Yüzüme vuran güneş ışığı gözlerimi yakıyordu bu sayede uyandım kafamı yastıkta kaldırdım amaçsızca etrafa baktım bu gün 1 ocaktı ailem kaybetmemin üzerinden tam bir yıl geçmişti ve ben hala buna alışamamıştım yatağımdan kalktım son bir yıldır yapmadığım bir şeyi yaparak yatağımı topladım ve ardından kendimi soğuk suyun altına attım ayılmam gerekiyordu çünkü bu gün ailemi ziyarete gidecektim yaklaşık on dakka suyun altında kendime gelmeye çalıştım ardından odama geçtim ev sıcaktı ama bana buz gibi geliyordu nedeniyse çok bariz ben evimin sıcaklığını bir sene önce kaybetmiştim bu soğukluğa alışık bir şekilde dolabıma gittim mavi elbisemi çıkardım hava soğuktu ama umurumda değildi hızlıca elbisemi üstüme geçirdim siyah Converse ayakkabılarımı giydim ve siyah kot ceketimi giydim son olarak annemden kalan kolyeyi taktım ailemi trafik kazasında kaybettiğimde teyzem annemin eşyalarını ihtiyaç sahiplerine vermek istemişti engel olamamıştım ama bu kolyeyi kaçırmayı başardım
saçlarım epeyce uzamıştı beni rahatsız edecek kadar ama önemsemedim güzelce kurutup taradım ve biraz da makyaj yaptım güzel görünmem gerekiyordu son olarak aynadan kendime baktığımda hoş durduğumu düşündüm ve mutfağa geçtim kendime kahve yaptım annemden kalma kupaya doldurdum ve yudumlamaya başladım artık gözümden yaş akmıyordu ve ağlamamam gerekiyordu zaten bu gün ailemi görmeye gidecektim bi dal sigara yaktım ateşine bakarken yine o gün geldi aklıma istemsizce titredim sigaram ve kahvem bitince çantamı alıp evden çıktım yolda çiçekçiye uğradım ve bir buket çiçek aldım ve bi tane taksi çevirdim yarım saat sonra mezarlığa vardım hemen ailemin yanına gittim güllerimi mezarların üstüne döktüm ve biraz sohbet ettim iyi gelmişti ve daha sonra mezarlıktan çıktım artık hayatımı düzene sokmalıydım eve kadar yürümeye karar verdim hızlı adımlarla eve gittim üstüme rahat bir şeyler giyip yatağıma girdim ve telefonumu dolabının en alt çekmecesinden çıkardım yaklaşık bir yıldır kullanmıyordum kimseyle görüşmüyordum arkadaşlarımla arama mesafe girmişti lise çoktan bitmişti ve ben sınava girmeyi bile ertelemiştim artık ertelemeyecektim yeniden hayatıma devam edecektim kapalı olan telefonumu açtım ve birsürü mesaj bildirimi düştü ilkini açtım bi aralar en yakınım olan asyaydı binlerce mesaj atmıştı hepsine cevap veremeyeceğim için kısaca bir açıklama yaptım
"asya üzgünüm ailemin vefatından sonra herşeyle olan iletişimimi kestim bir yıldır telefonumu kullanmıyorum o yüzden görüşemedik"
anında cevap verdi "lal sen nerdesin ya meraktan öldüm senden haber alamayınca"
adımı söylemesi beni kendime getirdi resmen bayadır ismimi duymamıştım ve heyecanımı üstümden atarak cevap verdim eğer müsaitsen bu akşam yemeğe gidelim dedim o da kabul etti ve konuşmayı bıraktık diğer yazanlara da kısaca iyi olduğunu belirtip kısa kestim ve sosyal medyaya biraz bakındım çokta değişen bir şey yoktu ama karşıma sınava hazırlık çalışma programı çıktı Doğu ya sınava çalışmam gerekiyordu bunu fark ederek kendime sınav için kaynak sipariş ettim ve telefonumu bırakıp biraz uyumaya karar verdim
