4.Bölüm
-Aren'in Zihni-
Aren sık sık hikaye yazmaya bayılırdı eskilerden şiirler de yazardı şimdiler de bu yeteneğini kaybet olacak ki hayal bile kuramıyordu.
Alt beyni onu rüyalar alemine götürmüştü;
Bir havuzun içinde debeleniyordu etrafında küçük balıklar vardı.
ama etrafında ki balıklara yakınlaştıkça tüm balıklar ölmeye başlıyordu.
etrafında ki balıkları öldürmemek için sığ bir kenara yüzmeye çalışıyordu.
sığ taraf ondan uzaklaşıyordu ama hızlıca yüzerek ayağını kuma basmayı başardı ve bastığı yerde duran yosunlar aniden solmaya başladı.
kendini felaket tellalı gibi hissediyordu.
sonunda kara çıkmayı başardı ama bastığı her kum tanesi'nin yerini kırılmış camlar alıyordu.
ayakları kanamaya başlamış ve ileriye doğru adımlar atmaya çalışıyordu.
ama sahilde duran insanlar (arkasında kalanlar) yavaş yavaş ölüyorlardı.
ne arkasına dönebiliyordu ne de ilerleyebiliyordu.
ayağının altında ki kanayan yer adeta bir bataklık olmuştu gözünün önünde ki herkes yavaş yavaş o kan havuzunda boğuluyordu.
Yüzü kanlarla kaplı bir kıyafetli birisi vardı.
bataklığın içerisinde koşuyordu ve batan insanlara yardım etmeye çalışıyordu.
batan insanları kurtaramadıkça beyaz elbiseleri daha çok kırmızı rengine bulaşıyordu.
kulağına birileri katil! katil! diye fısıldıyordu.
Aren hayır diye sessizce söylenmeye başladı.
Aren söylendikçe ses yükseliyordu.
Aren- Katil değilim ben.
Yüzün kanlı olan adam: katil değil misin sen?
bak etrafına.
Aren- kimseyi öldürmedim ben..
Yüzü kanlı olan adam: henüz öldürmedin.
Yüzü kanlı olan adam: Ama bak zaman geçiyor.
seni seven herkes yavaşça mezarı boyluyor.
o yakın arkadaşın ve ailen.
aa bir de eskiden bi kız vardı neydi onun ismi,
NEYDİ ONUN İSMİ,
neyse sen gayet farkındasın.
aren: katil değilim ben, katil değilim
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Aren uykusunda sayıklarken ela onu sarsarak uyandırdı.
Ela: yine aynı rüya mı?.
Aren bu sefer soğuk kanlılığını koruyamayarak.
Aren: evet, bu sefer adam kanlar ile kaplıydı.
eskiden bembeyazdı ve şimdi tüm sevdiklerim kan havuzunda boğuluyordu.
Ela tam bir şey diyecekken doktor içeriye girdi.
Doktor: Emre'nin durumu şuan stabil lakin, uyanamayabilir.
Geçmiş olsun.
Doktorun dedikleri adeta bir mızrak gibi aren'in göğüsünü delip geçmişti.
Bu denli bir acı uzun uzun soluklar almasına neden oldu.
Emre'nin annesi dizlerinin üzerine çöküp tek kelime etmeden ağlamaya başladı o kadar içli ağlıyordu ki oda da bulunan kimse tek bir söz bile söyleyemedi.
Ela bir yandan aren'in elini bırakıp ecem teyzeyi kaldırmaya çalıştı.
Hemşirelerin yardımı ile ayağa kaldırdılar ve koltuğa oturttular Ecem ablayı.
Hemşireler aren'e yardımcı olmaya çalıştılar aren krize girmiş olacak ki bayılmıştı tekrardan.