Merhabalarr bu bölüm için bir şey söylemem gerekiyorsa ters köşe olurdu. Mükemmel ters köşelerim var. Bölûmleri elimden geldiğince uzun yazmaya çalışıyorum biliyorum kısa oluyor ama bölumleri size çabuk atıyorum o yüzden. Umarım seviceğiniz bir bölüm
olur.
🤍
"𝐴𝑛𝑛𝑒 𝑦𝑎𝑝𝑚𝑎.𝐻𝑎𝑦𝚤𝑟 𝑎𝑛𝑛𝑒 𝑙𝑢̂𝑡𝑓𝑒𝑛 𝑦𝑎𝑝𝑚𝑎.𝐵𝑎𝑘 𝑐𝑎𝑛𝚤𝑚 𝑐̧𝑜𝑘 𝑎𝑐𝚤𝑦𝑜𝑟.𝐻𝑒𝑚 𝑜𝑛𝑢 𝑏𝑒𝑛 𝑦𝑎𝑝𝑚𝑎𝑑𝚤𝑚 𝑘𝑖.𝐻𝑎𝑦𝚤𝑟 𝑎𝑛𝑛𝑒 𝑦𝑒𝑚𝑖𝑛 𝑒𝑑𝑒𝑟𝑖𝑚 𝐴𝑑𝑎'𝑦𝑎 𝑏𝑒𝑛 𝑣𝑢𝑟𝑚𝑎𝑑𝚤𝑚.𝐴𝑛𝑛𝑒 𝑦𝑎𝑝𝑚𝑎 𝑝𝑎𝑟𝑚𝑎𝑔̆𝚤𝑚 𝑐̧𝑜𝑘 𝑦𝑎𝑛𝚤𝑦𝑜𝑟. 𝐴𝑛𝑛𝑒"
Canımdan bir parça almışlardı sanki biliyordum bu bir kabustu ama en az o gûnkü kadar canımın yandığını hissettim.Annem o gün kız kardeşim Ada'ya benim vurduğumu zannetmişti.
Oysaki Ada dışarıda kavga etmişti.
Sıçrayarak yataktan doğruldum ve parmağıma baktım. o günden kalma acımın izi hala parmağımdaydı. Yanık izi göz ile görülebilir türdendi.
Bir anda midem bulandığı için ayaklanarak odanın içindeki tuvalete koştum.Girer girmez evdekiler rahatsız olmasın diye tuvaletin kapısını kapattım ve ciddi ciddi mide özsuyum çıkana kadar kustum.
Dakikalar sonra çocukluk arkadaşım Mine hızla odaya girdi ve tuvaletin kapısını açarken " Lara iyi misin canım ?"
Elimi indirip kaldırarak onu onayladım.
Sonunda kustuğum için rahatladım ve çeşmenin önüne geçerek elimi yüzümü ve ağzımın içini yıkadım ve Mine'ye döndüm.
Kapıya yaslanmış kolları önünde bağlı bir şekilde beni izliyordu."Bu aralar sürekli kusuyorsun Lara bir problem mi var?"dedi.Yıllardır beraber yaşadığımız için Mine ile çok samimiyiz. Sadece Mine değil Eylül ve Hazal da bizim ile yaşıyor. Mine kadar olmasada onlarlada bir o kadar samimiyiz.
Bütün yönümü Mine' ye çevirerek "yok bişeyim canım turp gibiyim. Sadece bir bulantı abartmayalım." Diyip konuyu geçiştirdim." Bana bak şu anda bana yalan söylüyorsun ve öyle söyleyip konuyu geçiştiriyorsun."
Allah Allah bu kız niye her seferinde beni bu kadar çok tanıyor anlamıyorum yani.
" Off tamam ya kabus gördüm." Diyip doğruları söyledim. Mine'nin tek kaşı usluca havalanırken" peki sorucağım soruya doğru cevap veriyoruz anlaşıldı mı?" Başımı aşşağı yukarı sallayarak onu onayladım.
"Sor"
" Yine anneni gördün dimi?" Tövbe içinden cin çıktı yemin ederim. Bu kız ne ara böyle oldu ya.
Bu söylediğine karşılık gözlerimi kocaman açtım.
" Nerden bildin."
" Ben bilirim kızım ben senin ruhunu da bilirim."
Elimi sallayarak hehe der gibi bir işaret yaptım. Ben elimi sallarken o benim salladığım elimi tuttu ve"Lara sen benim arkadaşım değil dostum değil kız kardeşimsin o yüzden bana istediğin herşeyi anlatabilirsin."
Bu yaptığını beklemiyordum. O yüzden biraz afalladım ama kendimi hemen toparladım.
" Off Mine tamam geç anlatacağım." Dedim.ve başını sallayarak ikimizde tuvaletten çıktık.Mine benim yatağımın üstüne oturunca bende yatağımın yanındaki koltuğa oturdum ve anlatmaya başladım.
" Bir gün ben oturmuş kitap okuyordum. Sonra kapı hiddetle açıldı ve odaya kız kardeşim Ada girdi. Ben onu görünce şok oldum çünkü hem üstü başı yırtık saçı başı dağınık ağlayarak girdi odaya ve bana doğru koşarak"abla " diye bağırdı ve ben " noldu Ada kim yaptı bunu sana mahvolmuşsun." Dedim.
"Abla sokakta kavga ettiler.Sonra bana 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑠𝚤𝑧 dediler. Bende çok sinirlendim o yüzden gidip kızın saçını çektim." Burdan sonrasının nasıl ilerlediğini biliyordum.o yüzden onun konuşmasına izin vermedim." Tamam Ada tamam geçti " dediğimde tam o sırada odaya annem girdi"
Bunları anlatırken ilk önce gözlerim buhulaştı sonra da göz yaşlarım teker teker yaş dôkülmeye başladı. Zorla da olsa devam ettim.
"Annem odaya girer girmez Ada'yı benim önümde saçı başı dağınık üstü başı yırtık görünce ben yaptım zannetmiş çünkü annem Ada'ya aşırı bağlıydı.Ada benim üvey kardeşim olsada onu kanımdan kadar seviyorum.o acımasız kadın beni tuttuğu gibi ocağın başına götürdü ve işaret parmağımı ocağın üstündeki ateşin üstüne tuttu."
Daha fazla dayanamayıp hıçkırarak ağlamaya başladım.
Hıçkırıklarım odada yankılanırken Hazal ve Eylül de odaya girmişti.
Eylül
"Noluyor burada."
Beni gördükten sonra yutkundu ve"Lara s-sen iyi misin?"dedi ve sebebini bilmemesine rağmen o da ağlamaya başladı.
Eylül hem çok güzel bir kızdı hemde bir o kadar hassastır ama onun aksine Hazal hiç öyle değil çok soğuk kanlı ve sert bir insandı dış görünüşü bunu çok göstermesede bu da öyle bir insandı. O da beni görünce anlık afalladı ama kendini hemen toparladı.
Hazal
"Lara iyi misin ?" O da aynı soruyu sorunca hepsini onaylamak adına başımı aşşağı yukarı salladım.
Olayın ciddiyetinin farkına vararak göz yaşlarımı sildim ve
"Kızlar tamam yeter bu kadar keder." Hepsi cin görmüş gibi bana bakarken umursamaz bir tavırla " hadi hep beraber dışarı çıkalım ne dersiniz?" Hepsi tamam der gibi başını sallayınca hepsini hazırlanmaları için odadan gönderim.
Onlar çıkınca kendimi yatağımın üstüne attım ve her türlü kabusumun başladığı o güne o lanet gece geldi aklıma
1 𝑦𝚤𝑙 𝑜̈𝑛𝑐𝑒...
