~Yıl 2020~`
Kulaklığımı takmış straykidsin 'miroh'şarkısını dinliyordum. Ameliyatımdan 2 yıl geçmişdi,gayet başarılı geçmişdi. O günden sonra stay olmuştum. Ben bias seçemiyordum. Hepsini öyle seviyordumki....
Her gözümü kapadığımda Hyunjinin elimi tutuşu,Hanın el sallaması ve diğer üyelerin gülümsemesi geliyordu.
Bir daha konsere gitmek istiyordum ama Hemşirem bir yıl sonra işten çıkarılmıştı ve sözünü tutamamışdı.
2 yıl boyunca hep straykids izledim,mutlu oldum...onlar bana şey gibi hiss etdiriyordu...hmm...ev gibi.
Bir şarkı insanı hayata tutarmıymış? Tutuyormuş işte.
Hastane odam straykids posteri doluydu,yatağımın yanındaki masamda onların pc'lei,fotoğrafları vardı.
Gözlerim yavaşca kapandı.
~`☆
Bangchan son günlerde yorgun hiss ediyordu. Provalar,şarkılar,konserler derken kendini yıpratmışdı. Üyelerin zoruyla hastaneye gelmişdi.
Yüzünü maskeyle kapatmış,şapkasını alnına kadar çekmişti. Hastane kolidorlarında gezib,büyük cam pencereli odalardaki hastalara bakıyordu hüzünle. Sonra bir odanın yanında durdu. Ayakları bir santim olsun kımıldayamadı. Gözleri odadaki posterlere kaydı.
Hasta bir stayimizmi var? Diğe düşündü. Kalbi sıkışti.
Içeri girmek,sarılmak istedi minik stayine ama cesaret edemedi.
Hemşireye yaklaşıb odaya girmek için izin aldı.
Odaya girdiğinde Bangchan stayine bakdı. Kızın eli birden kalbine gidib,nefesi düzensizleşince Bangchan hemen hemşireyi çağırdı.
Kıza ağrıkesici iyne yapdı hemşire ve serum taktı.
Bangchan son defa stayine bakdı ve 'seni yalnız bırakmıycak,straykids hep yanında olacak'
~`☆
Bölüm sonu!! Nasıl güzelmi? Cevapları alalım. Aramızda stay varmı?
