Yine kendimi bir caddede işsiz yalnız birisi olarak buldum bulduğumda artık geçti. aklımı kurcalayan şeylerden ve kişilerden uzak durmak gibi bi şans yaratmak amacıyla yapabileceğim en mantıklı şey eski liseden çok yakın arkadaşıma gitmek... yollar bitmez diller dökülmez ondan direk ışınlanmış gibi olayım.gittiğimde beklediğim manzaradan çok farklı şekilde karşılandım mesleği hiç tahmin etmeyeceğim şekilde psikolog su bu benim işime yarayabilir.ama bana uygun ilaç varmı bilinmez...sonra hiç beklemediğim şekilde konuşa konuşa yeniden hayatın sullarında illerleyen bir gemiye bindim.
Hayat anca bu gemi ile ilerliyormuş meğer...
Birden yeniden hayatın neşesi yerinde bir durum var.her böyle olduğunda yine çöküyordum ama bu sefer dimdik durmak için yeni hobiler edineceğim ve bu hobi üzerinden meslek yapacağım.bu tabiki piano çalmak benim bir bilgim vardı zaten ama işe girip oradan kazandığım parayı buraya yatıracağım.