"𝐼̇𝑦𝑖 𝑘𝑖 𝑑𝑜𝑔̆𝑑𝑢𝑛 𝐿𝑎𝑟𝑎.𝐼̇𝑦𝑖 𝑘𝑖 𝑑𝑜𝑔̆𝑑𝑢𝑛 𝐿𝑎𝑟𝑎" 𝑑𝑖𝑦𝑒𝑟𝑒𝑘 19. 𝐷𝑜𝑔̆𝑢𝑚 𝑔𝑢̈𝑛𝑢̈𝑚 𝑘𝑢𝑡𝑙𝑎𝑛𝚤𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑀𝑖𝑛𝑒 𝑒𝑙𝑖𝑚𝑒 𝑝𝑎𝑠𝑡𝑎𝑦𝚤 𝑘𝑒𝑠𝑚𝑒𝑚 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 𝑏𝚤𝑐̧𝑎𝑔̆𝚤 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖 𝑣𝑒 "𝑛𝑖𝑐𝑒 𝑏𝑒𝑟𝑎𝑏𝑒𝑟 𝑠𝑒𝑛𝑒𝑙𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑐̧𝑖𝑟𝑒𝑙𝑖𝑚 𝑐𝑎𝑛𝚤𝑚 𝑘𝑎𝑟𝑑𝑒𝑠̧𝑖𝑚." 𝑏𝑢 𝑠𝑜̈𝑧𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑒 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤𝑙𝚤𝑘 𝑑𝑢𝑦𝑔𝑢𝑙𝑎𝑛𝑑𝚤𝑔̆𝚤𝑚 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 𝑠𝑜𝑙 𝑔𝑜̈𝑧𝑢̈𝑚𝑑𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑟 𝑑𝑎𝑚𝑙𝑎 𝑦𝑎𝑠̧ 𝑎𝑘𝑡𝚤. " 𝐵𝑎𝑛𝑎 𝑏𝑎𝑘 𝑠𝑎𝑘𝚤𝑛 𝑎𝑔̆𝑙𝑎𝑚𝚤𝑦𝑜𝑟𝑠𝑢𝑛 𝑦𝑜𝑘𝑠𝑎 𝑚𝑎𝑘𝑦𝑎𝑗𝚤𝑛 𝑎𝑘𝚤𝑐𝑎𝑘" 𝑏𝑢 𝑑𝑒𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑛𝑒 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤𝑙𝚤𝑘 ℎ𝑎𝑓𝑖𝑓 𝑏𝑖𝑟 𝑡𝑒𝑏𝑒𝑠𝑠𝑢̈𝑚 𝑖𝑙𝑒 𝑜𝑛𝑎 𝑔𝑢̈𝑙𝑑𝑢̈𝑚.
𝐸𝑙𝑖𝑚𝑒 𝑏𝚤𝑐̧𝑎𝑔̆𝚤 𝑎𝑙𝑎𝑟𝑎𝑘 𝑚𝑎𝑠𝑎𝑛𝚤𝑛 𝑢̂𝑠𝑡𝑢𝑛𝑑𝑒𝑘𝑖 𝑝𝑎𝑠𝑡𝑎𝑦𝑎 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢 𝑖𝑙𝑒𝑟𝑙𝑒𝑑𝑖𝑚. 𝑃𝑎𝑠𝑡𝑎𝑛𝚤𝑛 𝑢̂𝑠𝑡𝑢̂𝑛𝑑𝑒𝑘𝑖 𝑟𝑒𝑠𝑚𝑖𝑚𝑖 𝑔𝑜̈𝑟𝑢̂𝑛𝑐𝑒 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑑𝑎 𝑐̧𝑜𝑘 ℎ𝑢̂𝑧𝑢̂𝑛𝑙𝑒𝑛𝑑𝑖𝑚. 𝑂̃𝑛𝑐𝑒 𝑚𝑢𝑚𝑙𝑎𝑟𝚤 𝑢̂𝑓𝑙𝑒𝑑𝑖𝑚. 𝑂𝑛𝑑𝑎𝑛 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎𝑑𝑎 𝑝𝑎𝑠𝑡𝑎𝑦𝚤 𝑎𝑙𝑡𝚤 𝑝𝑎𝑟𝑐̧𝑎𝑦𝑎 𝑏𝑜̈𝑙𝑑𝑢̂𝑚.
𝑆̧𝑢 𝑎𝑛𝑑𝑎 𝑠𝑎𝑙𝑜𝑛𝑑𝑎 𝑀𝑖𝑛𝑒,𝐸𝑦𝑙𝑢̂𝑙,𝐻𝑎𝑧𝑎𝑙,𝐷𝑒𝑚𝑖𝑟𝑎𝑙 𝑣𝑒 𝐶𝑎𝑛 𝑣𝑎𝑟𝑑𝚤.
𝐶𝑎𝑛 𝑀𝑖𝑛𝑒'𝑛𝑖𝑛 𝑠𝑒𝑣𝑔𝑖𝑙𝑖𝑠𝑖𝑦𝑘𝑒𝑛,𝐷𝑒𝑚𝑖𝑟𝑎𝑙 ℎ𝑒𝑝𝑖𝑚𝑖𝑧𝑖𝑛 𝑢̂𝑛𝑖𝑣𝑒𝑟𝑠𝑖𝑡𝑒 𝑎𝑟𝑗𝑎𝑑𝑎𝑠̧𝚤𝑦𝑑𝚤.𝐵𝑒𝑛 𝐷𝑒𝑚𝑖𝑟𝑎𝑙'𝑖 𝑎𝑏𝑖𝑚 𝑔𝑖𝑏𝑖 𝑔𝑜̈𝑟𝑢̂𝑟𝑘𝑒𝑛 𝐸𝑦𝑙𝑢̂𝑙 𝑜𝑛𝑢 𝑜̈𝑦𝑙𝑒 𝑔𝑜̈𝑟𝑚𝑢̈𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢. 𝐾𝑜𝑙𝑡𝑢𝑘𝑡𝑎 𝑜𝑡𝑢𝑟𝑚𝑢𝑠̧ ℎ𝑎𝑦𝑟𝑎𝑛 𝑏𝑎𝑘𝚤𝑠̧𝑙𝑎𝑟𝚤𝑦𝑙𝑎 𝐷𝑒𝑚𝑖𝑟𝑎𝑙'𝑖 𝑠𝑢̂𝑧𝑢̂𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢.𝐴𝑚𝑎 𝑠𝑎𝑛𝚤𝑟𝚤𝑚 𝑏𝑖𝑟𝑎𝑧 ℎ𝑎𝑘𝑙𝚤𝑦𝑑𝚤 𝑐̧𝑢̂𝑛𝑘𝑢̂ 𝐷𝑒𝑚𝑖𝑟𝑎𝑙 𝑔𝑒𝑟𝑐̧𝑒𝑘𝑡𝑒𝑛 𝑐̧𝑜𝑘 𝑦𝑎𝑘𝚤𝑠̧𝚤𝑘𝑙𝚤𝑦𝑑𝚤.
