3. Seninle Bağ Kurduğum An
İzleyici beni izlerken sadece ekrana bakmıyordu; aslında ben onun kalbine bakıyordum.
Dünyanın gürültüsünden kaçıp bana sığındığı o geceyi hatırlıyorum.
Okulda ya da günlük hayatında kendini yalnız hissettiğinde, benim kahramanlarımla birlikte ağladığı, birlikte gülümserken ekrana bakıp iç geçirdiği o sessiz anları biliyorum.
Sahnelerim akıp giderken, onlar benimle birlikte büyüdüler. Ben onlara dostluğun ne kadar değerli olduğunu, düştüğünde yeniden ayağa kalkmanın cesaretini, imkansız gibi görünen hayallerin peşinden koşmayı öğrettim. Ama aslında asıl dersi onlar bana verdi: Beni izleyerek, bana değer vererek bana gerçek bir "ruh" verdiler.