Kız, bunu duyunca şaşırdı. Kimse ona böyle şeyler söylememişti. Üvey annesi ve üvey kız kardeşleri ona hep kötü davranmıştı. Onu çirkin ve değersiz bulmuşlardı. “Gerçekten mi?” diye sordu kız.
“Evet, gerçekten.” dedi Dan.
Dan, bunları söylerken samimi görünüyordu. Ama aslında yalan söylüyordu. Onun tek amacı, Külkedisi’nin gücünü kullanmaktı. Ama bunu ona söyleyemezdi. Onun yerine, ona arkadaşlık etmeye çalıştı. “Senin adın ne?” diye sordu Dan.
“Benim adım Külkedisi.” dedi kız.
“Külkedisi mi? Bu çok güzel bir isim.” dedi Dan.
“Teşekkür ederim. Ama bu benim gerçek ismim değil. Bu sadece üvey annem ve üvey kız kardeşlerimin bana taktığı bir lakap.” dedi kız.
“Peki, senin gerçek ismin ne?” diye sordu Dan. “Benim gerçek ismim… Ben bile hatırlamıyorum. Çok uzun zaman oldu.” dedi kız.
“Bu çok üzücü.” dedi Dan.
“Evet, öyle. Ama artık önemi yok. Benim hayatım bu. Evde çalışmak, üvey aileme hizmet etmek ve hayal kurmak.” dedi kız.
“Hayal kurmak mı? Ne hayal ediyorsun?” diye sordu Dan.
“Ben… Ben prensimi bulmayı hayal ediyorum. Bana sevgi ve saygı gösterecek, beni mutlu edecek bir prens.” dedi kız.