Veronica yataktan kalkarlar. Aloraya bakıp gülümser.
"Tatlım, sen duş al, ben de giyineyim. Bugün çok güzel geçecek, birlikte vakit geçirmek bize iyi gelecek.
"Alora, yatak odasının penceresinden içeri süzülen sabah güneşinde tembelce gerindi, dudaklarında memnun bir gülümseme vardı. İpek bluzu, saatler önce atıldığı yerde buruşuk duruyordu.
"Önce duş alayım," diye onayladı hafif bir kıkırdamayla, çıplak ayakları parke zeminde banyoya doğru ilerlerken.
"Ama dün gecenin tüm izlerini silmek istediğimden emin değilim." Kapı eşiğinde durdu, Veronica'nın odada dolaşıp kıyafetlerini toplamasını izledi.
"Giyinmek için çok fazla bekleme, Veronica. Akşam için, tekrar tamamen çıplak olmanı gerektirecek planlarım var."
Alora sıcak suyun altına girdiğinde, akan suyun sesi banyoyu doldurdu, aynalar buğulanmaya başladı ve kendi kendine hafifçe mırıldandı. Sesi açık kapıdan net bir şekilde duyuluyordu.
Veronica, Alora banyodayken onun sesini dinledi ve giyinmeye başladı. Beyaz bir gömlek ve keten pantolon giydi, siyah saçlarını taradı, parfüm sıktı ve hazırdı.
Alora banyodan çıktı, arkasında bir buhar bulutu bıraktı. Koyu saçları nemliydi ve omuzlarına yapışmıştı; bol, yumuşak beyaz bir sabahlık giymişti.
Teni sıcaktan pembeleşmişti ve vanilyalı duş jeli kokusu saç tellerinin arasını dolduruyordu. Kapı eşiğinde durdu, gözleri Veronica'yı taradı.
Beyaz bir gömlek ve keten pantolon, Veronica'yı sabah ışığında zahmetsizce parlatıyordu. Alora'nın bakışları, Veronica hareket ettikçe parfümünün kokusunu alıyordu.
"Çok güzel görünüyorsun," dedi Alora yumuşak bir sesle, sesi hala duşun sıcaklığını taşıyordu.
Sert ahşap zeminde sessizce yürüyerek Veronica'ya yaklaştı ve arkadan beline kollarını doladı. Yanağını Veronica'nın omzuna yasladı ve derin bir nefes aldı.
"Cennet gibi kokuyorsun," diye mırıldandı, elleri keten kumaşın üzerinden Veronica'nın karnına yayıldı.
Veronica arkasını döndü ve elleriyle Alora'nın yüzünü kavradı.
"Cennet gibi kokan sensin," dedi. Veronica Alora'nın boynuna yaklaştı ve kokusunu içine çekti.
"Hadi canım, hazırlan, giyin ve gidelim, ama lütfen çok uzun sürmesin sevgilim. İki saat seni bekliyorum ve ağaç oluyorum.
"Veronica'nın dudakları boynuna değdiğinde Alora yumuşak, memnun bir mırıltı çıkardı, gözleri kısa bir anlığına kapandı. Dokunuşa karşılık verdi, parmakları Veronica'nın yeni taranmış saçlarına dolandı.
"Mükemmelsin," diye mırıldandı. Alora, ama sesinde hiçbir tutku yoktu. Yavaşça Veronica'nın kollarından sıyrıldı, geri çekildi ve sabahlığının kemerini beline sıkıca bağladı.
Kararlı adımlarla gardırobuna doğru yürüdü, çıplak ayakları yere hafifçe vuruyordu.
"Çabuk olacağım. Söz veriyorum. Ama dışarı çıkarsak, sen araba kullanacaksın. Ben yolcu koltuğunda oturup sadece sana bakmak istiyorum."
Şık siyah bir yazlık elbise çıkardı, kumaşı okşadı ve omzunun üzerinden Veronica'ya baktı. Dudaklarının köşesinde oyunbaz, anlamlı bir gülümseme belirdi.
