakit ayırdığın için teşekkür ederim.
Bana açıklama yaptırmanı gerektirecek bir durum yok.
Kendine haksızlık yapıyorsun, farkında bile değilsin.
Sende insansın ve sevmeye hakkın var.
Aynı zamanda sevilmek için de bu dünyada varsın.
Kendini tek bir hayata sınırlandırmışssın.
Hayatın tadını çıkaramıyorsun.
Ben illa ki beni sev demiyorum.
Bir başkasını da sevebilirsin.
Yine de bu benim senin hakkındaki düşünceni değiştirmeyecek.
Uzun göreve gidecekmişsin.
Sen yine de tehlikelere karşı dikkat et.
Kendine iyi bak.
Polat Alemdarım:
Görüldü.
Hayat bir süre karşı taraftan cevap bekledi, o cevap bir türlü gelmedi. Polat göreve gideceği için hazırlık yapabileceğini düşündü, rahatsız etmedi. Polattan bir daha da mesaj alamadı. Aldığı son bildirim de Polatın attığı son görülmeydi.