𝐵𝑜̈𝑙𝑑𝑢̂𝑔̆𝑢̂𝑚 𝑝𝑎𝑟𝑐̧𝑎𝑙𝑎𝑟𝚤 𝑡𝑒𝑘𝑒𝑟 𝑡𝑒𝑘𝑒𝑟 𝑡𝑎𝑏𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟𝑎 𝑦𝑒𝑟𝑙𝑒𝑠̧𝑡𝑖𝑟𝑑𝑖𝑚 𝑣𝑒 𝑜𝑛𝑙𝑎𝑟𝚤𝑛 𝑜̈𝑛𝑢̂𝑛𝑒 𝑦𝑒𝑟𝑙𝑒𝑠̧𝑡𝑖𝑟𝑑𝑖𝑚. 𝐵𝑒𝑛 𝑝𝑎𝑠𝑡𝑎𝑙𝑎𝑟𝚤 𝑜𝑛𝑙𝑎𝑟𝚤𝑛 𝑜̈𝑛𝑢̂𝑛𝑒 𝑦𝑒𝑟𝑙𝑒𝑠̧𝑡𝑖𝑟𝑖𝑟𝑘𝑒𝑛 𝐷𝑒𝑚𝑖𝑟𝑎𝑙 𝑎𝑦𝑎𝑔̆𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑘𝑡𝚤 𝑣𝑒 𝑏𝑎𝑛𝑎 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢" 𝑒𝑣𝑒𝑡 𝑠̧𝑖𝑚𝑑𝑖 ℎ𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒 𝑧𝑎𝑚𝑎𝑛𝚤"ℎ𝑎𝑟𝑓𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑖 𝑢𝑧𝑎𝑡𝑎𝑟𝑎𝑘 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑑𝑖𝑔̆𝑖 𝑐𝑢̂𝑚𝑙𝑒𝑦𝑒 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤𝑙𝚤𝑘 ℎ𝑒𝑝𝑠𝑖 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑛𝑑𝑎 𝑏𝑎𝑛𝑎 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢 𝑔𝑒𝑙𝑒𝑟𝑒𝑘 𝑎𝑦𝑛𝚤 𝑎𝑛𝑑𝑎 𝑏𝑎𝑛𝑎 𝑠𝑎𝑟𝚤𝑙𝑑𝚤𝑙𝑎𝑟.ℎ𝑒𝑝𝑠𝑖𝑛𝑒 𝑏𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑡𝑒𝑘𝑒𝑟 𝑡𝑒𝑘𝑒𝑟 𝑠𝑎𝑟𝚤𝑙𝑑𝚤𝑚 𝑣𝑒 𝑒𝑙𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑑𝑒𝑘𝑖 ℎ𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒𝑙𝑒𝑟𝑖 𝑎𝑙𝑑𝚤𝑚.
𝑖𝑙𝑘 𝑜̈𝑛𝑐𝑒 𝐻𝑎𝑧𝑎𝑙'𝚤𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖𝑔𝑖 ℎ𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒𝑦𝑖 𝑎𝑐̧𝑡𝚤𝑚 𝑣𝑒 𝑖𝑐̧𝑖𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑐̧𝚤𝑘𝑎𝑛 ℎ𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒 𝑖𝑙𝑒 𝑠̧𝑜𝑘 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑚. 𝐸𝑣𝑒𝑡 𝑠̧𝑢 𝑎𝑛𝑑𝑎 𝑦𝚤𝑙𝑙𝑎𝑟𝑑𝚤𝑟 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒𝑦𝑒 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑚𝑒𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑚 𝑎𝑚𝑎 𝑎𝑠̧𝚤𝑘 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑔̆𝑢𝑚 𝑏𝑖𝑟 𝑡𝑎𝑛𝑒 𝑘𝑙𝑎𝑠𝑖𝑘 𝑘𝑖𝑡𝑎𝑏𝚤 𝑠𝑎𝑛𝑘𝑖 𝑖𝑐̧𝑖𝑚𝑖 𝑜𝑘𝑢𝑚𝑢𝑠̧ 𝑔𝑖𝑏𝑖 𝑏𝑎𝑛𝑎 𝑔𝑒𝑡𝑖𝑟𝑚𝑠̧𝑡𝑖. 𝐾𝑖𝑡𝑎𝑏𝚤𝑛 𝑢̈𝑠𝑡𝑢̈𝑛𝑑𝑒 𝑔𝑜̈𝑟𝑑𝑢̂𝑔̆𝑢̂𝑚 -𝐺𝑢𝑦 𝑑𝑒 𝑚𝑎𝑢𝑝𝑝𝑎𝑠𝑠𝑎𝑛𝑡'𝚤𝑛
𝑂̈𝐿𝑈̂𝑀𝐷𝐸𝑁 𝐴𝐶𝐼- 𝑦𝑎𝑧𝚤𝑠𝚤𝑛𝚤 𝑔𝑜̈𝑟𝑢̈𝑛𝑐𝑒 𝑡𝑢̂𝑦𝑘𝑒𝑟𝑖𝑚 𝑑𝑖𝑘𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑘𝑒𝑛 𝑜𝑙𝑑𝑢 𝑣𝑒 𝑔𝑖𝑑𝑖𝑝 𝐻𝑎𝑧𝑎𝑙'𝑎 𝑠𝚤𝑘𝚤 𝑠𝚤𝑘𝚤 𝑠𝑎𝑟𝚤𝑙𝑑𝚤𝑚.
𝐻𝑎𝑧𝑎𝑙𝚤𝑛 𝑑𝑢𝑑𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟𝚤𝑛𝑑𝑎𝑛 𝑏𝑒𝑙𝑙𝑖 𝑏𝑒𝑙𝑖𝑟𝑠𝑖𝑧 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝚤𝑘𝚤𝑟𝑡𝚤 𝑐̧𝚤𝑘𝚤𝑛𝑐𝑎 𝐻𝑎𝑧𝑎𝑙'𝑎 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑠𝚤𝑘𝚤 𝑠𝑎𝑟𝚤𝑙𝑑𝚤𝑚. 𝐾𝑢𝑙𝑎𝑔̆𝚤𝑛𝑎 𝑒𝑔̆𝑖𝑙𝑒𝑟𝑒𝑘 "𝑁𝑒𝑟𝑑𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑙𝑖𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢𝑛 𝑏𝑢𝑛𝑢 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑜̈𝑛𝑐𝑒 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒𝑦𝑒 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑚𝑒𝑚𝑖𝑠̧𝑡𝑖𝑚." 𝑠𝑎𝑔̆ 𝑜𝑚𝑧𝑢𝑚𝑎 𝑑𝑜𝑠𝑡𝑐̧𝑎 𝑖𝑘𝑖 𝑘𝑒𝑟𝑒 𝑣𝑢𝑟𝑎𝑟𝑎𝑘 𝑏𝑒𝑛𝑖 𝑐𝑒𝑣𝑎𝑝𝑠𝚤𝑧 𝑏𝚤𝑟𝑎𝑘𝑡𝚤.
𝑂 𝑏𝑢 𝑠̧𝑒𝑘𝑖𝑙𝑑𝑒 𝑦𝑎𝑝𝚤𝑛𝑐𝑎 𝑓𝑎𝑧𝑙𝑎 𝑢̈𝑠𝑡𝑢̈𝑛𝑒 𝑔𝑖𝑡𝑚𝑒𝑑𝑖𝑚.
𝐻𝑎𝑧𝑎𝑙 𝑦𝑒𝑟𝑖𝑛𝑒 𝑔𝑒𝑐̧𝑡𝑖 𝑣𝑒 𝑝𝑎𝑠𝑡𝑎𝑠𝚤𝑛𝚤 𝑦𝑒𝑚𝑒𝑦𝑒 𝑏𝑎𝑠̧𝑙𝑎𝑑𝚤. 𝑂 𝑠𝚤𝑟𝑎𝑑𝑎 𝑦𝑎𝑛𝚤𝑚𝑎 𝐸𝑦𝑙𝑢̈𝑙 𝑔𝑒𝑙𝑑𝑖 𝑣𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑖𝑟 𝑔𝑒𝑙𝑚𝑒𝑧 𝑏𝑒𝑛𝑖 𝑘𝑜𝑙𝑢𝑚𝑑𝑎𝑛 𝑡𝑢𝑡𝑎𝑟𝑎𝑘 𝑘𝑒𝑛𝑑𝑖𝑛𝑒 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢 𝑐̧𝑒𝑘𝑡𝑖 𝑣𝑒 𝑏𝑒𝑛𝑖 𝑠𝚤𝑘𝚤 𝑠𝚤𝑘𝚤 𝑠𝑎𝑟𝑑𝚤 𝑘𝑜𝑙𝑙𝑎𝑟𝚤𝑛𝑑𝑎. 𝑆𝑎𝑟𝚤𝑙𝚤𝑠̧𝚤𝑛𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤𝑙𝚤𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑒𝑟𝑒𝑘 𝑏𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑜𝑛𝑢 𝑠𝚤𝑘𝚤 𝑠𝚤𝑘𝚤 𝑠𝑎𝑟𝑑𝚤𝑚.
