Merhaba öncelikle. Bi tık klasik oldu gibi ama şuan o muhteşem ve heyecanlı açılışı yapabilecek modda değilim. Çevremde beni dinleyecek birileri olmadıgı için ben de kendimi burda ifade etmek istiyorum. Kimse okumayacak, hatta uygulamadaki sayısızca kitabın arasında kayboluo gidecek ama olsun. İçimde artık birikmemesini, en azından bi yere aktarmıs olmak istiyorum. Hiç arkadasım yok. Bunun sebebi yanlıs çevrem sonucu arkadaşsız kalmam. Ailem ise beni dinlemiyor. Keşke her zaman kızıp vurup saymak yerine karsılarına alıp konussalardı benle. O kadar çok isterdim ki bunu. Annemle özellikle kız kıza dertlesebilmek, ona içimi dökebilmek, her bokumu yediden yetmişe anlatmak isterdim ama olmuyor işte. Bunu bir o kadar da babamdan isterdim ama ondan ümidi kestim artık. Hayal edip düşünmesi bile imkansız benim için. Ailem arkamda olsaydı, daha doğrusu her doğrumu ve hatama karsı dimdik beni savunsalardı böyle olmayacaltım belki de. Okulda herkes arkamdan konusıylr, nefret ediyorlar benden. Haklı olduğumu biliyorum, ne hâlleri varsa görsünler ama batıyoe bi süre sonra. Şuan saat 23.04 ve ben bunu yazıyorum. Artık çok doldugum için. Burası artık benim gizli günlüğüm. Anlatamadıkca buraya gelip içimi dökeceğim. Yani yarın. Şimdi uyumam gerek. Yarın okıl var maalesdfö. Kendine iyi bak günlüğüm. gprusuruuzss
Bölüm 1
1.
