Herkes kendini inandırmıştı insan doğardı büyürdü yaşlanırdı ve ölürdü Dünyanın kanunu buydu denge böyle sürerdi
Peki ya ölüm için yaşlanmayı beklemeyenler? onlar dengelere aykırı mıydılar? Yoksa bizim inandığımız dengeler uğruna mı şuan ölüydüler?
Biyolojik olarak ölüm beyin fonksiyonların durması sonucu solunum ve dolaşım merkezinin devreden çıkıp bütün organ ve dokuların canlılık kaybına yol açmasıdır
Uzun zamandır aklımı kurcalayan bişi vardı bana yanlış gelen bişi her insanın bir şansımı vardı herkesin beyin fonksiyonları bir kere mi dururdu nefes almayı uzun süre önce bırakan biri o nefesi tekrar alamazmıydı
Ölen biri tekrar dirilemezmiydi?
Yanlıştı tek şansımızın olması yanlış geliyordu
Umut arıyordum 5 gündür gerçekten risk almama değecek daha ilerisini yapa bilmem için bir umut arıyordum karşımdaki cansız hayvan domino taşının ilk parçasıydı ilerisine gitmem için önce onu yerine yerleştirmem lazımdı
Orta çok iri denemeyecek boyda 13 aylık kan gurubu DEA I.I negatif ve yaklaşık 4 gün 13 saattir ölü olan bir köpek vardı önümdeki ameliyat masasında organların da ve uzuvların da bir hasar olmaması gerektiği için açlıktan öldürülmüştü benim için benim tarafımdan suçluluk duymuyorum bu önümdeki köpek belki de dünyanın dengelerini değiştirmek için ilk adımım olacaktı evet şuan yaptığım herşey dünyanın dengelerine aykırıydı
Öldükten sonra hemen başlamamıştım deneyime önce beklemesi gerekiyordu bilirsiniz bazen mucize adı altında ölen kişiler bir iki saat sonra tekrar uyana biliyor ben ise bunu istemiyordum tamamen ölü bir bedeni tekrar canlandırmak istiyordum bu yüzden iki gün beklemiştim önce tüm organları işlevlerini kaybetmişti ardından midesi ve bağırsakları ileride bakteri üretmesin diye dondurucuya koymuştum eğer organları çürürse iş daha da zorlaşırdı bu yüzden bunu engellemiştim normal bir ölü gibi ölümünü tamamlamış 1 gün oda sıcaklığında durduktan sonra dondurucuya alınmıştı kanı damarlarında artık hareket etmiyordu ama ben etsin istiyordum kanı tekrar damarlarında aksın kalbi tekrar o damarlara kan pompalasın beyni tekrar harekete geçsin istiyordum
Bir yandan pıhtılaşmış kanını vücudundan atarken diğer yandan da kan veriyordum vücuduna ama bu yeterli olmazdı kalbini attırmam gerekiyordu sonra da asıl iş olan beynini harekete geçirmeliydim tekrardan
🥼
Aradan geçen 3 günün ardından sonunda damarlarında yeniden kanı dolaşıyor kalbi atıyordu tabiki makineye bağlı olarak ama yine de ölü bir hayvanı makineye bağlı hale getirmiştim öyleyse tekrar tam anlamı ile de yaşata bilirdim belki de beynini nasıl tekrar kullanılır hale getireceğim hakkında teorilerim vardı hiçbiri de kesin şeyler değildi ama denemem gerekiyordu
🥼
Ölümün ilk canlı örneği karşımdaydı tam karşımda duruyordu yavaşça açmıştı gözlerini yeniden hayata
yeniden ciğerlerine hiç bir yardım olmadan nefesini çekmişti yeniden su içmiş yeniden yemek yemiş sorunsuz bir şekilde boşaltım yapmıştı devreden haftalar önce çıkan solunum ve dolaşım sistemi yeniden devreye girmiş beyin fonları yeniden hayat bulmıştu ama gözlemlenmesi gerekiyordu henüz sevinmek için erken olsa bile başarmıştı ölü bir beden yeniden canlanmıştı
Olacaktı öyle yada böyle o hayata geri döndüyse herşey de sorunsuz gidecekti ilk domino taşımı yerleştirmiştim sıra devamındaydı