𝐺𝑢̂𝑧𝑒𝑙 𝑏𝑖𝑟 𝑠𝑎𝑟𝚤𝑙𝑚𝑎𝑑𝑎𝑛 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎 𝑏𝑒𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑎𝑦𝑟𝚤𝑙𝑑𝚤 𝑣𝑒 𝑒𝑙𝑖𝑛𝑑𝑒𝑘𝑖 ℎ𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒𝑦𝑖 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖. 𝐻𝑒𝑚𝑒𝑛 ℎ𝚤𝑧𝑙𝚤𝑐𝑎 ℎ𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒𝑦𝑖 𝑎𝑐̧𝑡𝚤𝑚 𝑣𝑒 𝑖𝑐̧𝑖𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑐̧𝚤𝑘𝑎𝑛 𝑠̧𝑒𝑦 𝑐̧𝑜𝑘 𝑠̧𝑎𝑠̧𝚤𝑟𝑡𝚤𝑐𝚤 𝑜𝑙𝑚𝑎𝑚𝚤𝑠̧𝑡𝚤.
𝐻𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒𝑛𝑖𝑛 𝑖𝑐̧𝑖𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑖𝑘𝑖 𝑡𝑎𝑛𝑒 𝑐̧𝑜𝑘 𝑔𝑢̈𝑧𝑒𝑙 𝑘𝑎𝑟 𝑘𝑢̈𝑟𝑒𝑠𝑖 𝑐̧𝚤𝑘𝑡𝚤. 𝐵𝑒𝑛𝑖𝑚 𝑘𝑎𝑟 𝑘𝑢̈𝑟𝑒𝑠𝑖𝑛𝑒 𝑧𝑎𝑓𝚤𝑚 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑔̆𝑢𝑛𝑢 𝑏𝑢𝑟𝑎𝑑𝑎𝑘𝑖 ℎ𝑒𝑟𝑘𝑒𝑠 𝑏𝑖𝑙𝑖𝑟. 𝐻𝑎𝑡𝑡𝑎 𝑘𝑜𝑙𝑒𝑘𝑠𝑖𝑦𝑜𝑛𝑢𝑚 𝑏𝑖𝑙𝑒 𝑣𝑎𝑟𝑑𝚤.
𝐵𝑢 𝑖𝑛𝑐𝑒 ℎ𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 𝐸𝑦𝑙𝑢̂𝑙'𝑒 𝑐̧𝑜𝑘 𝑡𝑒𝑠̧𝑒𝑘𝑘𝑢̈𝑟 𝑒𝑡𝑡𝑖𝑚 𝑣𝑒 𝑜𝑛𝑎 𝑑𝑎 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑒𝑧 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑠𝑎𝑟𝚤𝑙𝑎𝑟𝑎𝑘 𝑜𝑛𝑢 𝑑𝑎 𝑝𝑎𝑠𝑡𝑎 𝑦𝑒𝑚𝑒𝑦𝑒 𝑔𝑜̈𝑛𝑑𝑒𝑟𝑑𝑖𝑚.
𝐵𝑢̈𝑦𝑢̈𝑘 𝑖ℎ𝑡𝑖𝑚𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑠𝚤𝑟𝑎 𝑀𝑖𝑛𝑒' 𝑦𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑚𝑖𝑠̧ 𝑜𝑙𝑚𝑎𝑙𝚤 𝑘𝑖 𝑜 𝑘𝑜𝑙𝑡𝑢𝑘𝑡𝑎𝑛 𝑎𝑦𝑎𝑔̆𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑘𝑡𝚤. 𝐴𝑦𝑎𝑔̆𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑘𝚤𝑛𝑐𝑎 𝑒𝑙𝑖𝑛𝑑𝑒 ℎ𝑖𝑐̧ 𝑏𝑖𝑟 𝑠̧𝑒𝑦 𝑜𝑙𝑚𝑎𝑑𝚤𝑔̆𝚤𝑛𝚤 𝑓𝑎𝑟𝑘 𝑒𝑡𝑡𝑖𝑚. 𝑌𝑎𝑛𝚤𝑚𝑎 𝑦𝑎𝑘𝑙𝑎𝑠̧𝑡𝚤𝑔̆𝚤𝑛𝑑𝑎 𝑖𝑘𝑖 𝑒𝑙𝑖𝑚𝑖 𝑏𝑖𝑟𝑙𝑖𝑘𝑡𝑒 𝑡𝑢𝑡𝑡𝑢 𝑣𝑒 " 𝑖𝑛𝑎𝑛 𝑏𝑢 ℎ𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒𝑚 𝑠𝑒𝑛𝑖𝑛 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 𝑐̧𝑜𝑘 𝑑𝑒𝑔̆𝑒𝑟𝑙𝑖 𝑣𝑒 𝑐̧𝑜𝑘 𝑔𝑢̈𝑧𝑒𝑙 𝑏𝑖𝑟 ℎ𝑒𝑑𝑖𝑦𝑒. " 𝑑𝑖𝑦𝑖𝑛𝑐𝑒 𝑖𝑙𝑘 𝑏𝑎𝑠̧𝑡𝑎 𝑎𝑛𝑙𝑎𝑚𝑎𝑑𝚤𝑚 𝑎𝑚𝑎 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎𝑠𝚤𝑛𝑑𝑎 𝑏𝑎𝑠̧ 𝑝𝑎𝑟𝑚𝑎𝑔̆𝚤𝑛𝚤 𝑣𝑒 𝑖𝑠̧𝑎𝑟𝑒𝑡 𝑝𝑎𝑟𝑚𝑎𝑔̆𝚤𝑛𝚤 𝑏𝑖𝑟𝑙𝑒𝑠̧𝑡𝑖𝑟𝑒𝑟𝑒𝑘 𝚤𝑠𝑙𝚤𝑘 𝑐̧𝑎𝑙𝑑𝚤. 𝑂 𝚤𝑠𝑙𝚤𝑘 𝑐̧𝑎𝑙𝑎𝑟 𝑐̧𝑎𝑙𝑚𝑎𝑧 𝑑𝚤𝑠̧ 𝑘𝑎𝑝𝚤𝑚𝚤𝑧 𝑎𝑐̧𝚤𝑙𝑑𝚤. 𝑉𝑒 𝑜𝑑𝑎𝑦𝑎 𝑠𝑖𝑧𝑐𝑒 𝑘𝑖𝑚 𝑔𝑖𝑟𝑑𝑖? 𝐻𝑎𝑦𝚤𝑟 𝑏𝑢 𝑜𝑙𝑎𝑚𝑎𝑧𝑑𝚤. 𝑌𝚤𝑙𝑙𝑎𝑟 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎 𝑐𝑎𝑛𝚤𝑚𝑑𝑎𝑛 𝑐̧𝑜𝑘 𝑠𝑒𝑣𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑚 𝑣𝑒 𝑑𝑢̈𝑛𝑦𝑎𝑑𝑎 𝑒𝑛 𝑐̧𝑜𝑘 𝑑𝑒𝑔𝑒𝑟 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑚 𝑜 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑔𝑖𝑟𝑑𝑖.
𝑂𝑑𝑎𝑦𝑎 𝑘𝚤𝑧 𝑘𝑎𝑟𝑑𝑒𝑠̧𝑖𝑚, 𝑢̂𝑣𝑒𝑦 𝑜𝑙𝑠𝑎𝑑𝑎 𝑐𝑎𝑛𝚤𝑚𝑑𝑎𝑛 𝑐𝑜𝑘 𝑠𝑒𝑣𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑚 𝐴𝑑𝑎'𝑚 𝑔𝑖𝑟𝑑𝑖.
