bi perşembe günü,yorgun argın eve geldim.annemin kapıyı açmasıyla beni aşağı kata yollaması bir oldu.neymiş efendim benim SÜT VE KURABİYE DESENLİ pijamamı bahçeye düşürmüş.ben de o dairede oturanların yaşlı bir çift olduğunu düşünüyodum çünkü tanımıyorum.neyse söylene söylene indim kapı zilini çaldım.uzun bi süre açan olmadı.dedim allah allah yoklar(işime geldi tabii) tam merdivenlere yönelmiştim ki içerden bi ses 'kim o?'
dedi.sesin hiç yaşlı teyze sesine benzer bi tarafı yoktu.safın teki olduğum için boşluğuma geldi ve 'benim!' dedim.e çocuk da haklı olarak yeniden 'kim?'
diye sordu.bu sefer napıyorum lan ben dedim içimden ve sonunda 'üst komşu' diyebildim.der demez kapının kilitlerinin açılma sesini duydum.kapıyı açan 20'li yaşlardaki bi delikanlıydı.allah var hoştu da.dedim allah kahr'ı bela rezil olduk.utana sıkıla 'annem sizin bahçeye pijama düşürmüş..' diyebildim.o da peki deyip içeri geçti.bi süre aradı büyük ihtimal.döndüğünde elinde katlanmış ve özenli bi biçimde duran pijamamı gördüm.'bu mudur?' 'budur!' ve teşekkür edip utangaçlığımdan patlayarak eve çıktım...