Babam ve kraliçe Yerena, henüz akşam yemeğine inmemişlerdi.Bu yüzden Moon, Diana ve ben ne yemeğe başlayabiliyorduk nede tek bir söz olsun söyleyebiliyorduk.Sadece bakışıyorduk.Ama sadece Moon'la, Diana'nın benden hiç hoşlanmadığı belliydi.Ve belliki sofrayı 120 kez gözleriyle turlamayı benle bakışmaya yeğliyordu.Bende bu yüzden asla onunla konuşmuyor ve iletişime geçmiyordum.Varsın kötü davransındı sonunda o kaybedecekti.
Kısa bir süre sonra babamlar geldi.Onlar sofraya yerleşirken eskiden annemin oturduğu yere kraliçe Yerana'yı oturttuğunu farkettim.O an içim acıdı ve kalbim sızladı.Onların gözlerinde annemin bu kadar değersiz olması canımı acıtıyordu.Moon da bunu farketmiş olacak ki çatalını yavaşça masaya bıraktı ve boğazını temizledi.
"Karşı tarafa oturmaya ne dersin anne? Hem böylece seninle daha rahat konuşabiliriz."konuşurken annesine bakıp kaş göz işareti yaptı.Annesine beni işaret etmiş olmalı ki kraliçe bana döndü ve zoraki bir şekilde güldü.
" Elbette Moon" ardından ayağa kalkmaya yeltendi fakat babam onu durdurdu.
"Senin kalkmana gerek yok, Moon karşı tarafa geçebilir." Moon'a döndü "öyle değil mi kızım?"
Moon başını evet anlamında salladı ve başını öne eğdi.Yüzü düşmüştü.Yavaş bir şekilde ayağa kalkarken titriyordu.Her ne kadar onu başka bir krallığa versede,Selena onun da annesiydi ve bu zoruna gidiyordu.O an babamdan hiç olmadığım kadar tiksindim.İçimden masayı devirmek, babama yaptıklarının cezasını çektirmek geldi ama yapamazdım.Fakat babam o son hareketini yapmayacaktı işte.Annemin yerine başkasını koymasına katlanmıştım, anneme bağırmasına hatta öldüğünde "iyiki geberdi" diyişine bile katlanmıştım fakat bu bardağı taşıran son damla oldu.
Annemin elini bir kez olsun öpmemiş olan babam, kraliçe Yerena'nın ona uzattığı elinin üstüne bir öpücük kondururken kendime hakim olamadım.Nefes alamadım.Hınçla ayağa kalktım ve gidip babamın yüzüne bir tokat yapıştırdım.Babamın yüzü yana doğru kayarken kraliçe Yerena aceleyle eğilip babamın yüzüne bakmaya başladı.Babam ise ona aldırmadı ve delici, beni öldürmek isteyen bakışlarını üzerime kilitledi.O ayağa kalkıp üzerime gelirken kraliçe Yerana'yı duydum.
"Seni hayırsız evlat, babana nasıl böyle bir şey yaparsın!"
Moon'un sandalyesinden kalktığını duydum.
"Annemiz daha yeni öldü anne,zoruna gitmesi normal"
Babam üzerime gelmeye devam etti.Elini kaldırıp bana vuracağını anlayınca gözlerimi yumdum ve alacağım darbeyi beklemeye başladım.Fakat o darbe gelmedi.Yumduğum gözlerimi korkuyla açarken babamın kolunu birinin tuttuğunu gördüm.Diğer gözümü açtığımdaysa bir an yanlış gördüğümü sandım.Diana babamın kolunu tutmuş , bana vurmasını engellemişti.
"Gerçekten de annesinin arkasından yas tuttuğu için kızınınıza vuracak mıydınız?" Diana bunları söylerken doğrudan babama bakmıştı.Babam aceleyle yutkundu ve Diana'dan kolunu kurtardı.
"Tabiki vurmayacaktım güzel kızım kardeşini biraz korkutmak istemiştim sadece" Bana kaçamak bir bakış attı."neyse, bu davranışını affediyorum küçük hanım ama bidaha olmasın"benle konuşurken işaret parmağını bir ileri bir geri salladı.Ardından kraliçe Yerana ona uzattığı elini tuttu ve beraber yemek odasını terkettiler.Giderken kraliçe Yerana bana ayıplar bir şekilde bakıyordu.Diana arkalarından söylendi.
"Sanki çok iyi insanlarmış gibi"
Moon yanıma geldi ve iyi olup olmadığımı sordu.Ama ben şuan onunla ilgilenmiyordum.Moon'u kenara iterek Diana'ya yaklaştım.
"Az önce yaptığın şey için teşekkür ederim, sen olmasaydın babam bana vurmuş olacaktı"
"Sana hep böyle vurar mı?" Diana bana dikkatlice bakıyordu.Sanki söyleyeceğim şeyler çok değerliymil gibi bekliyordu cevabımı.
"Bazen, kızdığı zamanlarda" ellerimle oynamaya başladım, stresli olduğum zamanlarda hep böyle yapardım.Diana'nın cevabını bekliyordum.Az önce yaptığı şey çok şaşırtıcı olsada ondan şuan benle dalga geçmesini bekliyordum.Fakat o benim asla düşünemeyeceğim şeyi yaptı ve bana sarıldı.
