Uyuyorduk. İnsanlık olarak uyutuluyorduk. Eskiden bana dediklerim yüzünden deli diyorlardı, şuan iblis gibi görüyorlar. Ailem,arkadaşlarım,akrabalarım ve bütün çevrem beni bir iblis olarak görüyordu. Nedeni mi neydi? Nedeni onlardan farklı olmamdı. Zaten hep öyle değil miydi? İnsanlar farklı olanları hep dışlarlardı. Onlara zorbalık yaparlardı. İnsanoğlu var olduğundan beri yargılamaya ve aç gözlülüğe alışmıştı. Ama asla bunu anlayamadık, farklı olan sadece düşüncelerimizdi. Farklı olan sadece düşünmemizi engelleyen o koca duvarlardı. Eğer o duvarları aşsaydık, hepimiz "insan" olmanın o mükemmel çağını görürdük. İnsan olmak kutsaldı, başından beri bedenlerimiz kutsal güçlerle dolup taşıyordu. Biz bilmeden, farkında olmadan o hayran olduğumuz "süper kahramanların" aslında biz olduğunu gözden kaçırmışız. Şuana kadar bize söylenen, anlatılan ve gösterilen herşey bir tiyatro oyunundan ibaretti. Yada bir dizi/filmden, siz ne demek isterseniz. Sahi, bizden ne kadar çok şey saklanmış. Biz farkında olmadan ne kadar çok yalanlara inanmışız.
Ben spritüel dünyaya adım attığımda ve herşeyi öğrendiğimde bir daha asla eskisi gibi olamadım.
Çünkü daha iyi oldum.
Ne kadar şuan olduğum durumda acı çekiyor olsam bile mutluyum. Gerçekler acıtır evet, ama bunların farkında olmanın zevki ayrıydı.
Ben Althea şuan 23 yaşındayım ve bir psişik cadıyım. 8 yaşımdan beridir farklı varlıklar görür, onlarla arkadaş olur ve oyun oynardım. Fakat büyüdükçe bize yedirilen ve içirilen bazı şeyler sayesinde üçüncü gözüm kapandı ve onları görememeye başladım. Fakat her zaman evde yalnız olmadığımı bilir, sesler duyar ve gölgeler gördürdüm. Fakat bir gün bunları araştırmaya karar verdim ve bu şekilde parapsikoloji, spritüelliğin içine dahil olmaya başladım. 15 yaşımdayken, yani 2020 yılında bir çok felaketler yaşandı. Ve bu durum 2023 yılına kadar devam etti. Savaşlar,yangınlar,seller,depremler ve daha fazlası. O dönemler 17 yaşındaydım ve bu olacakların sadece bir fragman olduğu, hatta daha fazlası olacağı aklıma takılıyordu. Sanki içimden bir ses benle konuşup beni bir şeyler için uyarıyordu. Aklımdan sadece bir şey geçiyordu, bu yaşananlar sadece fragman. Daha beterleri olacak ve bu çok uzak bir gelecekte değil, yedi yıl içinde. O ses bana bunu diyordu, ve şuan anlıyorum. O ses, yani ruhsal rehberim bana şuan olacaklara dair uyarılar veriyordu.
Evet, artık 7 yıl geçti, 2030 yılındayız. Dünyaya sadece kaos ve bilmediğimiz, yeni güçler hakim. İnsanlık açlık ve sefalet içinde. Ve en kötüsü de bu açlık ve sefaletten sorumlu olanları uyanışa geçen insanlar olarak tutuyorlar. Toplumun beynini tamamen yıkayıp bize karşı nefretle dolduruyorlar. Bizim gibileri yok etmeye çalışıyorlar, çünkü biz varolduğumuz süreçte asla planlarını hayata geçiremeyecekler bunun farkındalar. Bunu bilmeyen tek taraf yönetilen ve herşeye inanan toplum. Herşeye inanan, ama içindeki gücü reddeden toplum.
Ben Althea. Ben ve benim gibiler onları uyandırmak için herşeyi yapacağız. Bunun ucunda ölüm olsa bile bunu yapacağız. Dünyanın ve insanlığın iyiliği için savaşacağız. Savaşmalıyız çünkü artık bu son çaremiz..