Anna olduğu yerde donakaldı. Kalbi hızla çarpmaya başladı. Andrey yumuşak bir sesle tekrar sordu: "Anna?"
Anna gözlerini kaçırdı:
? Andrey... Ben seninle gelemem.Üzüldü ve gözlerinden yaş akmaya başladı.Kötü hissetmeye başladı. Andrey gitmesini istememişti.
Kendisi'de gidemiyordu. Ama bogazı dügümlendi tek cümle kurdu.
Burada kalıp eğitimimi tamamlamam gerek.
? Birlikte dünyayı gezeriz! Burada kalmak zorunda değilsin.
? Nereye gideceğiz Andrey? Senin bile belirgin bir yolun yok. Seni daha yeni tanıyorum...
Andrey hüznünü gizleyemeyerek, "Anlıyorum, seni zorlayamam," dedi.Anna'nın gözlerine bakıyordu . birşey söylemesini veya birşey yapmasını istemesini bekliyordu.
Sessizlik oluşmuştu. Andrey kendini tutmadıgo gibi hemen konuşmaya başladı. Derin nefes aldı. Ellerini annanon omzuna koydu.Gözlerine baktı. İşte o sihirli cümleyi söyledi. "Ama sen buraya ait değilsin."
Anna, yolculukta yemesi için hazırladığı yiyecek paketini ona uzattı. Andrey paketi alıp karavanına bindi ve uzaklaştı. Anna arkasından el salladı.
Andrey yola koyulmuştu ama pişmanlık içini kemiriyordu: "Neden onu orada bıraktım?" Daha fazla dayanamadı, ilk dönemeçten direksiyonu kırıp manastırın arka bahçesine geri döndü. Arabayı kullanırken biryere gitmiyorum dedi.
Andrey kendi kendine yol boyunca konuştu ve sinirlendi.
Gittigi yolu tekrar geri gelmişti.
Andrey gitmekten vazgeçmiş bir yol aramıştı. Düşünüyordu sürekli bu yeni tanıştıgı insana neden baglandıgını düşünüyordu.
Ertesi gün Andrey, Anna ile rahatça haberleşebilmek için bir yol aradı.Sürekli düşündü birşey yapmalıyım diye tekrarlıyordu. Etrafına baktı bir güzelce süzdü burada bir yol olmalı , bir çaresi olmalı diye eteafa bakarken işte buldum dedi kendi ,kendine .
Manastırın depo tarafındaki eski ahşap kapıyı fark etti. Ağır bir taş alarak kapının paslı kilidini kırmayı başardı.
Karavanına döndüğünde Anna?nın çoktan oraya geldiğini ve tenceredeki makarnadan yediğini gördü.
Anna utanarak, "Özür dilerim, çok acıkmıştım... Seni bekledim, neredeydin?" dedi.
Andrey gülümsedi:
? Bize rahatça konuşabileceğimiz bir yer ayarladım. Depodaki kapının kilidini açtım, gece oradan çıkıp buluşabiliriz.
Anna endişeyle, "Tamam ama bu biraz korkutucu," dedi.
Andrey gözlerine uzun uzun baktı.
herşeyi bizim için yapıyorum anna
Anna'nın ellerini tuttu lütfen biraz beni anlar mısın ?
Seni geç buldum kaybetmek istemiyorum.
Anna seni anlıyorum andrey ama yinede bu beni biraz korkuyor.
Ben alışıklık degilim gizli saklı işler yapmaya dedi ve ekledim.
Andrey anna'ya baktı .
Sıkıca sarıldı bu gizli saklı iş degil, sevmek yasak ve günahta degil.
Anna kendi iç sesiyle kalmıştı.
Bütün hayatım boyunca boşuna mı çabaladım. Kendim için birşey yapamadım ve tam herşeyi yoluna koydum derken bu aşk nerden çıktı diyordu.
İç sesi ve kalbi o kadar karışmış olmalıy idı ki
Andrey bakıyordu konuşmuyordu.
Andrey konuşmaya dalmıştı.
Anna kendi iç sesiyle kavgaya tutuşmuştu.