Elvin konuyu değiştirdiğimi fark etmedi mi cidden? Yoksa hislerimden mi şüphelendi. Ona söylemeyi düşünmüyorum, geçmişim bulanıktı zaten ve kimse bana geçmişim hakkında bir şey söylemiyordu bunun için okulumu değiştirmiştim fakat zihnimin bir bölümü kilitli ve o kilit açılınca olacaklardan nasıl kaçıcağım?
Bunu bilmediğimi sanıyorlar, en son intihar etmeye çalıştığımı hatırlıyorum sonrası hiç yok. Ve bende olmayan bu kısımı uydurarak bana sunmuşlardı. Ben bunu biliyordum ama saf ayağına yatarak inanmış gibi yaptım. Bana, bana araba kazası yaptın dediler ama biliyorum yüksek bir binanın tepesindendeydim.
"Oda yoksa yokum", dediğimi hatırlıyorum ben. bunun öncesi ah işte bu sözün hemen sonrasında atmıştım kendimi aşağıya. Bunun öncesi yok, bulanık olsa peşine düşeceğim geçmişimin. Ama en ufak fikir yürütebileceğim, akıl süzgecimden geçirebileceğim tek ve işe yaramaz bir bilgi ile bir şey yapamam. Onlarda her şeyin farkında olduğumu söylesem, olaylarda uygun hikâye uydurup beni inandırmaya çalışmalarını istemediğim için 2 senedir susuyorum.
Elbet bir gün gerçeği öğreneceğim, o gereksiz dediğim şey belki dönüm noktam olabilecek bir olay yaşatmak bana. Nasıl, ne zaman,kimle, hangi olayla veya hangi sözle bilmiyorum, bilemiyorum. Tek bildiğim şey o an çok uzakta değil. Belki hâlâ komadayım, uyanamadım ya da en basitinden bir rüyanın etkisinde kaldım. Hiç bir fikrim yok sanırım bu oyun ben uyanana kadar devam edecek.Toprak?
....
"Saat 09.00 kalkman gerek kızım"
"Anne bugün okula gitmek istemiyorum"
"Sınav bitti diye okuldan kaytaracağı sanma"
"Anne gerçekten gidecek durumda değilim"
"Eflal"
"Hııııııı"
"Senin boynunda ne var"
"Ne varmış anne boynumda"
"Bende onu soruyorum"
"Göz var hizan var anne Halim gerçekten yok ve tüm bedenim uyuşmuş gibi hissediyorum lütfen bırak bu bitkinliğe asırlar gerekir ama bugün tüm gün boyunca dinlenmek istiyorum. Lütfen dur"
"Tamam canım gerçekten iyi hissetmiyor gibisin, sen dinlen o zaman"
Odamın kapısına doğru yönelmesinden onayladığımı anladığı sonucu çıkarttım ve kaldırmadığım kafamı yastığıma gömdüm. O sırada boynuma demir yada demire benzer bir şey değdiğini verdiği soğukluktanda anlayarak elimi boynuma attım ve annemin boynumda dediği şey kolye olduğunu fark ettim.
İyide ben kolye takmadım ki yatarken. Kolye sevmezdim ne kadar annem eskiden hiç çıkartmadığın bir kolye vardı, gözün o kolyeden başka bir şey görmezdi, sana sorduğumda ise bu kolye yok olursa anlamına değer vermediğim düşünülür bunun sonucu ise benim için hiç iyi olmaz. derdin dese bile o anları hiç hatırlamıyorum. Çok uzun süredir bana söylenen yalanlar, kafa karışıklığım, ne kadar dikkat etseler bile olayları yerine tam oturtamamam bana annemin söylemleriyle bir ilişkisi olabileceği kanısına vardırıyor. Acaba diyorum tesadüf mü? Ama hayır! Tesadüflere inanmam.
Her şey ileride olabilecek olaylar yada geçmişte yaptığımız hatalar yüzünden meydana gelir. Gerçi buna yüzünden demek ne kadar doğru, bunun ölçüsü ne? Bilmiyoum, bilemiyorum ve hayatın karışmadan da bilemeyeceğim. O kız, Toprak'ın siması, hayatım ve kafa karışıklılığım? Anlam vermekte zorlanıyorum yada olayları fazla bütünlemeye çalışıyorum. Anlamıyorum ya! İnsan bir olayda yaşadığını çok farklı bir olayda, çok basit bir olaydan çektiği dertlerinin, onu mahveden acının şiddetine göre mi yaptıklarının bedeli ödüyor.
Yoksa bunun yanında gelecekteki hatalarınında mı bedeli önceden ödüyor da aslında hiçbir şey olan olayda bu kadar acı çekiyor. Tamam. Hepimizin bir hayatı var, başımıza gelen olaylar... düzelteyim yaşımıza bakılmadan başımıza gelen olaylar bizi olgunlaştırıyor(?) ve değiştiriyor. O yüzden KİMSEYİ eskiden tanıdığımız, eskiden olan o benliği -Eski düşüncesi ile yargılayamıyoruz.
Bunu çoğunun duyup kendi hayatına uyarlayıp onay verip başkasının hayatına uyarlayamadığı, akıl süzgecinden tam olarak geçirmediği için hayatına uyarladığını kısa bir süre orada tutabilen, ve duyup duymayan herkesin asıl noktayı verse bile hayatına mühürleyemediği "Sen çok değiştin diyorlar ama bana yaptıklarına veya yaşadığım şeyleri bilmiyorlar, göz ardı ediyorlar" bu ve tam olarak bu anlama bir sürü söz bence bunu destekler nitelikte.
Peki ya bu ne kadar doğru? İşte benim bundan sonraki hayatım bunu öğrenmek ve önceki hatalarımın mı acısını çekiyorum yoksa sonraki hatalarımda hata olmaktan çıksın diye mi bir olaya yüklüyoruz. Ben bu iki sorumu da eski hayatıma dair olan bilgileri şuanki kafamla öğrenip eski zihniyetim yani o olayları yaptığım mantığım ile yorumlayarak bundan sonraki yaşamımla beraber öğreneceğim mı hata oranım azalsın.
Nasılsa her şeyi aynı zihniyet ve aynı mantıkla yapmıyoruz. Bildiğim kesin bir şey varsa ben oyunuma devam ediyorum, siz yalanlarınızı sürdürebilirsiniz. Kısasa kısas.
