ANKSİYETE

Bazen sadece insanların ruhunu görmesini istersin. Bakışlarında ki cümleleri okusunlar istersin. Anlamalarını beklersin... Ama ne yazık ki sadece biz birimizi anlayabiliyoruz. Bazen düşünüyorsun biliyorum. "Neden insanlar beni anlamıyor, duymuyor?" Diyorsun bunu da biliyorum. Ama inan bana bizim gibi olan onlarca, yüzlerce hatta belkide binlerce insan var... Peki biz neden bu sayıyı azaltmaya çalışmak yerine artmasını izleyip sessiz kalıyoruz? Birimizi tanımadığımız için mi? Uzak olduğumuz için mi? Yoksa aynı dili konuşmadığımız için mi? İnanın bana, onlarca neden sayabilirim sizin için. Ama bahane üretmek yerine çözüm üretirsek nasıl olur, hiç düşündünüz mü? Ne dersiniz? Kulaklarımızı kapatıp sadece izleyerek değil de bazı şeyleri düzeltmeye başlama zamanı gelmedi mi sizce de? Bu kitaba başlamadan önce size şunu sormak istiyorum. Kendini sevmeye, bir başkasını sevmeye, tercihlerinle ve kararlarınla sen olmaya, herşeyinle ben buyum ve hep böyle kalacağım demeye hazır mısın? Kendin için, sevmek istediklerin ve yaşamak istediğin şeyler için hazır mısın buna?