"Sevinen tek kişi sensen kutlamanın anlamı var mı?"
🍂
Mutlu, özel insanlarla dolu bir kutlama odası... Bu pek kıymetli insanlar yalnızca birkaç oda ötedeki sade, çıplak odada bir başına oturan değersiz kimseden haberdar değiller. Pek hoştur ki şayet haberleri olsaydı da bu pek umurlarında olmazdı.
İşte bu bir başına, içerideki eğlence topluluğundan pek uzakta oturan kişi ben oluyorum ve kendi dertlerimle vakitlerini çalmayacağım yegane dostum kağıtlara içimi döküyorum.
Yalnızım. Çöllerde yolunu şaşırmış bir bedeviden daha yalnızım, içerdeki insan tufanına rağmen. Onların yanında yerim olmadığını biliyorum. Bedenlerimiz aynı odada bulunsa ne olacak? Özümün onlarınkiyle denk olmadığını biliyorum zaten.
İçeride apaydınlık insanlar var, karanlığın takendisi halini almış insanlar da... Bense gölgedeyim. Ne ışık ne de güçlü gece karanlığı... Basit, anlamsız bir gri... Hiçliğin belki de takendisi.