🥼
"Peki profesör ölüm hakkında ne düşünüyorsunuz? Sizce ölüm tamamen insanın bu dünyadaki sonu mudur? Ölü birinin bir şansı daha ola bilirmi sizce? "
Profesör gözlerime baktı sonra ise dışarıya bir süre düşündü sonra tekrar bana döndü
"Böyle şeylere kafanı yorma Zemheri biz bilim insanıyız evet ama kadere engel olamayız bu bizim boyumuzu aşar"
Aldığım cevap hoşuma gitmemişti beklediğim cevap değildi kesinlikle bu konuda bu kadar mı kesin görüşlüydü? Ama ben yapmıştım olmuştum engel yaşatmıştım işte ölü bir bedeni tekrardan başımla onayladım onu
"Haklısınız profesör bu bizim boyumuzu aşar"
🥼
Eve girdim sinirle legal olmayacaksa İllegal olacaktı bu deney öyle yada böyle bir canlıya yeniden hayat vermiştim bir insana da verecektim yeniden yaşatacaktım onu sadece bir insanı da evime sokup öldüremezdim o kadar da soğuk kanlı değildim bir insan öldürüp katil olamazdım gerçi ona tekrardan hayat verecektim ama ne olursa olsun yeniden dirilecek dahi olsa birini öldürmezdim
En mantıklı şeyi yapmak için hazırlandım mezarlığa gidiyordum arabamı mezarlığın girişinde durdurup farları kapattım farlar açık bir şekilde gece vakti dikkat çekmek gibi bir amacım asla yoktu yüzme siyah bir maske geçirdim baştan aşşağı siyahtım gece karanlığında annem görse o bile beni tanımazdı şuan yavaşça bekçinin yanına gittim beni görünce irkildi muhtemelen geldiğimi fark etmemişti kısa kestim sonuçta buraya oyuna yada dua etmeye gelmemiştim ben
"Neden geldiğimi biliyorsun hazırmı?"
Başını aşşağı yukarı salladı dün gece de gelmiştim buraya yüklü bir miktar karşılığı ondan yeni gelmiş bir ceset istemiştim ilk başta şaşırarak şokla hayır diyecek gibi olmuştu ancak sonradan para artınca oda bu işi kabul etti paranın açamayacağı kapı çözemeyeceği sorun yoktu bu yüzyıllardır böyleydi
Şimdi ise benim için mezardan çıkarttığı cesedi bekliyordum cenaze arabasını yaklaştırdı buraya içinden acele ile çıktı iri yarı kaslı bir adamdı arabanın arkasına ilerledi üstüne çıktı tabutu açtı kefenlenmiş cesedi kucağına aldı arabama doğru ilerleyince onu takip ettim arabanın bagajını açtım cesedi içine koydu ardından kulübesine geri gidip elindeki kağıtlarla geri döndü
"Cenaze bilgileri al bunları ve burdan kaybol ne sen beni ne ben seni hiç görmedik"
Onu başımla onayladım kağıtları elinden alıp arabama bindim arabayı çalıştırıp evime sürdüm yakalanma korkum yoktu öylesine bir mezarlık seçmemiştim şehre insanlara uzak küçük bir mezarlıktı ara sokaklardan geçerek evime geldim evin kapısını açıp arabaya geri yöneldim bagajı açtım içinde ki cesedi hızlıca kucaklayıp eve girdim kapıyı ayağım ile kapatıp asansöre ilerledim -1. katataki laboratuvarıma geldiğimde cesedi dondurucuya koyup yukarı çıktım koltuğa oturup ceset bilgilerine bakmaya başladım
İsmi Hazanmış Ani kalp krizi sonucu ölmüştü 3 gün önce cinsiyeti kadındı 25 yaşındaydı kan gurubu ABrh+ boyu 1.70'ti ve 60 kiloydu
Kalp krizi sonucu ölmesi beni düşündürüyordu sorunlu bir kalbi vardı değiştirmem gerekecekti işimi şansa bırakamazdım Neyse ki kalp bulmak insan bulmaktan daha kolaydı bir kaç hatrı sayılır dostum sayesinde bunu temin ede bilirdim kalp geldiğinde ise başlar gelene kadar da dinlenirdim