Kadını yerden kaldırırken ağzından son olarak oğlum kelimesi çıktı ve gözünden bir damla yaş süzüldü.Bu sahneden sonra göz yaşlarımı tutamadım.Kadını sırtıma alıp dışarıdaki araca koydum.Kendime bu bir ilk değil, üzülmene gerek yok, sonuçta onu sen öldürmedin demeye başladım.Kadın sanki benim kendi ananemmiş gibi hissediyordum.Uçuruma doğru yola koyuldum.15 dakika sonra uçuruma ulaştım.Hemen kadını araçtan indirip uçurumdan aşağı attım.Saatlerce uçurumdan aşağıyı izlemeye başladım.
Bir anlığına kendimi de uçurumdan aşağı atmayı düşündüm.Tam bir adım atacakken arkamdan bir el beni kendine çekti.Elin sahibi Alev'di .
-Neden beni tutuyorsun?
Alev:
-Çünkü sana ihtiyacım var. Dedi.
-Artık senin kirli işlerini yapmak istemiyorum.Senden tiksiniyorum.İstersen beni şu anda burada öldürebilirsin.İğrenç şerefsizin tekisin.Ailen seni bu yüzden sevmiyor zaten dedim.
En son lafım çok ağrısına gitmiş olsa gerek yüzü birden düştü.Elini cebine attı, cevinden iğneyi çıkartıp ani bir hareketle boynuma sapladı.
