Evliligimizin neredeyse 1. Ayı. Bu 4 haftada aramız gayet mesafeliydi. Zaten Emir sabah 6 da evden bir çıkıyordu. Tamam. Akşam 11 de falan geliyordu. Geldigindede apar topar yemek yiyip, Banyo yapıp ya yatıyordu ya da çalışıyordu.
4 haftamız böyleydi. Artık yanlışlık sıktığı için 3 gün Balım burak ben mervelerde kalmıştık.
Benim bu 4 haftalık sürede iştahım baya açılmıştı hatta kiloda almıştım. Sürekli bir şeyler yemek istiyordum.
Hafif karnım çıkmıştı. Emir bu gün gene yoğundu ama ondan sonraki 1 hafta tatil yapacaktı. Adamın yüzünü gören cennetlik.
Kapı çaldı. Saat 11.45 ti. "Kim oo" diye seslendim. Ses yoktu. Delikten baktığımda Emirdi. Kapıyı açtım. Baygın bakıyordu. Adam ise değil carpilmaya gidiyordu resmen.
"Hoş geldin" dedim gülümseyerek.
Bana sonurttu. Bu tavrını yorulmuş olmasına verip takmadım. Canım sanki böyle eksi kurabiye çekiyordu. Limonlu olabilir.
Mutfağa geçtim Emirde koltuğa oturmuştu. Malzemeleri çıkarıp yapmaya başladım.
40 45 dakika sonra kurabiyeler tamamdı sadece fırından çıkaracaktım. Ada tezgahta normalde fırında duran ama şimdi fırın dolu olduğu için borcam vardı.
Kurabiyeleri ince bezle tuttuğum için elim ısınıyordu. Ada tezgaha bıraktım ve kurabiyeler azıcık soğuyunca tabağa koydum.
Tabağı alıp salona yönelecektim ki kolum borcama çarptı ve borcam gürültüyle yere düştü. Emir hemen yanıma gelip.
"1 SAATTİR ŞU MUTFATA SESİN BİTMEDİ BİRDE SAKARLIĞIN VAR. SİKERİM KURABİYENİDE SENİDE" diyerek kurabiye dolu tabağı duvara fırlattı. Tabak paramparça, kurabiyeler un ufaktı.
Sadece canım çekmişti. Madem yorgunsun git odanda zıbar yat neden bana çaltıyorsun. Gözlerim doldu. Uzun zaman sonra ilk defa canım bir şey çekti ve o da artık yok.
Sinirlenip odasına çıktı. Göz yaşlarım akıyordu. Ada tezgahın kenarındaki bar sandalyesine oturdum. Göz yaşlarımı geri göndermeye çalıştım. Ama olmuyordu. Gidip tabağı ve kurabiyeleri toplayıp çöpe attım.
Göt. Sana bir daha dolma yapmayacağım. Ne bu sinir stres. Ama anladım ben. Ben buna fazlalığım sanki ben dedim gel evlenmek.
Böyle düşünmek Göz yaşlarımı arttırmaktadır başka bir işe yaramadı.
Odama çıkıp yatağıma uzandım. Aniden Midem bulandı. Koşarak odamın dışındaki banyoya girdim. Emrinde benimde banyolarımızın borusunda tıkanık mı varmış ne. Tam banyoya gidecekken Emire çarptım ama dönüp bakmadım. Tuvalete eğilip tüm içimi boşalttım. Kusmuğum midemi bulandırdiğı için daha çok kustum.
Sonunda bittiğinde artık Başım ağrıyordu zaten ne yediysem çıkmıştı. Elimi yüzümü yıkayıp dişlerimi fırçaladıktan sonra banyodan çıkıp odama girdim.
Yatağıma yatıp uyumaya çalıştım. Daha öncede 1 2 defa kurmuştum doktora gitsem iyi olacaktı.
🪷🪷🪷
"Merhaba doktor hanım. Ben kusmaktan şikayetçiyim." Kadın güldü. "Kan tahlillerinize bakalım isterseniz" kolumu açtım. Emir beni kapının önünde bekliyordu gelmek istememişti.
"Sonuçlar 1 2 saate çıkar" özel hastanenin nimetleri.
1 2 saat sonra
Odaya girmiştik Emirde sonucu merak ediyordu. Ama muhtemelen basit bir üşütmeydi.
"Eveet. Petek hanım yaklaşık 8 ay sonra falan içinizden bir şey çıkacak. Tebrik ederim hamilesiniz."
"Neyiz"
"Neyiz"
Emirle aynı anda konuşmuştuk. Hamile miyim . Hamile. Şu bildiğimiz olanlardan. Oha. Ben. Lan benim daha kendimin çocuk gibi hareketleri var. İçimi bir korku kapladı.
"Ne. Ne kadarlık"
"Muhtemelen 3 4 haftalık sizi bir ultrason alalım."
Kadın beni yatırıp karnıma o garip şeyi sürdü. Aleti karnımda gezdirdi. Emirde benin kadar şok olmuştu ama o daha çok sinirli gibiydi. Neden.
"Evet tahmin ettiğim gibi. 3,5 haftalık bebeğimiz gayet sağlıklı duruyor. Düzenli kontroller için sizi arkadaşıma yönlendiririm. İyi günler"
Eve gelene kadar Emir tek kelime etmemişti ama dişlerini sıkıyordu. Eve girdiğimizde parladı.
"HADİ BEN MALIN ÖNDE GİDENİYİM. SEN NİYE KORUNMADIN BILMIYORMUYDUN BOYLE BİR HALT OLACAĞINI. BAŞIMA BOKTAN SORUNLAR ÇIKARTMAKTAN BAŞKA BİR İŞE YARADIĞIN YOK"
Tamam sakinim. Bende başta korkmuştum. Ama bu basit bir korkuydu. Bu adam resmen çocuğumdan halt diye bahsetti.
Odada benim onun suratına geçirdiğim şer tokadın sesi yankılandı. Öyle sert vurmuştum ki elim zonkluyordu.
"ÇOCUĞUMDAN HALT DİYE BAHSEDEMSSİN SEN BAKMA ONA, BEN BAKARIM. SADECE ŞU LANET 4 AY BİTENE KADAR SABRET. YAPAMAN GEREKEN TEK ŞEY BU. SENDEN BİR ŞEY İSTEYEN YOK. SİZ BABALARIN HEPSİMİ BÖLESINİZ? YAZIKAR OLSUN SANA." Diyip yukarı odama çıktım.
Resmen hamileyim. Çocuğum belki aşk çocuğu değildi ama onu sevgiyle büyütecektim. Ağlıyordum. Babasının çocuğunu sevmemesine, mutluluğumu yaşayamama, ve mutluluktan ağlıyordum.
🪷🪷🪷
Huh. 638 kelime. En uzun bölümüm.