Hayır, Alora, ciddi misin? Eğer bunu giyersen, bu evden çıkamayız bebeğim.
Veronica, Alora'ya yaklaşır, belinden yakalar, kendine çeker, dudaklarından öper ve kulağına eğilerek, "Eğer çok seksi olursan, bu evden çıkamayız. Seni bu yatağa bağlarım ve akşama kadar durmam, bunu biliyorsun."
Alora, Veronica'nın dudaklarının kulağına değdiğini hissettiğinde nefesi kesildi, yüzünde yavaş ve şeytani bir sırıtış belirdi.
Sarılmaya karşılık verdi, elleri Veronica'nın omuzlarında, parmakları tişörtünün beyaz kumaşını nazikçe okşuyordu.
"Bu bir tehdit mi yoksa bir söz mü?" diye mırıldandı, sesi sadece yalnız kaldıklarında kullandığı o alçak, tehlikeli tona inmişti.
Gözleri karardı, Veronica'nın bakışlarının onu nasıl yakaladığını izledi. Kolundan sarkan siyah askısız elbiseye baktı, sonra Veronica'ya döndü, ifadesi oyunbazlıktan tamamen baştan çıkarılmış bir hale dönüştü.
"Böyle sahiplenici olduğunda çok hoşuma gittiğini biliyorsun. Acaba gerçekten evden çıkabilir miyiz?" Alora'nın başparmağı Veronica'nın omzunda yavaş bir daire çizdi.
"O zaman beni yatağa bağla. Bakalım neler olacak.
"Bunu geçekten istemezsin tatlım, seni bağlarsam ağlarsın hadi gel, güzel bir elbise giy mümkünse çok sexsi olmasın bebeğim *Veronica al oraya göz kırpar
Alora gözlerini devirdi, ama alaycı gülümseme yüzünde kaldı. Siyah askılı elbisesini dramatik bir iç çekişle yatağa fırlattı ve kollarını göğsünde kavuşturdu.
"Pekala, pekala. Kazandın," dedi gardıroba dönerek.
"Sanırım bugün uslu durmalıyım. Şimdilik." Birkaç dakika askıları karıştırdıktan sonra, ince askılı, yumuşak, zümrüt yeşili bir midi elbise çıkardı.
Zarif ve vücuda oturan elbise, hayal gücüne pek yer bırakmıyordu. Elbiseyi kendine doğru tutarak aynada Veronica'ya baktı.
"Bu nasıl? Çok seksi değil, değil mi?" diye alaycı bir şekilde sordu.
"Yoksa hala yatağa bağlanma tehlikesiyle mi karşı karşıyayım?" Elbiseyi başından geçirdi, kumaş nemli teninin üzerinde yumuşakça kaydı.
Veronica aloraya hayranlıkla baktı, sen her halinle çok güzel ve sexsi görünüyorsun
Veronica aloraya yaklaşır ve boynunu emmeye başlar.
Alora'nın başı geriye doğru eğildi, gözleri kapalıydı ve boğazından istemsizce alçak bir ses çıktı.
Elleri Veronica'nın beline gitti, pantolonunun ketenini sıkıca kavradı ve bu hisse teslim oldu.
Elbisesinin zümrüt yeşili kumaşı tenine serin geliyordu, bu da Veronica'nın dudaklarının boynuna değdiği yerde yayılan sıcaklıkla keskin bir tezat oluşturuyordu.
"Veronica," diye fısıldadı, sesi gergin ve nefes nefese. "Biz... biz gitmeliyiz." Sözlerine rağmen geri çekilmedi.
Bunun yerine, boynunu hafifçe geriye doğru eğerek daha fazla erişim sağladı, parmakları Veronica'nın kalçalarına saplandı.
"Bunu bilerek yapıyorsun," diye mırıldandı Alora, gözleri Veronica'nın bakışlarıyla buluştu. Gözleri karanlıktı, arzu ve oyunbaz bir uyarının karışımıydı.
