Altın ağaç

Ormanda yürürken bir ağaç konuşmuş gibi hissettim sanki bana oyun oynuyordu ısrarla adımı tekrarlıyordu gibi,sağıma soluma baktım etraf çok ürkütücüydü aslında gece degildi fakat ben yanlız kalmaktan hep korkuyorum bu yüzden bu beni ürkütmüştü.İnsanlar korkularımızı yenmemizi söylerler,doğru fakat bunun çok kolay olacağını düşünürler Bu kolay değil bir türlü anlamıyorlar.Hazır boş sessiz sakin bir ortam bulmuşken söylenmeye başlayayım dedim anlamadığım kimseye anlatmadığım herşeyi ormana haykırdim.Evet yine bir ağaç bana cevap verdi ya ben saçmalıyordum ya da bu ağaç beni dinliyordu.Ağaçla o gün tanıştım o benim her şeye rağmen bırakmadığım tek canlı olmuştu.