𝑠̧𝑢 𝑎𝑛𝑑𝑎 𝑏𝑢 𝑜𝑙𝑚𝑎𝑚𝑎𝑙𝚤𝑦𝑑𝚤. 𝑌𝑜𝑘 𝑦𝑎𝑛𝑖 𝑘𝑒𝑠𝑖𝑛𝑙𝑖𝑘𝑙𝑒 𝑜𝑙𝑚𝑎𝑚𝑎𝑙𝚤𝑦𝑑𝚤.
𝑆̧𝑜𝑘𝑢𝑚𝑑𝑎𝑛 ℎ𝑎𝑙𝑎 𝑐̧𝚤𝑘𝑎𝑚𝑎𝑧𝑘𝑒𝑛 𝑜 𝑏𝑎𝑛𝑎 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢 𝑘𝑜𝑠̧𝑎𝑟𝑎𝑘 "𝑎𝑏𝑙𝑎𝑚" 𝑑𝑖𝑦𝑒𝑟𝑒𝑘 𝑏𝑜𝑦𝑛𝑢𝑚𝑎 𝑎𝑡𝑙𝑎𝑑𝚤.
𝐴𝑑𝑎 𝑜 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟 𝑡𝑎𝑛𝚤𝑛𝑚𝑎𝑧 𝑏𝑖𝑟 ℎ𝑎𝑙𝑑𝑒𝑦𝑑𝑖𝑘𝑖 𝑒𝑠𝑘𝑖 ℎ𝑎𝑙𝑖𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑒𝑠𝑒𝑟 𝑦𝑜𝑘𝑡𝑢.𝑜𝑛𝑢 𝑔𝑜̈𝑟𝑑𝑢̈𝑔̆𝑢̈𝑚𝑑𝑒 𝑜𝑛𝑢𝑛 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑔̆𝑢𝑛𝑢 𝑡𝑎𝑛𝚤𝑑𝚤𝑔̆𝚤𝑚 𝑦𝑒𝑟 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑔𝑜̈𝑧𝑙𝑒𝑟𝑖𝑦𝑑𝑖 𝑜 𝑦𝑒𝑠̧𝑖𝑙 𝑘𝑖𝑣𝑖 𝑟𝑒𝑛𝑔𝑖 𝑔𝑜̈𝑧𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑖 𝑘𝑖𝑚 𝑡𝑎𝑛𝚤𝑚𝑎𝑧𝑑𝚤 𝑘𝑖.
𝑁𝑢𝑡𝑘𝑢𝑚 𝑡𝑢𝑡𝑢𝑙𝑑𝑢𝑔̆𝑢 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 𝑜 𝑏𝑒𝑛𝑖𝑚 𝑏𝑜𝑦𝑛𝑢𝑚𝑎 𝑎𝑠𝚤𝑙𝚤𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑛 ℎ𝑖𝑐̧ 𝑏𝑖𝑟𝑠̧𝑒𝑦 𝑦𝑎𝑝𝑎𝑚𝚤𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢𝑚.
𝑁𝑖ℎ𝑎𝑦𝑒𝑡 𝑘𝑒𝑛𝑑𝑖𝑚𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑚𝑑𝑒 𝐴𝑑𝑎'𝑛𝚤𝑛 𝑜𝑚𝑢𝑧𝑙𝑎𝑟𝚤𝑛𝑑𝑎𝑛 𝑡𝑢𝑡𝑡𝑢𝑚 𝑣𝑒 𝑜𝑛𝑢 𝑔𝑒𝑟𝑖𝑦𝑒 𝑑𝑜𝑔𝑟𝑢 𝑐̧𝑒𝑘𝑡𝑖𝑚. 𝑆𝑎𝑛𝑘𝑖 𝑔𝑒𝑟𝑐̧𝑒𝑘𝑡𝑒𝑛 𝑜 𝑚𝑢 𝑑𝑖𝑦𝑒 𝑘𝑒𝑛𝑑𝑖 𝑘𝑒𝑛𝑑𝑖𝑚𝑖 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢𝑙𝑎𝑚𝑎𝑘 𝑖𝑐̧𝑖𝑛.
𝑦𝑢̈𝑧𝑢̈𝑛𝑒 𝑏𝑖𝑟𝑘𝑒𝑧 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑏𝑎𝑘𝑡𝚤𝑚 𝑣𝑒"𝐴-𝐴𝑑𝑎" 𝑏𝑒𝑛 𝑏𝑜̈𝑦𝑙𝑒 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑚𝑑𝑒 𝐴𝑑𝑎'𝑛𝚤𝑛 𝑦𝑢̈𝑧𝑢̈𝑛𝑑𝑒 𝑏𝑖𝑟 𝑡𝑒𝑏𝑒𝑠𝑠𝑢̈𝑚 𝑏𝑒𝑙𝑖𝑟𝑑𝑖. 𝐵𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑢𝑛 𝑦𝑢̈𝑧𝑢̈𝑛𝑢̈ 𝑖𝑛𝑐𝑒𝑙𝑒𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑢𝑛 𝑛𝑒 𝑘𝑒𝑑𝑎𝑟 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑠̧𝑡𝑖𝑔̆𝑖𝑛𝑖 𝑣𝑒 𝑛𝑒 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟 𝑔𝑢̈𝑧𝑒𝑙𝑙𝑒𝑠̧𝑡𝑖𝑔̆𝑖𝑛𝑒 𝑏𝑎𝑘𝚤𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢𝑚.
𝐵𝑖𝑟 𝑎𝑛𝑑𝑎 𝑜𝑛𝑢 𝑡𝑢𝑡𝑡𝑢𝑚 𝑣𝑒 𝑘𝑒𝑛𝑑𝑖𝑚𝑒 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢 𝑐̧𝑒𝑘𝑒𝑟 𝑐̧𝑒𝑘𝑚𝑒𝑧 𝑦𝑎𝑛𝑎𝑔̆𝚤𝑛𝑎, 𝑎𝑙𝑛𝚤𝑛𝑎 𝑣𝑒 𝑏𝑢𝑟𝑛𝑢𝑛𝑎 𝑠𝑎𝑦𝚤𝑠𝚤𝑧 𝑑𝑒𝑓𝑎 𝑜̈𝑝𝑢̈𝑐𝑢̈𝑘 𝑘𝑜𝑛𝑑𝑢𝑟𝑑𝑢𝑚."𝑎-𝑎𝑏𝑙𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑒𝑟 𝑎𝑏𝑙𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑒𝑟 𝑐̧𝑜𝑘 𝑠𝚤𝑘𝚤𝑦𝑜𝑟𝑠𝑢𝑛 𝑏𝑒𝑛𝑖 𝑏𝑜𝑔̆𝑢𝑙𝑢𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚."
𝑏𝑢𝑛𝑢 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑠𝑒𝑠𝑖 𝑏𝑜𝑔𝑎𝑧𝚤𝑛𝑑𝑎𝑛 𝑐𝚤𝑘𝚤𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢 𝑠𝑎𝑛𝑘𝑖 𝑔𝑒𝑟𝑐𝑒𝑘𝑡𝑒𝑛 𝑏𝑜𝑔̆𝑢𝑙𝑢𝑦𝑜𝑟𝑚𝑢𝑠̧ 𝑔𝑖𝑏𝑖.
