Arafın arkası burası.
Ayaz da değil kurak da.
Güç sönmüş bir yıldız gibi parlıyor uzağımda. Dokunmak ütopya.
Ben miydim bu düzeni düzen. Üzen...
Yıldız tozundan sana sevgilerim.
Uykularımsın herkes ayaktayken.
Boş değildi kaldırımlar kalabalıksız gezerken.
Gezen sen ol, kalabalığın benim.
Eğerim başımı kitlenir gözüm.
Duramam, durdukça dağılır sözüm.
Hiç yokken yok hiç de değil. Bu mudur Öyküm
Arafın arkası burası.
Hiç de değil yok da. Uzanan olmazlar oldu. Akan tüm nehirler olurundan doğdu.
Gri bir su bizi boğdu.
Yaşam da değil, ölüm de.