"Bana ne yaptığını çok iyi biliyorsun."
"Ben bişey yapmıyorum sevgilim"
Veronica ellerini havaya kaldırır.
"ben suçlu değilim suçlu sensin beni baştan çıkarıyorsun"
Aralarındaki yoğun gerginliğe rağmen, Alora nefes nefese kısa bir kahkaha attı, gözleri eğlenceyle parıldıyordu.
Veronica'nın gözlerine bakmak için biraz geri çekildi, göğsü düzensiz nefeslerle inip kalkıyordu. "Kim suçlu? Ben mi?" diye tekrarladı
Alora, sesi alçak ve yumuşaktı. Daha da yaklaştı, elleri Veronica'nın belinden aşağıya, sırtının alt kısmına doğru kaydı.
"Neredeyse yalvararak giymemi istediğin bir elbiseyi giyiyorum. Ve sen beni sexsi olduğum için suçluyorsun" Başını yana eğdi, nemli bir saç teli yanağına düştü.
"Eğer burada suçlu biri varsa, Veronica, o sensin, çünkü bana iyi hissetiren sensin " Alora'nın bakışları kısa bir an Veronica'nın dudaklarına düştü, sonra doğruldu ve zümrüt yeşili elbisesinin kumaşını kasıtlı, yavaş bir hareketle düzeltti.
"Şimdi,"
Evet, sevgilim, şimdi ne yapıyoruz? Sevişiyor muyuz yoksa...? Veronica sırıtıyor.
Alora'nın gözleri oyunbazca kısıldı, gözlerinde keskin, anlamlı bir parıltı yeniden belirdi. Veronica'ya yaklaştı, elleri Veronica'nın sırtından göğsüne kaydı, beyaz tişörtünün altından kalbinin düzenli atışını hissetti.
"Sevişmek mi? Bu çok tatlı ve romantik geliyor," diye mırıldandı Alora, sesi sahte bir masumiyetle doluydu. Eğildi, dudakları Veronica'nın kulak memesine değdi.
"Ama bence ikimiz de şu anda aklında bunun olmadığını biliyoruz." Veronica'nın gözlerine bakmak için biraz geri çekildi, ifadesi daha buyurgan bir hal aldı.
"Önümüzde koca bir gün var. Dışarı çıkmak istiyorum. Bir parkta yürümek, belki de bir kez olsun tartışmadan konuşmanızı duyabileceğim sessiz bir yerde öğle yemeği yemek istiyorum."
Parmakları Veronica'nın tişörtünün kumaşına dolandı, onu kendine daha da yaklaştırdı.
Veronica, Alora'nın kulağına fısıldadı: "Bu gece çok olaylı geçecek, ama şu an senin köpeğin olurum, ne istersen yaparım tatlım, dışarı çıkmak istiyorsan madem, hadi gidelim."
Alora bu sözler üzerine gözlerini hafifçe açtı, boynunda sıcak duşla ilgisi olmayan bir kızarıklık belirdi. Geri çekildi ve Veronica'ya hem eğlenmiş hem de şaşırmış bir ifadeyle baktı.
"Köpeğin mi?" diye tekrarladı Alora, sesi bir oktav daha alçaktı. Yavaş ve bilinçli bir nefes verdi, parmakları Veronica'nın göğsünden beline doğru kaydı.
"Dikkatli ol Veronica. Böyle şeyler söylersen, sana gerçekten inanmaya başlayabilirim." Geri çekildi, zümrüt yeşili elbisesinin kumaşını son bir kez düzeltti.
Oyunbaz gülümseme geri döndü, ama şimdi bunun ardında daha derin bir şey vardı,aylardır hissetmediği kadar hafif, mutlu, yenilenmiş duygular.
"Tamam. Dışarı çıkıyoruz," dedi Alora, sesi kararlı bir ton alarak. Küçük deri çantasını şifonyerden aldı ve omzuna astı..