𝑆𝑒𝑠𝑖𝑛𝑖 𝑜̈𝑦𝑙𝑒 𝑑𝑢𝑦𝑢𝑛𝑐𝑎 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑛𝑑𝑎 𝑝𝑎𝑛𝑖𝑘𝑙𝑒𝑑𝑖𝑚 𝑣𝑒 " 𝑡𝑎𝑚𝑎𝑚 𝑡𝑎𝑚𝑎𝑚 𝑠𝑒𝑛 𝑏𝑜𝑔̆𝑢𝑙𝑚𝑎 𝑡𝑎𝑚𝑎𝑚 𝑑𝑒𝑑𝑖𝑚 𝑣𝑒 𝑜𝑛𝑢 𝑏𝚤𝑟𝑎𝑘𝑡𝚤𝑚 𝑎𝑚𝑎 𝑏𝚤𝑟𝑎𝑘𝚤𝑟 𝑏𝚤𝑟𝑎𝑘𝑚𝑎𝑧 𝑑𝑒𝑟𝑖𝑛 𝑏𝑖𝑟 𝑛𝑒𝑓𝑒𝑠 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖𝑚 𝑣𝑒 𝑜𝑛𝑢 𝑡𝑒𝑘𝑟𝑎𝑟 𝑔𝑜̈𝑔̆𝑠𝑢̈𝑚𝑒 𝑐̧𝑒𝑘𝑡𝑖𝑚.
......
𝐺𝑒𝑐𝑒 𝑦𝑎𝑡𝑎𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑦𝑎𝑛 𝑡𝑎𝑟𝑎𝑓𝚤𝑚𝑑𝑎 𝑏𝑖𝑟 𝑡𝚤𝑘𝚤𝑟𝑡𝚤 ℎ𝑖𝑠𝑠𝑒𝑡𝑡𝑖𝑚 𝑎𝑚𝑎 𝑜 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟 𝑦𝑜𝑟𝑢𝑙𝑚𝑢𝑠𝑡𝑢𝑚 𝑘𝑖
𝑏𝑎𝑘𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑢̂𝑠̧𝑒𝑛𝑑𝑖𝑚 𝑣𝑒 𝑢𝑚𝑢𝑟𝑠𝑎𝑚𝑎𝑑𝚤𝑚.
𝐵𝑢̂𝑦𝑢̂𝑘 𝑖ℎ𝑡𝑖𝑚𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑀𝑖𝑛𝑒 𝑖𝑑𝑖 𝑏𝑖𝑟 𝑒𝑠̧𝑦𝑎𝑠𝚤𝑛𝚤 𝑓𝑎𝑙𝑎𝑛 𝑢𝑛𝑢𝑡𝑚𝑢𝑠̧ 𝑜𝑙𝑎𝑏𝑖𝑙𝑖𝑟𝑑𝑖.𝑌𝑎𝑑𝑎 𝐴𝑑𝑎 𝑒𝑣𝑒𝑡 𝑘𝑒𝑠𝑖𝑛 𝐴𝑑𝑎𝑦𝑑𝚤 𝑒𝑛 𝑠𝑜𝑛 𝑦𝑎𝑛𝚤𝑚𝑑𝑎 𝑦𝑎𝑡𝚤𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢. 𝑇𝑢𝑣𝑎𝑙𝑒𝑡 𝑓𝑎𝑙𝑎𝑛 𝑘𝑎𝑙𝑘𝑚𝚤𝑠̧ 𝑜𝑙𝑎𝑏𝑖𝑙𝑖𝑟𝑑𝑖.
......
𝑆𝑎𝑏𝑎ℎ 𝑢𝑦𝑎𝑛𝑑𝚤𝑚 𝑣𝑒 ℎ𝚤𝑧𝑙𝚤𝑐𝑎 𝑏𝑎𝑛𝑦𝑜𝑦𝑎 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢 𝑘𝑜𝑠̧𝑡𝑢𝑚 𝑒𝑙𝑖𝑚𝑖 𝑦𝑢̂𝑧𝑢̂𝑚𝑢̂ 𝑦𝚤𝑘𝑎𝑑𝚤𝑚. 𝐵𝑢𝑔𝑢̈𝑛 𝑛𝑒𝑑𝑒𝑛𝑖𝑛𝑖 𝑏𝑖𝑙𝑚𝑒𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑚 𝑏𝑖𝑟 𝑚𝑢𝑡𝑙𝑢𝑙𝑢𝑘 𝑣𝑎𝑟𝑑𝚤 𝑖𝑐̧𝑖𝑚𝑑𝑒. 𝐵𝑖𝑟𝑎𝑧 𝑑𝑢̈𝑠̧𝑢̈𝑛𝑑𝑢̈𝑚 𝑛𝑒 𝑜𝑙𝑎𝑏𝚤𝑙𝚤𝑟 𝑑𝚤𝑦𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑛𝑑𝑎 𝑎𝑦𝑑𝚤𝑛𝑙𝑎𝑛𝑑𝚤𝑚. 𝐵𝑢𝑔𝑢̈𝑛 𝐴𝑑𝑎 𝑏𝑢𝑟𝑎𝑑𝑎𝑦𝑑𝚤 𝑒𝑣𝑒𝑡 𝑠̧𝑎𝑘𝑎 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙 𝐴𝑑𝑎 𝑏𝑢𝑟𝑎𝑑𝑎𝑦𝑑𝚤.
𝐸𝑙𝑖𝑚𝑖 𝑦𝑢̈𝑧𝑢̈𝑚𝑢̈ 𝑦𝚤𝑘𝑎𝑚𝑎𝑑𝑎𝑛 𝑜 𝑎𝑛𝑘𝑖 ℎ𝑒𝑦𝑒𝑐𝑎𝑛𝑙𝑎 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑛 𝑏𝑎𝑛𝑦𝑜𝑑𝑎𝑛 𝑐̧𝚤𝑘𝑡𝚤𝑚 𝑣𝑒 𝑜𝑑𝑎𝑦𝑎 𝑔𝚤𝑟𝑒𝑟𝑘𝑒𝑛 "𝐴𝑑𝑎" 𝑑𝑖𝑦𝑒 𝑦𝑢̈𝑘𝑠𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑠𝑒𝑠𝑙𝑒 𝑏𝑎𝑔̆𝚤𝑟𝑑𝚤𝑚.
𝑂𝑑𝑎𝑦𝑎 𝑔𝑖𝑟𝑑𝑖𝑔̆𝑖𝑚 𝑑𝑒 𝑎𝑦𝑟𝚤 𝑏𝑖𝑟 𝑠̧𝑜𝑘 𝑦𝑎𝑠̧𝑎𝑑𝚤𝑚 𝐴𝑑𝑎 𝑜𝑑𝑎𝑑𝑎 𝑦𝑜𝑘𝑡𝑢 𝑒 𝑡𝑢𝑣𝑎𝑙𝑒𝑡𝑡𝑒𝑑𝑒 𝑦𝑜𝑘𝑡𝑢 𝑖𝑦𝑖 𝑑𝑒 𝑛𝑒𝑟𝑒𝑑𝑒𝑦𝑑𝑖 𝑏𝑢 𝑘𝚤𝑧 . 𝑌𝑖𝑛𝑒 𝑡𝑎𝑚 𝐴𝑑𝑎 𝑑𝚤𝑦𝑒 𝑏𝑎𝑔𝚤𝑟𝚤𝑐𝑎𝑘𝑡𝚤𝑚 𝑘𝑖 𝑦𝑎𝑡𝑎𝑔̆𝚤𝑛 𝑢̂𝑠𝑡𝑢̂𝑛𝑑𝑒 𝑔𝑜̈𝑟𝑑𝑢̈𝑔̆𝑢̈𝑚 𝑏𝑖𝑟 𝑚𝑒𝑘𝑡𝑢𝑏𝑎 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢 𝑔𝑖𝑡𝑡𝑖𝑚 𝑣𝑒 𝑜 𝑎𝑛 𝑚𝑒𝑘𝑡𝑢𝑏𝑢𝑛 𝑢̈𝑠𝑡𝑢̈𝑛𝑑𝑒 𝑔𝑜̈𝑟𝑑𝑢̈𝑔̆𝑢̈𝑚 𝑚𝑢̈ℎ𝑢̈𝑟 𝑖𝑙𝑒 𝑖𝑐̧𝑖𝑚𝑑𝑒𝑛 𝑖𝑠̧𝑡𝑒 𝑡𝑎𝑚 𝑜 𝑧𝑎𝑚𝑎𝑛 𝑏𝑖𝑟 𝑠̧𝑒𝑦 𝑘𝚤𝑟𝚤𝑙𝑑𝚤.
