"Deniz koş." kimin seslendiğini bilmiyordum ama koşuyordum. Nefesim yetmiyordu artık, kalbim sıkışıyordu. kimden kaçıyordum, neden kaçıyordum, hiç bir şey bilmiyordum.
"Ah" düşmüştüm.
"Deniz kalk" diyordu sesin sahibi. Gözlerim kapanmıştı ve etraf karanlıktı.
"Deniz kalksana" sarsılmamla kendime gelmem bir oldu
Bu bir rüyaydı.
"kabus görüyordun" Evet görüyordum ama o kimdi
"s-sen kimsin" karşımdaki kişi ürkünç bir şekilde gülümsemeye başlamıştı.
"Oyna Deniz, yoksa ölürsün."
"hassiktir." küfür edip güçlü bir çığlık atmıştım.
Gözlerimi bir anda açıp yataktan fırladığım zaman sabah olduğunu ve kabus olduğunu fark ettim. tekrar aynı şeyi yaşamak istemezdim.
Elimi yüzümü yıkayıp kendime geldikten sonra kahvaltı için dünden kalan pastayı yemiştim.