Melek, yoğun bir günün ardından hastanenin soğuk koridorlarında yürüyordu. Elinde tuttuğu hasta dosyalarını incelerken aklında ertesi gün yapması gereken ameliyatlar vardı. Yoğun çalışmak, onu zihnindeki düşüncelerden uzaklaştırıyor, hayatındaki belirsizlikleri unutturuyordu. Özellikle babasıyla ilgili duyduğu şüpheleri...
Babasıyla ilişkisi hep mesafeli olmuştu. Onu tanıdığından beri hep bir sır perdesi vardı üzerinde. Annesinin ölümünden sonra bu perde daha da kalınlaşmış, babasıyla iletişim kurmak neredeyse imkansız hale gelmişti. Yine de, babasının bir doktor olduğuna inanmak istiyordu. Kendisi de babasının izinden giderek doktor olmuştu, ama babası neden hastaneye hiç gelmiyordu? Bu soru, Melek’in zihninde hep yankılanıyordu.
O gün, hastanede yeni bir hasta olduğunu duyduğunda, bu kadar karmaşık duygular içinde olacağını tahmin edemezdi. Kapıdan içeri girdiğinde, karşısında oturan adamı gördü: Babası. Yanında ise başka bir adam daha vardı. Sert bakışlı, karanlık bir havası olan bu genç adam, ona tuhaf bir şekilde tanıdık geliyordu.
"Melek," dedi babası, hafif bir gülümsemeyle. "Seni tanıştırmak istediğim biri var. Bu, Bulut."
Bulut, bakışlarını Melek’in gözlerine dikti. Melek, bir an için o gözlerde eski bir tanıdıklık hissi yakaladı. Zihninde bir yerlerde, yıllar öncesine ait bir anı canlanıyordu.
"Lise...," diye fısıldadı Melek, sanki kendisiyle konuşuyormuş gibi. "Sen... lisede aynı sınıftaydık, değil mi?"
Bulut, başını hafifçe salladı. "Evet, Melek. Hatırladım seni. Sen okul birincisiydin. Ben ise... ikinci."
Melek’in aklında Bulut’un neden okuldan sonra birdenbire kaybolduğu sorusu belirdi. "Neden... neden birden ortadan kayboldun?" diye sordu, merakını gizleyemeden.
Bulut, derin bir nefes aldı. "Hayat bazen beklenmedik yollara sürükler insanı," dedi. Gözleri aniden karardı, sanki geçmişin karanlık anıları onu ele geçiriyordu.
Melek, babasına döndü. "Baba, sen ve Bulut neden buradasınız?"
Babası, yüzünde beliren ciddiyetle konuşmaya başladı. "Melek, senin bilmediğin birçok şey var. Bulut'un ailesi ve bizim ailemiz arasında yıllar süren bir bağ var. Ama şimdi, önemli olan bu bağı çözmek ve Bulut’a yardım etmek."
Melek’in kafası karışmıştı. Babasının bir doktor değil, mafya ile bağlantılı olduğunu anlamak onun için zor bir darbe olmuştu. "Ne demek istiyorsun? Sen... sen mafya ile mi çalışıyorsun?"
Babası, gözlerini kaçırdı. "Bazı şeyler, göründüğünden daha karmaşıktır, Melek. Ama şimdi, önemli olan Bulut’a yardım etmen."
Bulut, Melek’e bakarak, "Bu işte bana yardım edebilir misin, Melek? Sana ihtiyacım var," dedi. Gözlerinde ciddiyet ve aynı zamanda bir umut ışığı vardı.
Melek, derin bir nefes aldı. Hayatı boyunca inandığı şeylerin birer birer yıkıldığını hissetti. Ama bir yandan da, eski bir dostun yardımına koşmak için içinde bir istek doğuyordu. "Tamam," dedi. "Sana yardım edeceğim. Ama bu işin sonunda ne olacağını bilmek istiyorum."
Bulut, hafif bir gülümsemeyle, "Birlikte öğreneceğiz," dedi.
Ve böylece, Melek ve Bulut’un yolları yeniden kesişti. Bu sefer, onları bekleyen daha karanlık ve tehlikeli bir yol vardı.
Her kese selam canlar💜💜 bu serini eminim beyenip bol yorum yaparsınız isterseniz bir tanıtımda yapa bilirim yorumlarda buluşalım😘😘