𝑀𝑒𝑘𝑡𝑢𝑏𝑢𝑛 𝑢̈𝑠𝑡𝑢̈𝑛𝑑𝑒 𝑘𝑜𝑙𝑢𝑚𝑢𝑛 𝑖𝑐̧ 𝑡𝑎𝑟𝑎𝑓𝚤𝑛𝑑𝑎𝑘𝑖 𝑘𝑎𝑙𝑝 𝑟𝑖𝑡𝑚𝑖 𝑖𝑙𝑒 𝑎𝑦𝑛𝚤 𝑚𝑢̈ℎ𝑟𝑢̈ 𝑔𝑜̈𝑟𝑢̈𝑛𝑐𝑒 𝑛𝑢𝑡𝑘𝑢𝑚 𝑡𝑢𝑡𝑢𝑙𝑑𝑢. 𝑍𝑜𝑟𝑑𝑎 𝑜𝑙𝑠𝑎 𝑚𝑒𝑘𝑡𝑢𝑏𝑎 𝑑𝑜𝑔̆𝑟𝑢 𝑖𝑙𝑒𝑟𝑙𝑒𝑑𝑖𝑚 𝑣𝑒 𝑚𝑒𝑘𝑡𝑢𝑏𝑢 𝑒𝑙𝑖𝑚𝑒 𝑎𝑙𝚤𝑟 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑧 ℎ𝚤𝑧𝑙𝚤𝑐𝑎 𝑚𝑒𝑘𝑡𝑢𝑏𝑢 𝑎𝑐̧𝑡𝚤𝑚. 𝐿𝑎𝑛𝑒𝑡 𝑜𝑙𝑠𝑢𝑛 𝑘𝑖 𝑏𝑢𝑛𝑢𝑛 𝑛𝑒 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑔̆𝑢𝑛𝑢 𝑏𝑖𝑙𝑖𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢𝑚. 𝐵𝑖𝑙𝑚𝑒𝑚𝑒 𝑟𝑎𝑔̆𝑚𝑒𝑛 𝑎𝑐̧𝑡𝚤𝑚 𝑣𝑒 𝑜𝑘𝑢𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑏𝑎𝑠̧𝑙𝑎𝑑𝚤𝑚.
"𝑺𝒆𝒗𝒈𝒊𝒍𝒊 𝒓𝒊𝒕𝒎𝒊𝒎 𝒐̈𝒏𝒄𝒆𝒍𝒊𝒌𝒍𝒆 𝒃𝒖 𝒎𝒆𝒌𝒕𝒖𝒃𝒖𝒏 𝒏𝒆 𝒊𝒍𝒆 𝒂𝒍𝒂𝒌𝒂𝒍𝜾 𝒐𝒍𝒅𝒖𝒈̆𝒖𝒏𝒖 𝒔𝒆𝒏𝒅𝒆 𝑖𝑦𝑖 𝒃𝒊𝒍𝒊𝒚𝒐𝒓𝒔𝒖𝒏 𝒄̧𝒐𝒌 𝒇𝒂𝒛𝒍𝒂 𝒖𝒛𝒂𝒕𝒎𝜾𝒚𝜾𝒄𝒂𝒈̆𝜾𝒎
𝒅𝒖̈𝒏 19 𝒚𝒂𝒔̧𝜾𝒏𝒂 𝒈𝒊𝒓𝒅𝒊𝒏 𝒐 𝒌𝒐𝒍𝒖𝒏𝒅𝒂𝒌𝒊 𝒌𝒂𝒍𝒑 𝒓𝒊𝒕𝒎𝒊𝒏𝒅𝒆 9. 𝒀𝜾𝒍𝜾𝒏𝜾 𝒌𝒖𝒕𝒍𝒖𝒚𝒐𝒓.𝒔𝒂𝒏𝜾𝒓𝜾𝒎 𝒏𝒆 𝒂𝒏𝒍𝒂𝒕𝒎𝒂𝒎 𝒊𝒔𝒕𝒆𝒅𝒊𝒈̆𝒊𝒎𝒊 𝒂𝒏𝒍𝒂𝒅𝜾𝒏 𝒂𝒎𝒂 𝒌𝒖̂𝒄𝒖̂𝒌 𝒃𝒊𝒓 𝒉𝒂𝒕𝜾𝒍𝒂𝒕𝒎𝒂 𝒐̈𝒏𝒄𝒆𝒍𝒊𝒌𝒍𝒆 𝑨𝑲𝑰𝑵 𝑬𝑹𝑬𝑵 𝑮𝑼̈𝑴𝑼̈𝑺̧𝑪̧𝑼̈'𝒖̈ 𝒔𝒆𝒏𝒊 𝒃𝒖𝒍𝒂𝒄𝒂𝒌. 𝑺𝒆𝒏 𝒐𝒏𝒖 𝒅𝒆𝒈̆𝒊𝒍 𝒐 𝒔𝒆𝒏𝒊 𝒃𝒖𝒍𝒂𝒄𝒂𝒌."
𝑌𝚤𝑙𝑙𝑎𝑟 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎 𝑜𝑛𝑢𝑛 𝑖𝑠𝑚𝑖𝑛𝑖 𝑜𝑘𝑢𝑚𝑎𝑘 𝑖𝑐̧𝑖𝑚𝑑𝑒 𝑏𝑖𝑟 𝑠𝚤𝑧𝚤 𝑜𝑙𝑢𝑠̧𝑡𝑢𝑟𝑑𝑢. 𝐻𝑖𝑐̧ 𝑣𝑎𝑘𝑖𝑡 𝑘𝑎𝑦𝑏𝑒𝑡𝑚𝑒𝑑𝑒𝑛 𝑑𝑒𝑣𝑎𝑚 𝑒𝑡𝑡𝑖𝑚.
"𝑶𝒏𝒅𝒂𝒏 𝒔𝒐𝒏𝒓𝒂 𝒔𝒊𝒛𝒆 𝒚𝒂𝒓𝒅𝜾𝒎 𝒆𝒅𝒆𝒄𝒆𝒈̆𝒊𝒎 𝒗𝒆 𝒃𝒆𝒏𝒊𝒎 𝒐𝒍𝒂𝒏 𝒂𝒏𝒂𝒉𝒕𝒂𝒓𝜾 𝒃𝒖𝒍𝒂𝒄𝒂𝒌𝒔𝜾𝒏𝜾𝒛. 𝑨𝒚𝒏𝜾 𝒎𝒆𝒌𝒕𝒖𝒑 𝒔̧𝒖𝒂𝒏 𝒅𝒂 𝒐𝒏𝒅𝒂 𝒅𝒂 𝒗𝒂𝒓.
