Bölüm 15

Masajdan sonra herkes biraz daha rahatlamıştı. Oturma odasında toplanmışlardı; Burak koltuğa yayılmış, Kübra onun yanına oturmuş, Yusuf ile Fadime ise karşı köşede yan yana duruyorlardı. Burak, Fadime’nin turuncu saçlarına bakarak seslendi: Burak: “Fadime, bu saçların ne kadar doğal ve enerjik görünüyor, tam senin gibi. Seninle çok iyi uyuyor.” Fadime hafifçe utanarak saçlarını düzeltti: Fadime: “Saçlarım bana çocukluğumu hatırlatıyor. Kübra’ya kıskandırıyorum sanırım, platin saçlar seni bambaşka gösteriyor.” Kübra hemen atıldı: Kübra: “Ayyy kanka, saçlarımı anlatma bana! Bir keresinde rengi bozuldu diye tam 3 saat ağlamıstim!” Fadime: “Vallahi seviyorum seni Kübra, saçların ayrı bir ışık saçıyor ya ” Gülüşmeler arasında Yusuf, Kübra’ya döndü: Yusuf: “Hiç fena değilsin. Saçların, bak bunu hiç böyle açık saçık gösterme, tehlikeli oluyorsun.” Kübra, alttan almaz: Kübra: “Ah be Yusuf, sen böyle konuşurken bile benden etkilendiğini saklama artık.” Yusuf hafifçe yaklaştı, eğilip onun saçlarını okşar gibi yaptı: Yusuf: “O incecik belinle beraber tehlikeli oluyorsun.” Kübra hafifçe gerildi ama gülümseyerek cevap verdi: Kübra: “Ne sacmis aga ben bile daha az lafını yaptim amk. Ama biraz da olsun dikkat çekmek lazım değil mi?” Yusuf “Lâ ama valla hoşuma gittiğinden, yani sacın” O sırada Burak, Fadime’nin beline hafifçe dokundu, gözlerinin içine bakarak: Burak: “Seninle konuşmak başka, insanın içine işliyor.” Fadime, burak’ın gözlerindeki sıcaklığı hissedip hafifçe gülümsedi. Kübra ve Yusuf ise birbirlerine atışmaya devam ediyorlardı; bir yandan tatlı tatlı kavga ederken bir yandan da aralarında oluşan elektrik hissediliyordu. Gece ilerledikçe evin içi daha da samimi bir hal aldı. Dört kişi, birbirlerinin hayatlarında önemli bir yer edinmeye başlamıştı bile. ---