Yatağımda kıvranıyordum, ciplak bedenime çarpan güneş ışığı ardımı ısıtıyordu. Oda arkadaşım “Rüzgar koşş!” diye bagırdı “Polisiye başvurun kabul edildi, diye bagırdı” sonra ben cıplak bır sekılde yanına sallaya sallaya koştum. “Başvurum kabul edildi artık büyük şehri kazandım gidiyorum. Artık Diyarbakır’dan kurtuluyorum artık LGBTQ+ üyeliğimi yeniletebilicem. Burada hiç eşcinsellere özgürlük verilmiyor,bu Diyarbakırlıdan öylesine nefret ediyordum ki her tarafı k*rtlerle doluydu. Kadıköy’de gay bara gitmek en büyük hayalimdi.
3 HOURS LATER
Diyarbakır’dan ayrılmamın huzuru ve endişesiyle burada çıkan savaşların ve bir takım insanların dağa çıkmasıyla başımıza gelen kötü olayları unutamıyorum Laik Berk’i vurdular unutamıyorum o benim ılk sevgılımdı,benı ilk çıplak gören kişi…onu vurduklarında hiç bir şey hissedemedim,antideprasanlarla ayakta durdum. Yarrağa hasret kalmıştım
1 HOURS LATER
Goodbye to Diyarbakır yazısını görünce gözümden bir yaş aktı ilk aşkımı burada yaşamıştım cinsel olarak gittiğim yerde doyabılecek mıydım?