Hayat, güneş ışınlarının odaya girmesiyle gözlerini aralamak zorunda kaldı. Bir müddet kendine gelemedi ve tavanla bakıştı. Komidinin üstünde olan telefonuna baktı ve saatin çoktan öğlen sularına yaklaştığını fark etti.
Normalde bu kadar uyumazdı, yorgunluktan kaynaklı olduğunu düşündü.
Telefonu biraz daha karıştırdı. Aşağıya indiğinde Polattan mesaj geldiğini görmüştü. Uzun zamandır konuşmuyordu, yazmak istemiş fakat kendine engel olmuştu.
Polat buluşma günüme kadar yazmayacağını söylemişti, kendisi de Polatın söylediklerine uyum sağlamıştı.
Bugün Gizeme gidecekti. Polat yazdığına göre kim olduğunu anlamış olabilir miydi?
Mesajı okumadan kendisinin kim olup olmadığını öğrenip öğrenmediğini merak ettiği için yaktakta bağdaş kurup hemen mesajı açtı.
Polat Alemdarım: Buluşmak için hazır mısın?
Polat böyle mesaj atmıştı. İyi de kendisinin bugün buluşacaklarından haberi yoktu.
Şimdi bu adama ne demeliydi, bilmiyordu. Zaten Gizeme gideceğinden her türlü orada görecekti ve artık kimliğini öğrenmesi gerekiyordu.
Hayat: Biz bugün mü buluşacaktık?
Buluşacağımızdan benim niye haberim yok?
Polat Alemdarım: İlla olması mı gerekiyor?
Şimdi öğrendin ne değişti?
Hemen buluşmayacağız ki.
Akşama daha çok var.
Hayat: Belki bugün benim planım var.
Kendi kendine hemen neyin planını yapıyorsun?
Arkadaşıma söz verdim.
Onla buluşacağım.
Polat Alemdarım: Beni ekeceksin yani.
Doğru mu anladım?
Sen bugün için kaç gece bekledin?
Bana sırf buluşabilmek için yazmadın mı?
Şimdi ne bu tavrın?
Ne olsun istiyorsun anlamıyorum ki.
İstemiyorsan buluşmayalım.
Çok hevesli değilim.
Liseli ergenler gibi buluşmaya.
Hayat: Ne alıngan biri çıktın be.
İki dakika şaka yaptırmıyorsun.
Hemen ortamın içine sıçıyorsun.
Şaka yaptım.
Buluşmak istemediğimi söylemedim.
Ama belli ki sen istemiyorsun.
Kalsın o zaman.
Buluşmayalım.
Yeni bölüm geldi. Heyecan dorukta.
Biraz gerildik sanki.
Sizce?
Yorumları gönderin gelsin.