Hayat: Ben seni hiçbir zaman yok saymadım ki.
Her zaman olduğun gibi kabul ettim.
Ben senin bu zamana kadar yaşadıklarını bilmiyordum.
Hiç de duymadım.
Sandım ki mesleğinden dolayı istemiyorsun.
Sorun beni isteyip istememen değil zaten.
Sorun kendinle olan iç kavgan.
Sen iç sesinle münakaşa içine girdiğinde mantığını değil de, kalbini dinlediğinde kazanacaksın.
Yaşadıklarının sorumlusu sen değilsin.
Kendini asla suçlu olarak görme.
Çünkü sen sevilmeyi hak ediyorsun.
Polat Alemdarım: Geçen öyle demiyordun?
Beni sevilmeye layık biri olarak görmüyordun?
İki haftada ne değişti?
Hayat: Bir anlık sinir ve öfkeyle söylenmiş söz o.
Sende hemen her şeyi ciddiye alıyorsun.
Polat Alemdarım:
Normalde hiçbir şeyi ciddiye almam.
Dünya yansa umurumda olmaz.
Ama ilk defa o zaman dediğin söz beni düşündürdü.
Hatta birkaç gün uyutmadı bile diyebilirim.
Hayat: Sen kabul etmesen de beynine işliyorum.
Hem kalbin, hem de zihnin beni onaylama başladı.
Yakında varlığımın seni mutlu etmeye başladığını göreceksin.
Polat Alemdarım:
Her konuda eminim.
Ama bu konuda emin olamıyorum.
Daha yüzünü bile görmedim.
Hayat:
Yüzümü gördüğünde her şey değişecekse hemen atabilirim?
Polat Alemdarım:
Kanlı, canlı görmem gerek.
Watsapp kanalına gelmek isteyenler özelden mesaj atsın.
Yavaş yavaş büyüyelim ve sizlerle birlikte bir aile olalım.
Kitabı nasıl buluyorsunuz?
Bol bol yorum yapın