Bölüm 5

Arkadaşlar tekrardan hoşgeldiniz. Bismillahirrahmanirrahim başlıyoruz bakalım... -_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_- Ben Ardil ADİN  hayatta sadece kendi menfaatine göre hareket eden biriyim. Etrafım bunalıklaşırken yüzüme yediğim diğer yumruk dizlerimin üzerine düşmeme neden oldu. Daha sonra hakemin sesi duyuldu. "Maç Jêhat efendimiz isteği üzerine 5 dakika mola veriyoruz." Dediğini duydum ve sağ kolumu tutup omzuna attı diğer eliyle de belimi tutup  kaldıran abimi gördüm. Bugün zaten iyi değildim birde maç bir anda çıkmıştı önceden haber gelse hazırlanırdım ama  son dakikada haber geldi. "Abim nolur aç gözlerini, yalvarırım aç gözlerini ARDİL!" diye bağıran Jêhat abime son gücümle baktım. Ama başım dönüyordu. Ben bu maçı kazanmadan ölmem. Aslında Jêhat abim maça girmeyim diye çok uğraşmış  ama ben meydan okumuştum. Bok vardı sanki ne diye   meydan okuyorsam. "Abim bende kal havlu atayım mı ringe ?" "H- Ha- yır  a-atma kazanıcam güveniyo-rum  k- ken- dime." dedim Abim beni küçük tabureye oturtmuştu. Eli karnıma gidince tutdum , tam kalbimin üzerine koyup atmak istemeyen ama abim için atan  kalbimi hissetmesi için. "Burası sadece senin için a- atıyor. B- bunu bil.""Tabi ki bunun kıymetini biliyorum ama sende beni anla, sen çok güçlüsün . Sana birşey olacak korkusu tüm bedenimi esir almış durumda." Daha fazla vakit olmadığı için abim ring den inmek zorunda kaldı. Evet abim yer altı dünyasında adı tanınmış biri. Ayağa kalktım. Sendeledim ama vazgeçmedim. Hakem düdüğü çaldı. Adam üzerime doğru gelirken karın boşluğuna attığım yumrukla bir iki adım geriye gitti. Hırslanmıştım abim bana güveniyordu. Hayatta birisi bana güveniyordu. Annem den ne anne sevgisi ne de babam dan baba sevgisi görmüştüm. Sadece abim vardı. Ve hep o olacaktı. Bunları düşünürken adamın üstüne yürümeye başladım. Yumruklarımı serbest bıraktım yüzünden başladım daha sonra karnına son olarak da  ayağımla dizine vurmaya başladım. Sonuçta bu bir yer altı ring dövüşüydü. Burada kural yoktu. Burada birbirine öldürene kadar hatta öldürerek maç kazanılırdı ya da pes ederdin ve karşı taraf zaferini ilan ederdi. Adam eliyle bacağıma 3 kere vurunca bıraktım. Bu bir pes etmeydi. Bu bir yenilgiydi. Bu bir kaybetmekti. Hakem bana yaklaşarak kolumu yukarı kaldırdı ve bir şeyler zırvalamaya başladı pek umrumda değildi. Yerde yatan adamın yanına giderek elimi uzattım kaldırmak için bir elime birde bana baktı elimi tutdu ve bende onun kolunu tutup kaldırdım ve sarıldım. "Afedersin abi biraz sert oynadım hakkını helal et!" dedim adam bana öyle bir baktı ki sanki abim bile bir an bana bakarken yalan söylüyor gibi geldi sanki adam bana gözleriyle "helal olsun" dedi."Daha çok gençsin ve dirisin başarıların daim olsun kardeşim hakkımda helal olsun sende helal et. Bir daha seninle aynı ringe çıkmak istemem." dedi aynı anda güldük."Helal olsun abi!" dedim ve ring den indim. Abim ben ring den iner inmez koluma girdi ve beni bana ayrılan odama soktu. Kendimi hemen yatağa attım. Her yerim ağrıyordu. Abim banyoya gitti pansuman aleti getirmek için bende o sırada boks bandajımı çıkarmaya başladım. Yer altı dövüşlerine sadece boks bandajı ile girerdim. Eldiven alacak param daha olmamıştı. Ama abim almıştı altın sarısı ama ben kıyamıyordum takmaya. Sadece abim için duvarlarım yoktu. Sadece o. Abim yanım geldi. Bende yatakta biraz yana kaydım ama azından bir inleme koptu."Rahatsız olma kardeşim ben yere de otururum yeter ki sen iyi ol!" dedi. Gözlerim yanıyordu migrenim tutmuştu yine oda gözlerime vuruyordu. Gözlerimi daha fazla açık tutamadım ve kapattım ama tilki uykusundaydım. Abim yavaş yavaş işini bitirirken bende gözlerimi açıp banyoya girmek için üzerimi çıkarmak istedim ama abim izin vermedi."Abim migrenin tutmuş belli bırak da ben yardım edeyim." dedi kafamı salladım. Bana yardım etti. Ben banyoya girip çıktım. Üstümü giyindik ten sonra abim ile eve gitmek için hazırlandık bizim mesai başlıyordu.Abimin aşiret pakete bindikten sonra evin yolunu tutduk. "Abim eve girince bir ağrı kesici vereyim onu içip sen direk yat. Tamam mı?" dedi."Tamam abi ama benle uyur musun?" "Uyurum abim sen yeter ki iste." dedi. "Ben senin parayı aldım arkada eve sokma yoksa-" devamını ben getirdim."Babam alır. Biliyorum abi tekrar tekrar hatırlatma." dedim aniden başıma giren ağrı ile inledim. İstemsiz olmuştu. Abim hemen arabanın dörtlüsünü yakarak sağa çekti. "Abim iyi misin? Neren ağrıyor? Hastaneye gidelim mi? İster misin?" dedi abim güldüm."İyiyim abi migren tutdu yakayı bırakmıyor." dedim. Tekrar arabayı çalıştırdı ve eve sürdü. Eve girdikten sonra hemen odama çıktım. Kimseyle konuşacak halim yoktu. Beni aşalayacaklarına emindim o yüzden hemen odama girdim ve kendimi uykunun ellerine bırakmak için çabaladım. Odamın kapısı açıldı ama bakmadım yan tarafım çöktü. Abimin eşsiz kokusu geldi burnuma kafamı göğsüne koydum. Saçlarımı okşamaya başladı. Bende kalleş uykunun kollarına kendimi bıraktım. En son abimin sesi geldi kaşlarımı çattım ama gözlerimi açamadım. "Her şey için özür dilerim abim seni koruyamadım için seni kurtaramadığım için çok özür dilerim!" dedi.  Daha sonra saçlarıma sayısız öpücük kondurdu... -_-_-_-_-_-_-_-_- Arkadaşlar tekrardan başka bir kurguyla geldim. Oy ve yorumlarınızı bekliyorum. Bir an içimden böyle bir kitap yazmak geldi ama nasıl ilerler hiç bir bilgim yok. Diğer bölümlerde görüşmek üzere...🥊🐺 Arkadaşlar migren baş ağrısı olarak yazdım bazı yerlerde miğde de olan bir sorun olarak da biliniyor ama benim ki baş ağrısı olarak işlemek istedim.