İçeriğe geç

ANTİ

Bölüm 2 · 2 dk okuma

ANTİ

Bölüm 2

2

Kabuslarım geçmiyor, gelen mesajlar dinmiyor.

Sürekli aynı şey oluyor.

"Senden nefret ediyorum Ally"

Tanımadığım birine ne yapmış olabilirim diye düşünüyorum. Gerçekten nefreti hak edecek ne yapmıştım?

"O çirkin suratını makyaj bile düzeltmiyor Ally."

Aynaya bakıyorum. Elimi suratımda gezdirmeye yelteniyorum ama gece gördüğüm kabus aklıma geliyor, bilmediğim elin suratımda olmasını tekrar hissediyorum.

İğreniyorum, gözlerim doluyor.

"Nefret edilecek kadar çirkinim" diyorum kendi kendime. Kabulleniyorum.

Bu sefer sadece soğuk suyla yıkıyorum yüzümü.

Banyodan çıkıp salona ilerliyorum. Ev bana boğucu gelmeye başlıyor.

Elim bir an telefona gidiyor, gelen bildirimlere tıklıyorum. Bilmediğim bir hesaptan mesaj gelmiş..

"Umarım ölürsün de o suratını görmek zorunda kalmam Ally. Umarım ölümün elimden olur. İğrençsin"

Telefonu kapatıp ruhsuzca duvara bakıyorum.

"Hayır Ally, sen iğrenç değilsin... Hayır değilsin"

Ağlayarak tekrar ediyorum kendimi.

Psikolojim yerle bir halde, moralim sıfır şekilde ölmemeyi diliyorum.

Tek başıma yaşıyorum, evde bir başıma savunmasızım.. Tanrım ölmek için çok erken.

O an içimden o hesaba yazmak geliyor, deli cesareti ile yazıyorum ona içimdekileri.

"Ben iğrenç değilim"

Yazdıklarımı silip sadece bunu atıyorum, cesaretim kayıp gidiyor bir anda.

Çok geçmeden mesaj geliyor.

"Hayır öylesin Ally."

Sinirle gülüyorum. İçim acıyor.

Yanıt vermeden bırakıyorum.

Gözlerimi silip mutfağa gitmek için ayağa kalkıyorum, başım dönüyor ama toparlanıyorum.

Elim titreye titreye bardağa su dolduruyorum. Canım yemek yemek istemiyor.

Telefonumdan arama sesi geliyor, cebimden çıkarıyorum. Bilmediğim bir numara.

İkilem çok geçmeden geliyor. Açmasam ne kaybederim?

Boş verip bırakıyorum, nefreti daha fazla kaldıramam diye içimden geçiriyorum.

Kendi halimle yaşayıp giderken kime bu kadar zararım dokundu da böyle şeylere maruz kalıyorum... İçim buruk şekilde kalıyorum öylece.

"Nefes almak bile acıtıyor canımı.. Grace yaşasaydı bana destek olurdu şimdi. Keşke onu geri getirebilsem"

Koltuğa uzanıp gözlerimi kapatıyorum, karanlık beni yanına alana kadar bekliyorum.

Birinin beni kucakladığını hissediyorum, kıpırdanıyorum "Şşt uyumaya devam et"

Ses kabuslarımda duyduğum sese benziyor. Kaskatı kesiliyorum.

"Lütfen beni affet Ally" dudaklarımda bir öpücük hissediyorum sanki. Bunların hepsi uydurma olduğuna inanmak istiyorum.

Uykum o kadar tatlı geliyor ki evime birinin girip beni öpmesi bile tepki veremediğim bir şey oluyor.

Deliriyorum evet.. Deliriyorum.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.