Bölüm 1

Aynaya baktığımda herkesin gördüğü kişiyi görüyorum.İyi Krallığın prensesini.Yanlış yapmayan, yanlış düşünmeyen, yanlış hissetmeyen kızı.Ama içimde biri sürekli kaçmak istiyor.Bunun için kendimden utanıyorum. Çünkü mutsuz olmak için hiçbir sebebim yok. Taht beni bekliyor, halk beni seviyor, nişanlım doğru kişi. Herkes bunu söylüyor.Yine de geceleri boğazımda bir ağırlıkla uyanıyorum.⸻ Eldor: Uyumadın mı hâlâ? Layla: Henüz değil. Eldor: Yarın uzun bir gün olacak.Geç yatmamalısın. Onunla konuşmak istiyorum ama nasıl konuşacağımı bilmiyorum. Eldor hislerle değil, kurallarla ilgilenir. Benim içimde olan şeyinse bir adı yok. Layla: Eldor…Hiç kendini ait olmadığın bir hayatın içinde gibi hissettin mi? Cevap biraz gecikiyor. Eldor: Bu düşünceler seni yoruyor.Yarın tören provasını konuşacağız.Uyuman lazım. Konuşma bitiyor. Yine.Telefonu bırakıyorum. Oda sessiz ama zihnim değil. Altın süslemeler gözümü alıyor. Bu odada büyüdüm ama ilk defa buraya ait olmadığımı hissediyorum.Gözlerimi kapatıyorum.⸻ Bir ses duyuyorum.Ama bu sefer bir kelime değil.Bir varlık hissi. Sistem: Duygusal bastırma seviyesi kritik.Kalbim hızlanıyor. Bu ses nereden geliyor? Gözlerimi açıyorum ama oda hâlâ karanlık.Sistem: Uyku başlatılıyor.Karşı koyamıyorum.⸻ Gözlerimi açtığımda saray yok.Gökyüzü karanlık. Toprak soğuk. Ama nedense korkmuyorum. Sanki burası beni reddetmiyor.Bir siluet görüyorum. Uzakta.Beni izliyor. Layla: Kim var orada? Sesim yankılanıyor ama cevap hemen gelmiyor. Bilinmeyen: Buraya gelen herkes önce bunu sorar. Bir adım atıyor. Yüzünü tam seçemiyorum ama duruşunda tanıdık bir şey var. Sanki… yalnızlık. Layla: Burası neresi? Bilinmeyen: Kaçtığın yer değil.Ama saklandığın da değil. Bu bir rüya olmalı. Ama rüyalar böyle konuşmaz. Layla: Sen…Sen buraya ait değilsin.Bunu nasıl bildiğimi bilmiyorum ama içimde bir his var. Bu yerin karanlığı senden gelmiyor. Ama sen karanlığı taşıyorsun. Bilinmeyen: Bunu nasıl anladın? Layla: Çünkü sen korkutmuyorsun.Ama tehlikelisin. Sessizce gülümsüyor. Bilinmeyen: İlginç bir tanım. Bir adım daha yaklaşıyor. Aramızda hâlâ mesafe var ama üzerimde bir ağırlık hissediyorum. Taht gibi. Sorumluluk gibi. Layla: Sen…bir lider gibisin. Bilinmeyen: Kulağa hoş geliyor. O anda fark ediyorum. Bu his… sarayda hissettiğimden farklı ama tanıdık. Taşıdığı yük bir krallığa ait. Layla: Sen bir prenssin.Bu kez inkâr etmiyor. Bilinmeyen: Ve sen bir kafeste büyümüşsün. Canım yanıyor. Layla: Beni tanımıyorsun. Bilinmeyen: Sustuklarını tanıyorum.Söyleyemediklerini.Herkes mutlu olduğunu söylerken içinin boşalmasını. Bu bir rüya olmamalı. Kimse bunu bilemez. Layla: Sen kimsin? Bir an duruyor. Sanki karar veriyor. Kali: Bana Kali derler. Adı ağzından çıktığı anda içimde bir şey yerli yerine oturuyor. Bu ismi daha önce hiç duymadım ama ağırlığını hissediyorum. Layla: Kali…Bu ismi söylememem gerekirmiş gibi geliyor. Layla: İyi Krallıktan değilsin.Bunu biliyorum. Çünkü saraydaki öğretmenler karanlığı böyle tarif etmezdi. Bu karanlık… dürüst. Kali: Hayır. Değilim. Layla: O zaman sen…karşı taraftansın. “Kötü” demiyorum. Demek istemiyorum. Kali: Eğer öyle diyorsan. Layla: Bir daha gelme. Bunu söylerken kalbim sıkışıyor. Kali: Sen istemezsen gelmem. Layla: O zaman git. Bana bakıyor. Gözlerinde alay yok. Sadece kesinlik var. Kali: Henüz istemiyorsun.Karanlık üzerime kapanıyor.⸻ Uyandığımda nefesim kesilmiş haldeyim. Kalbim deli gibi atıyor.Bu bir rüyaydı.Ama rüyalar insanın içini bu kadar iyi tanımaz.Ve ben…onun adını neden hatırlıyorum?⸻ Sistem: İlk temas tamamlandı. Sistem: Bağ aktif.