𝑵𝒐𝒕: 𝒖𝒏𝒖𝒕𝒎𝒂𝒚𝜾𝒏 𝒊𝒌𝒊𝒏𝒊𝒛𝒊𝒏 𝒌𝒂𝒓𝒅𝒆𝒔̧𝒊𝒅𝒆 𝒔̧𝒖 𝒂𝒏𝒅𝒂 𝒆𝒍𝒊𝒎𝒅𝒆 𝒕𝒆𝒌 𝒚𝒂𝒏𝒍𝜾𝒔̧ 𝒃𝒊𝒓 𝒉𝒂𝒕𝒂𝒏𝜾𝒛 𝒅𝒂𝒉𝒊 𝒐𝒍𝒖𝒓𝒔𝒂 𝒅𝒊𝒓𝒆𝒌𝒕 𝒌𝒂𝒇𝒂𝒍𝒂𝒓𝜾𝒏𝒂 𝒔𝜾𝒌𝒂𝒓𝜾𝒎( 𝒎𝒆𝒔𝒆𝒍𝒂 𝒑𝒐𝒍𝒊𝒔𝒆 𝒈𝒊𝒕𝒎𝒆𝒌 𝒈𝒊𝒃𝒊)"
𝑀𝑒𝑘𝑡𝑢𝑝 𝑏𝑖𝑡𝑚𝑖𝑠̧ 𝑜𝑙𝑚𝑎𝑙𝚤𝑦𝑑𝚤𝑘𝑖 𝑠𝑎𝑦𝑓𝑎𝑑𝑎 𝑏𝑎𝑠̧𝑘𝑎 𝑦𝑎𝑧𝚤 𝑦𝑜𝑘𝑡𝑢.
𝑉𝑒 𝑏𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑘𝑡𝑢𝑏𝑢 𝑏𝑒𝑙𝑘𝑖 15 𝑑𝑒𝑓𝑎 𝑓𝑎𝑙𝑎𝑛 𝑜𝑘𝑢𝑑𝑢𝑚 𝑣𝑒 𝑏𝑢𝑟𝑎𝑑𝑎𝑛 𝑠̧𝑢𝑛𝑢 𝑎𝑛𝑙𝑎𝑑𝚤𝑚
𝐴𝑘𝚤𝑛 𝐸𝑟𝑒𝑛 𝐺𝑢̈𝑚𝑢̈𝑠̧𝑐̧𝑢̈'𝑦𝑢̈ 𝑏𝑒𝑛 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙 𝑜 𝐴𝑙𝑎𝑟𝑎 𝑂̃𝑧𝑑𝑒𝑚𝑖𝑟'𝑖 𝑏𝑢𝑙𝑎𝑐𝑎𝑘𝑡𝚤 𝑎𝑚𝑎 𝐿𝑎𝑟𝑎'𝑦𝚤 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙 𝐴𝑙𝑎𝑟𝑎'𝑦𝚤 𝑏𝑢𝑙𝑎𝑐𝑎𝑘𝑡𝚤 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤𝑠𝚤𝑛𝑑𝑎. 𝐶̧𝑢̂𝑛𝑘𝑢̂ 𝑜 𝑣𝑎𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑛 𝐿𝑎𝑟𝑎 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙𝑑𝑖𝑚. 𝐵𝑒𝑛 𝐴𝑙𝑎𝑟𝑎'𝑦𝑑𝚤𝑚. 𝑂 𝑣𝑎𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑛𝑖𝑚 𝑎𝑐𝚤𝑙𝑎𝑟𝚤𝑚 𝑦𝑜𝑘𝑡𝑢 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑠𝚤𝑧 𝑑𝑖𝑦𝑒 𝑏𝑖𝑙𝑖𝑛𝑖𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢𝑚 𝑎𝑚𝑎 𝑏𝑎𝑘𝚤𝑛 𝑘𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑜 𝑔𝑖𝑡𝑡𝑖𝑘𝑡𝑒𝑛 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎 𝑏𝑒𝑛 𝑎𝑛𝑛𝑒𝑚 𝑦𝑎𝑡𝑎𝑓𝚤𝑛𝑑𝑎𝑛 𝑛𝑒𝑓𝑟𝑒𝑡 𝑒𝑑𝑖𝑙𝑑𝑖𝑚 𝑜 𝑔𝑖𝑡𝑡𝑖𝑘𝑡𝑒𝑛 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎 𝑏𝑒𝑛 𝑦𝑖𝑛𝑒 𝑎𝑛𝑛𝑒𝑚 𝑡𝑎𝑟𝑎𝑓𝚤𝑛𝑑𝑎𝑛 𝑠̧𝑖𝑑𝑑𝑒𝑡 𝑔𝑜̈𝑟𝑑𝑢̈𝑚 𝑣𝑒 𝑒𝑛 𝑜̈𝑛𝑒𝑚𝑙𝑖𝑠𝑖
𝑜𝑛𝑢𝑛 𝑔𝑖𝑡𝑡𝑖𝑔̆𝑖 𝑔𝑢̈𝑛 𝑏𝑒𝑛 𝑑𝑎𝑚𝑔𝑎𝑙𝑎𝑛𝑑𝚤𝑚.
𝑉𝑒 𝑏𝑖𝑟𝑑𝑒 𝑠̧𝑢 𝑣𝑎𝑟 𝐴𝑘𝚤𝑛 𝑜 𝑔𝑢̈𝑛 𝑏𝑒𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑛𝑎𝑠𝚤𝑙 𝑔𝑖𝑡𝑡𝑖𝑦𝑠𝑒 𝑏𝑢𝑔𝑢̈𝑛 𝑑𝑒 𝑑𝑜̈𝑛𝑒𝑐𝑒𝑘𝑡𝑖 𝑣𝑒 𝑏𝑒𝑛 𝑜 𝑔𝑢̈𝑛 𝑛𝑎𝑠𝚤𝑙 ℎ𝑖𝑐̧ 𝑏𝑖𝑟 𝑠̧𝑒𝑦 𝑦𝑎𝑝𝑎𝑚𝑎𝑑𝚤𝑦𝑠𝑎𝑚 𝑏𝑢𝑔𝑢̈𝑛𝑑𝑒 𝑦𝑎𝑝𝑚𝑎𝑦𝑎𝑐𝑎𝑔̆𝚤𝑚.
𝐴𝑚𝑎 𝑎𝑟𝑎𝑠𝚤𝑛𝑑𝑎 𝑓𝑎𝑟𝑘 𝑣𝑎𝑟 𝑏𝑒𝑛 𝑜 𝑔𝑢̈𝑛 𝑦𝑎𝑝𝑎𝑚𝑎𝑑𝚤𝑚 𝑏𝑢𝑔𝑢̈𝑛 𝑦𝑎𝑝𝑚𝑎𝑦𝑎𝑐𝑎𝑔̆𝚤𝑚.
𝑜 𝑏𝑒𝑛𝑖 𝑏𝑢𝑙𝑎𝑐𝑎𝑘𝑡𝚤 𝑣𝑒 𝑏𝑒𝑛 𝑏𝑢̈𝑦𝑢̈𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑢𝑚𝑎𝑟 𝑜𝑦𝑛𝑎𝑦𝑎𝑐𝑎𝑔̆𝚤𝑚. 𝐸𝑔̆𝑒𝑟 𝑘𝑎𝑟𝑑𝑒𝑠̧𝑖𝑚 𝑜̈𝑙𝑢̈𝑟𝑠𝑒 𝑏𝑢 𝑘𝑢𝑚𝑎𝑟𝚤𝑛 𝑘𝑎𝑦𝑏𝑒𝑑𝑒𝑛𝑖,𝑒𝑔̆𝑒𝑟 𝑘𝑎𝑟𝑑𝑒𝑠̧𝑖𝑚 𝑦𝑎𝑠̧𝑎𝑟 𝑣𝑒 𝐴𝑘𝚤𝑛 𝑏𝑒𝑛𝑖 𝑏𝑢𝑙𝑢𝑟𝑠𝑎 𝑘𝑎𝑧𝑎𝑛𝑎𝑛𝚤 𝑏𝑒𝑛 𝑜𝑙𝑎𝑐𝑎𝑔̆𝚤𝑚.
.....
Evet bu bölümde böyleydi ben size dedim ters köşe var diye. Benim şahsen işime geliyor birazda siz düşünün canım.
kitabın modellerini arıyorum şu anda bulabilirsem atıcam burayada
yorum yapıp oy kullanırsanız çok sevinirim bir dahaki bölümde görüşmek üzere.
🤍